لیورپول تایم؛ جورج سفتون، صدایی که ۵۴ سال در دل آنفیلد پیچید!

در دنیای فوتبال، برخی اسطوره‌ها با ضربه‌های سرنوشت‌ساز می‌شوند و برخی با طنینِ واژه‌ها. جورج سِفتون، گویندهٔ افسانه‌ای لیورپول، صدایی بود که نه فقط گل‌ها، که احساسات یک ملت را گزارش می‌کرد. از ۱۹۷۱ تا ۲۰۲۵، او شاهد شکوه، تراژدی، و تولد دوبارهٔ باشگاهی بود که قلبش در آنفیلد می‌تپید. این مقاله، روایتی است از زندگی مردی که تاریخ را با صدایش ثبت کرد، پرفروغ‌تر از هر آمار و رکوردی.   ۱۲ اوت ۱۹۷۱ جوانی ۲۴ ساله با موهای جوگندمی، میکروفون را گرفت. کوین کیگان، ستارهٔ نوظهور، اولین گلش را به ثمر رساند و جورج با لهجهٔ شمالی فریاد زد: "گل برای لیورپول!" و این یعنی دوران طلایی با دالگلیش، توشاک، و رایان. بله! صدای جورج همراه با پیراهن‌های قرمز در اروپا طنین انداخت.  او هم شادی جام‌های اروپایی را جشن گرفت، هم در سکوتِ شکست‌ها اشک ریخت. 

در روز ورود و معارفه یورگن کلوپ. جورج در اولین مصاحبه‌اش گفت: "این مرد، آنفیلد را به خانه‌اش تبدیل می‌کند".  و در سال ۲۰۱۹، هنگام کامبک تاریخی مقابل بارسا بلند فریاد زد : "گل چهارم... اوریگی! آنفیلد می‌لرزد!   ۲۵ مه ۲۰۲۵. لیورپول با قهرمانی لیگ از جورج خداحافظی کرد.   ۸۵ دقیقه از بازی گذشته بود و تقریبا جورج می‌دانست که باید آخرین بار هم که شده یک تعویض را مخابره کند : "تعویض برای لیورپول... شماره ۱۹ هاروی الیوت..."  صدایش شکست. در واقع گریه امان نداد تا نام اندرو رابرتسون را به عنوان تعویض شونده بگوید. اما این آخرین صدای او نبود.پایان این فصل لیورپول خوش بود و هنگامی که مراسم اهدای جام شروع شد او برای آخرین بار نام تک تک بازیکنان را برد. تمام بازیکنان وقتی نامشان را توسط جورج می‌شنیدند نگاهی به  دروازه شمالی می انداختند تا در بالای اسکوربورد را ببینند و دستی برای جورج تکان دهند.

شاید شیرینی قهرمانی تلخی وداع را از بین برد و صدایش نلرزید اما سرود " allez allez allez "  پس از قهرمانی بیستم آخرین سرودی بود که توسط جورج در استادیوم پخش شد. وقتی کاپیتان جام را بالا برد، دوربین به جورج قدیمی خیره شد. اشک‌هایش حکایت از ۵۴ سال عشق بی‌شرط داشت. 

  هواداران You'll never walk alone را خواندند، انگار می‌خواستند بگویند: "تو هرگز تنها  قدم نخواهی زد، جورج. ممنون بابت ۵۴ سال قرار گرفتن در جایگاه صدای آنفیلد "