طرفداری | آلبریکو اوانی (Alberico Evani) زاده یک ژانویه 1963 در شهر ماسای ایتالیا است. او در پستهای هافبک چپ، هافبک راست و هافبک میانی بازی میکرد. اوانی که در ابتدا به اشتباه با نام «آلبریگو» شناخته میشد، خیلی زود توسط استعدادیابهای میلان کشف شد و در 14 سالگی، عضوی از خانواده روسونری شد. او در سال 1980 به تیم اصلی باشگاه میلان رسید. در سالی که میلان به دلیل دخالت در پرونده «رسوایی توتونرو»، مجبور به بازی در سریب ایتالیا شده بود، اوانی نخستین بازیاش را در هفته 38 این لیگ برابر پسکارا انجام داد. میلان که پیش از شروع این دیدار، صدرنشینی خود در سریب و متعاقباً صعود به سریآ را قطعی کرده بود، تصمیم گرفت تا به بازیکن جوانی چون اوانی میدان دهد. این بازیکن در فصل 82-1981، نخستین حضور در بالاترین سطح فوتبال ایتالیا را تجربه کرد اما در فصلی که منجر به سقوط میلان به دسته پایینتر شد، آماری بهتر از 14 بازی و یک پاس گل در کارنامه اوانی ثبت نشد.
اوانی پس از حضور مجدد تیمش در سریب، یار فیکس این باشگاه در این رقابتها شد و با ثبت 41 بازی و 14 گل، نقش ویژهای در بازگشت میلان به بالاترین سطح ایتالیا، به عنوان صدرنشین سریب داشت. پس از بازگشت به سریآ، اوانی موفق شد تا با درخشش در ترکیب اصلی میلان، نامش را بیش از پیش در فوتبال ایتالیا مطرح کند. بریس برابر کاتانیا در هفته چهارم باعث شد تا نام اوانی به گلزنان بالاترین سطح فوتبال ایتالیا اضافه شود. پس از ثبت 33 بازی، دو گل و هفت پاس گل در فصل 84-1983، این بازیکن به آمارهای 37 بازی و پنج پاس گل در فصل 85-1984، 42 بازی و پنج پاس گل در فصل 86-1985 و 12 بازی در فصل 87-1986 رسید. در حالی که مصدومیت اوانی در سال 1987، بازیهای او در ترکیب اصلی میلان را محدود و جانشین تازه نفسی چون پائولو مالدینی را رو کرده بود، حضور آریگو ساکی در میلان، باعث شد تا فوتبال اوانی به بهترین فرم خود بازگردد. او در فصل 88-1987 که با قهرمانی میلان در سریآ به پایان رسید، یکی از بازیکنان مهم ترکیب تیمش بود و به آمار 30 بازی، دو گل و 9 پاس گل رسید. گلزنی برابر آسکولی و چزنا، از اثرگذاریهای مستقیم این بازیکن بر گلهای میلان بود.
فصل 89-1988 با قهرمانی میلان در جام باشگاههای اروپا همراه بود. اوانی که در نخستین تجربه حضور در این تورنمنت، قهرمانی آن را به دست آورده بود، در راه این مهم، موفق به ثبت یک پاس گل در دیدار برگشت مرحله یکهشتم نهایی برابر ستاره سرخ بلگراد شد و حتی پنالتی خود در ضیافت پنالتیهای این بازی را به گل تبدیل کرد. او در دیدار برگشت نیمه نهایی و تک بازی فینال این دوره از جام باشگاههای اروپا به میدان نرفت. اوانی در سریآ، موفق به گلزنی برابر یوونتوس شد و در نهایت به آمار کلی 39 بازی، سه گل و 14 پاس گل رسید. تک گل پیروزیبخش اوانی در تک دیدار جام میانقارهای برابر اتلتیکو ناسیونال بود که میلان را به قهرمان سال 1989 جهان تبدیل کرد. به جز این گل، ضربه آزاد گلشده این بازیکن در دیدار برگشت سوپرکاپ اروپا برابر بارسلونا که میلان را به قهرمانی این جام رساند، از دیگر گلهای تاریخی او بود. اوانی در فصل 90-1989، قهرمانی اروپایی دیگری را به همراه میلان در جام باشگاههای اروپا تجربه کرد؛ او این بار در مرحله نخست و دیدار برابر هلسینکی به یک گل و یک پاس گل رسید و در دیدار فینال نیز بازی کرد. 48 بازی، پنج گل و هشت پاس گل، حاصل این فصل اوانی در میلان بود. اوانی، سه فصل دیگر در میلان حضور داشت و به آمارهای 32 بازی، چهار گل و پنج پاس گل در فصل 91-1990، 31 بازی، یک گل و پنج پاس گل در فصل 92-1991 و 29 بازی، یک گل و یک پاس گل در فصل 93-1992 رسید.
