طرفداری | ژان پیر آدامز (Jean-Pierre Adams) زاده 18 مارس 1948 در شهر داکار سنگال است. او در پستهای دفاع میانی و مهاجم نوک بازی میکرد. ژان توسط یکی از مادربزرگهای سنگالی خود بزرگ شد و در هشت سالگی به همراه او به شهر مونتارگیس فرانسه کوچ کرد تا با تحصیل در یک مدرسه مذهبی به عقاید مادربزرگ کاتولیکش احترام بگذارد. در ادامه، خانواده جوردین از شهر کورکیلروا، پیر را به فرزندی پذیرفتند تا زندگی جدیدی برای این نوجوان سنگالی شروع شود. پیر در میان همسالانش بسیار محبوب بود و توانست با فوتبال، خودش را با کشور جدید سازگار کند. او که به منظور امرار معاش در کارخانه لاستیکسازی مشغول به کار بود، ترک تحصیل کرد و فوتبالش را در باشگاهی با نام سپوی شروع کرد. او سپس در تیمهای بلگارده و مونتارگیس در رده جوانان بازی کرد اما در این دوران، اتفاقهای سختی چون مصدومیت و تصادف شدید را متحمل شد.
پس از تصادف شدید در 19 سالگی و از دست دادن رفیق صمیمی، اشتیاق پیر برای ادامه فوتبال فروکش کرد اما در زمان خدمت سربازی و مسابقات نیروهای مسلح فرانسه، این اشتیاق به دل پیر بازگشت. این بازیکن در سال 1967 راهی رده بزرگسالان فوتبال شد و با باشگاه فونتنبلو قرارداد بست. قهرمانی در مسابقات آماتور فرانسه و نمایشهای قابل قبول پیر در سطح بزرگسالان، او را به سوی آیندهای بهتر رساند. این بازیکن پس از درخشش در فونتانبلو، در سال 1970 به باشگاه المپیک نیم پیشنهاد شد و پس از حضوری آزمایشی، قراردادش را با این باشگاه لیگ برتری فرانسه، امضا کرد. نخستین بازی این بازیکن برای المپیک نیم، دیدار با رن در هفته چهارم لیگ برتر فرانسه یا لیگ یک بود. پس از 10 بازی و یک گل برابر آنژه در نخستین فصل همکاری، او موفق به بازی در جام یوفا شد و برابر ویتوریا ستوبال پرتغال، گلزنی کرد. 42 بازی و پنج گل در فصل 72-1971 و 46 بازی و چهار گل در فصل 73-1972، حاصل عملکرد پیر در المپیک نیم بود.
این بازیکن در سال 1973 راهی باشگاه نیس شد و نخستین بازی خود برای این باشگاه را در دیدار برابر رن، تجربه کرد. گلزنی برابر مارسی، ریمس، سن اتین و استراسبورگ که با حضور موفق این بازیکن در جام یوفا همراه بود، فصل نخست همکاری آدامز و نیس را موفقیتآمیز کرد. او عضو تیمی بود که در جام یوفا، بارسلونا را حذف کرد و نمایش درخشان او در این مسابقه، یکی از مهمترین دلایل وقوع این اتفاق بود. آدامز به دلیل کارت قرمز در دیدار برگشت برابر فنرباحچه، از دو بازی رفت و برگشت مرحله یکهشتم نهایی برابر کلن محروم شد. 41 بازی و 10 گل در نخستین فصل حضور آدامس در نیس به ثبت رسید. او سه فصل دیگر در این باشگاه حضور داشت و به آمارهای 41 بازی و سه گل در فصل 75-1974، 21 بازی در فصل 76-1975 و 41 بازی و چهار گل در فصل 77-1976 رسید. در سال 1977، این بازیکن به پاری سن ژرمن پیوست و در دیدار هفته نخست لیگ برتر فرانسه برابر نانسی به نخستین بازی خود رسید. 25 بازی و دو گل در فصل 78-1977 و 18 بازی در فصل 79-1978، حاصل کار پیر در پاریس بود. حضور در مولهاوس با آمار 11 بازی و شالون با آمار 23 بازی و یک گل، تجربیات بعدی این بازیکن بود. او در سال 1981، از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.
