سهشنبه، ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، ساعت ۸:۰۰ صبح :
سوال جذاب روزنامههای صبح بازی این بود که آیا سقف ورزشگاه مدرن و نوساز گلزنکیرشن در صورت بارش باران بسته خواهد شد یا خیر. نکتهای که عصر آن روز به بی اهمیتترین موضوع برای همه تبدیل شد!
گزارشها، حول اندی مولر باتجربه، هوب استیونز زیرک و رودی آساور، مدیر شالکه، مردی که مدتها برای چنین روزی تلاش کرده بود میچرخید. آبیهای سلطنتی ، یک ورزشگاه مدرن ساخته بودند و قرار بود برای اولین بار از ورزشگاه مدرن و زیبا آنها در لیگ قهرمانان اروپا پردهبرداری شو . شالکه در گروه با آرسنال ، پاناتینایکوس و مایورکا برای صعود از گروه تلاش میکرد و پیروزی در گام نخست برابر پاناتینایکوس در خانه برای آنها ضروری بود
۱۲:۳۰ بعد از ظهر، اشلوس برژه/گلزنکرشن:
رودی آساور و دستیارش یوزف اشنوسنبرگ، برای ضیافتی با مدیران پاناتینایکوس دیدار کردند. بعد از نهار، اشنوسنبرگ و آساور با ماشین به دفتر باشگاه رفتند.
ساعت ۲:۳۰ بعد از ظهر، محل استقرار تیم/بیلربک:
تیم شالکه برای ناهار در هتل-رستوران وایسنبورگ، محل اقامت سنتی آنها قبل از بازیهای خانگی، جمع شده. پس از آن، نیکو ون کرکوون بازیکن بلژیکی تیم به اتاقش رفت. او پیش از اولین بازی خود در لیگ قهرمانان برای چرت کوتاهی از تیم جدا شد. بقیه اعضای تیم، از جمله دروازهبان الیور رک، مدتی دیگر در اتاق غذاخوری ماندند. تلویزیون روشن است....
۳:۰۰ بعد از ظهر: مرکز خبری RTL/کلن شبکه پوشش دهنده بازی:
تصاویر تمرین تیم روز قبل تیم، قطع میشود و اخباری از آمریکا مخابره میشود. در ابتدا تصور میشد برخورد ساعت ۲:۴۶ بعد از ظهر به مرکز تجارت جهانی، یک سانحه هوایی سبک باشد. اولی پوتوفسکی گزارشگر RTL به یاد میآورد:
کمی بعد از ساعت ۳ بعد از ظهر، ما در اتاق خبر چیزی را دیدیم که تعداد بسیار کمی از مردم دنیا به صورت زنده دیدند: هواپیمای دوم به برج جنوبی برخورد کرد.
پیتر کلوپل، مجری خبر، که برای اخبار بازیهای لیگ قهرمانان تازه از اتاق گریم بیرون آمده بود به یاد میآورد:
در آن لحظه، ابدا فکر نمیکردم که آن شب لیگ قهرمانان اروپا پخش خواهد شد.
۳:۳۰ بعد از ظهر، A43 به سمت گلزنکیرشن:
آساور و اشنوسنبرگ از رادیوی ماشین خبر حادثهای در مرکز تجارت جهانی را میشنوند. آساور موقع رسیدن و پیاده شدن به خبرنگاری که جلوی او را گرفته میگوید:
یک هواپیمای سبک و کوچک به برج برخورد کرده است. خیلی جدی نیست.
ساعت ۴ بعد از ظهر، دفتر مرکزی باشگاه/بیلربک:
تقریباً تمام اعضای تیم در اتاق غذاخوری جلوی تلویزیون نشستهاند. الیور رک به یاد میآورد:
«ما تمام بعد ازظهر از مقابل تلویزیون جم نخوردیم. اولین مسابقه تاریخ باشگاه در لیگ قهرمانان؟ اصلا نمیتوانستیم تصاویر برخورد هواپیما را از سرمان بیرون کنیم.»
نیکو ون کرکوون از همه اینها بیخبر است. او در اتاقش خوابیده و تلفن و تلویزیون خاموش است.
هوب استیونزسرمربی تیم ابتدا حملات را در اتاقش در هتل میبیند. با نگرانی، به طبقه پایین به اتاق غذاخوری میرود.
«من فوراً متوجه شدم که اتفاق مهمی رخ داده. چیزی که دیدم بازیکنان سردرگم و از هم پاشیده بود. سعی کردم اوضاع را کماهمیت جلوه دهم تا روی بازی تمرکز کنم. اما اوضاع بدتر شد.»
ناگهان، برج جنوبی فرو میریزد. استیونز متوجه میشود که تیمش در شوک است. او با آساور تماس میگیرد:
رودی، لطفا سعی کن این بازی را لغو کنی! کسی اینجا به آن فکر نمیکند!
