طرفداری- شاید اگر کمی ریزتر به کره جنوبی در مسابقات آسیایی بنگریم متوجه می شویم که دغدغه اصلی آن ها برای حضور در این مسابقات کسب مقام قهرمانی نبود و شاید این پتانسیل را خود مشاهده نمی کردند.؛ بلکه بیشتر پایه سازی برای حضور در جام جهانی ودرخشش در آن بازی ها از اهمیت بیشتری برخورد دار بود. با این همه این ناکامی که روی هم انباشت بشود نتیجه خوبی برای مردم به دست نمی آورد. گوئی یکی همچون بلاگوتمن در کره هم وجود داشته که دست به نفرین این تیم زده باشد. خرافات هم که در این کشور احترام زیادی را به خود جلب کرده، پس نمی توان آن را از نظر دور داشت. آن ها در 1980 در فینال به کویتی سه بر صفر باختند که در دور مقدماتی با همین نتیجه شکستشان داده بودند. در 1988 هم در خانه در ضربات پنالتی به عربستان باختند. در بازی های آسیایی 2002 یادمان نرفته که چه برد نوستالژیکی مقابل آن ها در ضربات پنالتی کسب کردیم. باورش سخت است که طی این این سال ها با همه همکانات و استعدادهای و محبوبیتی که برای فوتبال این کشور به وجود آمده آن ها قهرمان نشدند.
نگاهی به حضورهای مختلف در جام که بیندازیم می فهمیم آن ها اکثرا شایسته هم نبودند. در 96 یک تیم پیر و ضعیف ، در سال 2000 تیمی خوش شانس که تا نیمه نهائی هم به زحمت خودشان را رساندند، در 2004 بیشتر اسیر قدرت ایران شدند و در 2007 آن ها در 4بازی آخر خودشان تنها یک گل زدند و سه بار کارشان در مرحله حذفی به پنالتی کشیده شد. در 2011 تیمی بهتری داشتند و کمی بدشانسی آوردند، اما استرالیا برای شکست دادن آن ها کار آسان تری داشت تا ژاپنی که قهرمان شد.
سال 2015 به نظر می رسد با کره متفاوتی در جام ملت های آسیا روبه رو هستیم. آن ها همه بازیکنان مشهور خودشان را از سرتاسر دنیا فرا خوانده اند تا در این جام نقش یک بازنده را ایفاء نکنند. اشتلیکه آلمانی که جانشین مربیان کره ای شده سعی کرده بر بازیکنان کره ای جام جهانی را غربال کند و آن دسته از بازیکنانی که در تیم های باشگاهیشان ذخیره هستند را با خود همراه نکرده است. او دارای یک خط هافبک قدرتمندی است که با مرکزیت «کی سئونگ یونگ» هافبک میانی سوانزی وبا حضور دو لژیونر بوندس لیگایی «پارک جوهو» و «کوجا چئول» که توانایی شکاف در عمق دفاع حریف را دارد. حضور «سون هیونگ مین» گلزن له ورکوزان می تواند امیدبخش خوبی برای کره ای باشد که در خط حمله چندسالی است که لنگ می زنند؛ هرچند « لی کئون هو» بهترین بازیکن آسیا سال 2012 گاهگاهی جرقه های امیدبخشی در تیم به وجود می آورد. در این بین بازیکنان جوانی همچون همین «لی جونگ هیوپ» که به استرالیا گل زد را فراموش نکنید و حتی از نقش «چادوری» هم در این جام غافل نشوید. این کره نه برای پایه سازی جهت جام جهانی آمده ونه برای فوتبال زیبا و ماندگار، اشتلیکه آلمانی آمده که بالاخره این تیم را قهرمان کند. جائی که 55سال است به آن دست نیافتند و حالا حسرت آن را می خورند.