پس از تجربه سه قهرمانی سریآ، دو قهرمانی جام باشگاههای اروپا، سریب، سوپرکاپهای ایتالیا و اروپا و یک قهرمانی در جام حذفی و جام میان قارهای، اوانی در سال 1993 تصمیم گرفت تا راهی باشگاه جاهطلب سمپدوریا شود. نخستین فصل حضور اوانی در سمپدوریا با قهرمانی این باشگاه در جام حذفی ایتالیا همراه بود. او در دیدار برگشت فینال برابر آنکونا به یک گل و یک پاس گل رسید تا با استفاده از اکسیر قهرمانیهای میلانی خود، سمپدوریا را به یک جام جذاب در این فصل برساند. او در سریآ موفق شد تا دروازه رقیب همیشگی خود یعنی اینتر را باز کند. آمار کلی اوانی در این فصل، 40 بازی، دو گل و یک پاس گل بود. او سه فصل دیگر در سمپدوریا حضور داشت و به آمارهای 36 بازی و یک گل در فصل 95-1994، 31 بازی و یک پاس گل در فصل 96-1995 و 12 بازی در فصل 97-1996 رسید. حضور در رجیانای حاضر در سریب با آمار 11 بازی و کارارسه حاضر در سری سی با آمار 13 بازی، یک گل و دو پاس گل، از تجربیات بعدی اوانی بودند. او در سال 1998 تصمیم گرفت تا از دنیای فوتبال، خداحافظی کند.
اوانی پس از حضور در تیم ملی زیر 21 سال ایتالیا، یکی از اعضای تیم ملی زیر 23 سال کشورش در المپیک 1988 سئول بود. او این تورنمنت را با یک گل و یک پاس گل برابر گواتمالا شروع کرد و در تورنمنتی که با رتبه چهارم کشورش همراه بود، موفق به ثبت یک پاس گل در مرحله نیمه نهایی برابر شوروی شد. نخستین بازی ملی این بازیکن برای تیم ملی بزرگسالان ایتالیا در سال 1991 و دیدار برابر قبرس به ثبت رسید. حضور ساکی افسانهای در تیم ملی ایتالیا، باعث شده بود تا اوانی به یکی از اعضای ثابت لیست این مربی تبدیل شود. او در جام جهانی 1994 حضور داشت و در دو بازی این جام به میدان رفت. اوانی در فینال این دوره که با شکست ایتالیا از برزیل همراه بود، موفق به ثبت 25 دقیقه حضور در زمین بازی شد. دیدار برابر استونی، پس از جام جهانی تبدیل به آخرین بازی ملی اوانی شد. او با 15 بازی و یک پاس گل به ماجراجویی ملی خود، خاتمه داد. اگرچه این بازیکن از سرعت زیادی برخورددار نبود اما با نظم بازی، کمک به خط دفاعی و سانترهای موفق خود به بازیکن محبوب مربیانش تبدیل شد. او همچنین یکی از بازیکنان مهم تیمش در ضربات ایستگاهی بود و تهدید بالقوهای برای هر حریف بود. به دلیل شباهت چهره آلبریکو به کاراکتر جذاب کارتون محبوب «یوگی خرسه» که «بوبو» نام داشت و دستیار یوگی بود، بسیاری از اهالی فوتبال به او لقب «بوبو» را داده بودند.