ساعت ۴ بعد از ظهر، دفتر/گلزنکرشن:
آساور و اشنوسنبرگ به دفتر رسیدهاند. تصاویر تازه را همین الان دیدهاند. هنوز ابعاد کامل حادثه مشخص نیست. . آساور که مدتهاست برای این روز تلاش کرده نمیخواهد حقیقت را بپذیرد:
بیایید بازی کنیم.
اولین صدای مخالف از یورگن مولمان، عضو هیئت مدیره است. او میخواهد از ارتباطات سیاسی خود برای به تعویق انداختن بازی استفاده کند. آرام آرام آساور هم پس از تماس هوب استیونز مجاب میشود که بازی را لغو کند:
میخواستم بازی را فوراً لغو کنم، صرف نظر از مقررات یوفا .
مدیر با مقامات یوفا تماس میگیرد و با نمایندگان حاضر در محل صحبت میکند. مولمان با وزارت کشور آلمان تماس میگیرد، همه اینها بیفایده است. اتحادیه فوتبال اروپا به حق پخش و قراردادهای غیرقابل فسخ با اسپانسرهای رسمی یوفا استناد میکند! پول زیادی در خطر است. یوفا اصرار دارد که هر هشت مسابقه برگزار شود. در همین حال، تلفنهای باشگاه بیوقفه زنگ میخورد. بسیاری از هواداران میخواهند بدانند که آیا باید به ورزشگاه بیایند یا خیر. باشگاه در وبسایت خود اعلام کرده که مسابقه طبق برنامه ساعت ۸:۴۵ شب آغاز خواهد شد.
ساعت ۵ بعد از ظهر، اتوبان A3 به سمت گلزنکرشن:
RTL برنامههای عادی خود را قطع کرده. با این حال، هانس مایر، مدیر عامل شبکه، دستور داده است که مسابقه فوتبال عصر باید پخش شود. در غیر این صورت باید جریمهی گزافی بابت آن به شرکتهای تبلیغاتی قبل، حین و بعد از بازی پرداخت کنند. اولی پوتوفسکی در مسیر کلن به شالکه است. او قرار است به صورت زنده بازی را از ورزشگاه گزارش کند.
ساعت 6 بعد از ظهر، دفتر مرکزی تیم/بیلربک:
اتوبوس تیم شالکه هتل را به مقصد ورزشگاه ترک میکند. جلسهای قبل از آن برگزار شد. هوب استیونز به یاد میآورد:
"من سعی کردم بازیکنان را طبق معمول برای مسابقه آماده کنم، اما هیچ کس به حرفهایم توجه نمیکرد."
نیکو ون کرکوون اخبار را از بقیه شنیده و چون فیلم اتفاقات را ندیده نمیتواند خودش در این مورد صحبت کند. بازیکن بلژیکی میگوید:
"من شنیده بودم که یک هواپیما به خانهای در نیویورک برخورد کرده است. گمان کردم یک تصادف یا سقوط عادی است. همانطور که اغلب اتفاق میافتد."
در مسیر به سمت ورزشگاه، همتیمیهایش فقط در مورد نیویورک صحبت میکنند. بازیکنان بیقرار هستند. هیچکس نمیخواهد بازی کند. تا لحظه آغاز بازی، آنها امیدوار هستند بازی لغو شود.
7:00 بعد از ظهر، ورزشگاه شالکه/گلزنکرشن:
مارسل ریف،خبرنگار، بیکار روی سکوها نشسته است. کانال تلویزیونی "پریمیر" تصمیم گرفته بازی را بدون گزارش پخش کند. حداقل پاسخ به آنچه اتفاق افتاده است. یوفا دو دستورالعمل بسیار مهم (!) برای ورزشگاهها صادر کرده است: مارش لیگ قهرمانان و تبلیغات پر سر و صدا از اسکوربرد قبل از بازی باید لغو شوند و یک دقیقه سکوت در همه ورزشگاهها رعایت شود.
8:45 بعد از ظهر، ورزشگاه شالکه/گلزنکرشن:
یک دقیقه سکوت قبل از شروع بازی: حس ملموسی از ناآرامی در جایگاه شمالی، محل استقرار طرفداران پرشور شالکه حاکم است، شبحی از افسردگی، در مقابل یونانیها اهمیتی به وقایع نمیدهند. انگار چیزی اتفاق نیفتاده. یوزف اشنوسنبرگ میگوید:
مطمئن هستم بخش عمده آنها اصلا از وقوع حادثه خبر نداشتند.
بازی خانگی شالکه، ناگهان به یک بازی خارج از خانه تبدیل شده است. طرفداران شالکه در سکوت و پاناتینایکوسیها پر سر و صدا الیور رک به یاد میآورد:
تمرکز برایم فوقالعاده دشوار بود.
ادامه در کامنت