عملکرد موفق آدامز در المپیک نیم، او را به بازیکن مورد علاقه ژرژ بولونی، سرمربی وقت تیم ملی فرانسه تبدیل کرد تا او در سال 1972 و دیدار تیم ملی فرانسه برابر آلاستارز یا ستارگان آفریقا به نخستین بازی ملی خود، به صورت غیر رسمی برسد. نخستین بازی ملی رسمی آدامز، دیدار برابر کلمبیا در همین سال بود. او خیلی زود در تیم ملی فرانسه جای خود را پیدا کرد و به همراه پارتنرش در خط دفاعی، ماریوس ترسور، به «گارد سیاه» معروف شدند. مصدومیتها، عمر ماجراجوییهای ملی پیر را کاهش داد تا آخرین دیدار ملی او در سال 1976 برابر دانمارک باشد. آمار نهایی او، حضور در 22 بازی ملی بود. او پس از پایان فوتبال، تصمیم گرفت تا راهی مربیگری شود و این مهم را با حضوری آزمایشی در باشگاه دیژون شروع کرد. آدامز در سومین جلسه تمرین خود در دیژون که در یک مسابقه درون تیمی حاضر شده بود، دچار مصدومیتی از ناحیه تاندون زانو شد. او به بیمارستان ادوارد هریوت در شهر لیون که پزشک باشگاه فوتبال لیون نیز در آن مشغول به کار بود، مراجعه کرد تا به مصدومیت خود رسیدگی کند. تصمیم پزشکان این بیمارستان بر این بود تا آدامس، یک عمل جراحی را انجام دهد.
چهارشنبه 17 مارس 1982، روز عمل جراحی بازیکن سابق نیس و پاری سن ژرمن بود. روز جراحی آدامس، همزمان با اعتصاب کارکنان بیمارستان ادوارد هریوت بود و از این رو، یک کارآموز پزشکی، وظیفه بیهوشی او را برعهده گرفت زیرا متخصص بیهوشی بیمارستان، مجبور به رسیدگی به هشت بیمار دیگر با وضعیت فوریتی بود. اشتباه سهوی کارآموز بیهوشی در تزریق خود باعث شد تا سطح اکسیژن خون آدامس پایینتر شده و او به کما برود. کمای آدامس، حالتی مقطعی نبود و مدت زمان آن، به قدری طولانی شد که در ماه نوامبر 1982، بیمارستان تصمیم گرفت تا او را به خانه منتقل کند. همسر ژان، وظیفه رسیدگی به شوهرش را برعهده گرفت و خانهای برای رسیدگی به شوهرش ساخت؛ خانهای که بعدها به «خانه فوتبالیست خفته» مشهور شد. باشگاههای المپیک نیم و پاری سن ژرمن، خانواده آدامس را در این مهم همکاری و همیاری کردند. اگرچه جسم پیر در مدت زمان کما، قادر به شنوایی، بینایی و بویایی نبود اما همسرش در این مدت، به وضعیت ظاهری شوهرش رسیدگی میکرد و هر هفته، لباسهایش را شستشو و تعویض میکرد. این وضعیت تا شش سپتامبر 2021 ادامه داشت تا مدافع سابق تیم ملی فرانسه، پس از 39 سال کما، در سن 73 سالگی، جان به جانآفرین تسلیم کند. پس از هفت سال از آن عمل جراحی، پزشک و متخصص بیهوشی آدامس به یک ماه حبس تعلیقی و غرامتی 815 دلاری محکوم شدند. «عفونت ریوی»، باعث شد تا کمای طولانیمدت آدامس در 73 سالگی به پایان برسد. او در زمان بازی، علاوه بر پست دفاع میانی، گاهی به عنوان مهاجم نوک بازی میکرد و از نظر بسیاری از کارشناسان، همانند یک جارو برقی در زمین بازی بود و اجازه عبور توپ از خود را نمیداد.
