بارسلونا
همانگونه که از شعار باشگاه «فراتر از یک باشگاه» بر میآید، این باشگاه تنها به فوتبال محدود نبوده و برخلاف باشگاههای ورزشی شمال آمریکا به ورزشهای دیگر و حتی به ایفای نقشی فرهنگی نیز میپردازد.[۸] باشگاه ورزشی بارسلونا علاوه بر فوتبال، ۱۴ رشته ورزشی دیگر را نیز پوشش میدهد که چهار رشته آن؛ شامل بسکتبال، فوتسال، هندبال و اسکیت هاکی، از تیمهای حرفهای به حساب میآیند.[۹] باشگاه فوتبال بارسلونا نقشی تاریخی به عنوان یک نماد ملیگرایی کاتالانها بازی کرده است. بهعنوان مثال در زمان دیکتاتوری فاشیستی ژنرال ریورا که به مقابله با ملیگرایی کاتالانها پرداخته بود، ممنوعیتی ششماهه بر این باشگاه تحمیل و سپس عنوان باشگاه تغییر داده شد. با این همه، باشگاه بارسلونا، نمادی برای هویت منطقهای و مطالبه ارزشهای دموکراتیک کاتالانها شد. باشگاه، نام اولیهاش را تنها پس از مرگ ژنرال فرانکو در سال ۱۹۷۵ بهدستآورد.
آث میلان
میلان با ۱۹ عنوانِ قهرمانی در یوفا و فیفا، چهارمین باشگاهِ موفق در جهان است. ۵ قهرمانی در جام حذفی ایتالیا و ۸ قهرمانی در سوپر جام ایتالیا و یکی از پرافتخارترین تیمهای ایتالیا است. همچنین با ۷ قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا، ۲ قهرمانی در جام برندگان جام اروپا، ۵ قهرمانی در سوپر جام اروپا، ۳ قهرمانی در جام بین قارهای و ۱ جام باشگاههای فوتبال جهان و در مجموع ۱۸ جام، پس از رئال مادرید پرجامترین تیمهای اروپایی است و در عرصهٔ بینالمللی، بعد از رئال مادرید در رده دوم قرار دارند. و در مجموع با کسب ۵۲ جام رسمی یکی از پرافتخارترین تیمهای اروپاست و نسبت به رقبای داخلی اینتر میلان و یوونتوس، در رتبه بالاتری قرار دارد.
ورزشگاه خانگی آنها سن سیرو است که با گنجایش ۸۰٬۰۱۸ نفری،[۱۲] بزرگترین ورزشگاه ایتالیا، و یکی از بزرگترین ورزشگاههای اروپاست. میلان این استادیوم با اینتر میلان مشترکاً استفاده میکند. اینتر میلان بزرگترین رقیب آنهاست و رقابت این دو تیم شهرآورد دلا مادونینا نام دارد که یکی از مهمترین شهرآوردهای فوتبالی در جهان است.
سیلویو برلوسکونی نخستوزیر سابق ایتالیا، مالک سابق باشگاه بود که ریاست این باشگاه را به مدت ۳۱ سال بر عهده داشت. این باشگاه از اعضای بنیانگذار گروه ۱۴ است که پس از فروپاشی توسط اتحادیه باشگاههای فوتبال اروپا جایگزین شد
گردآوری مطلب از آقای موزیک

دیدگاهها