جزئیات انتقال ویکتور گیوکرش به آرسنال: مذاکرات دشوار، نقش برتا و چرایی سرد شدن علاقه به ششکو

زمانی که دود سفید از جلسات محرمانه نقل و انتقالات آرسنال برخاست، نام ویکتور گیوکرش را آشکار ساخت.

در آستانه پنجره نقل و انتقالات، میکل آرتتا، سرمربی، و آندره‌آ برتا، مدیر ورزشی، پست شماره ۹ را حیاتی‌ترین بخش فعالیت‌های باشگاه لندنی می‌دانستند.

پس از ماه‌ها گمانه‌زنی درباره گیوکرش، بنجامین ششکو، اولی واتکینز و دیگران، انتظار آرسنال برای جذب یک مهاجم جدید به پایان رسید و نیاز کلیدی تیمشان برطرف شد. این بازیکن ۲۷ ساله با قراردادی پنج ساله، با مبلغ ثابت ۶۳.۵ میلیون یورو (۵۵ میلیون پوند، ۷۵ میلیون دلار) به علاوه ۱۰ میلیون یورو پاداش‌های بالقوه، از اسپورتینگ پرتغال به این تیم پیوست.

آرسنال اطمینان دارد که بازیکنی را به خدمت گرفته که آماده است و کاملاً مصمم است تا تأثیری فوری بگذارد. او مهاجمی برای «اینجا و اکنون» است: کسی که آرسنال معتقد است می‌تواند در این فصل تفاوت را رقم بزند.

برای روایت داستان درونی این انتقال، «اتلتیک» با منابعی از باشگاه‌های درگیر و مرتبط با بازیکنان صحبت کرده است که برای حفظ روابط، به شرط ناشناس ماندن گفتگو کردند.

 

یک سال پیش، کمتر کسی چنین نتیجه‌ای را پیش‌بینی می‌کرد. پیش از انتصاب برتا در ماه مارس، گیوکرش در لیست‌های خرید آرسنال جایگاه برجسته‌ای نداشت.

با توجه به درخشش او در گلزنی برای اسپورتینگ، این ملی‌پوش سوئدی که اکنون ۲۶ بازی ملی دارد، در رادار آن‌ها بود. با این حال، زمانی که توسط ادو، مدیر ورزشی پیشین، و تیم استعدادیابی‌اش ارزیابی شد، گیوکرش به عنوان یک بازیکن سطح دوم معرفی شد؛ کسی که می‌توانست مکمل کای هاورتز باشد، اما لزوماً ارتقایی نسبت به بازیکن آلمانی محسوب نمی‌شد. ویژگی‌های فیزیکی و توانایی گلزنی او مورد تردید نبود، اما او گزینه‌ای آشکار برای مدل بازی آرسنال تحت هدایت آرتتا به نظر نمی‌رسید.

هدف ترجیحی در آن مقطع، ششکو از آر.بی. لایپزیگ بود؛ انتقالی که آرسنال در تابستان ۲۰۲۴ آن را بررسی کرده بود و قصد داشت امسال دوباره به سراغش برود.

در ماه مارس، جیسون آیتو، جانشین موقت ادو، در حال برنامه‌ریزی سفری به آلمان بود تا در این راستا پیشرفت‌هایی حاصل کند. به نظر می‌رسید آرسنال برای «تابستان ششکو» آماده می‌شود.

سپس، در پایان همان ماه، برتا منصوب شد و معادلات تغییر کرد.

سفر آیتو به آلمان لغو شد و نام گیوکرش با قاطعیت در میان گزینه‌ها قرار گرفت. برتا از مدت‌ها پیش از تحسین‌کنندگان این بازیکن بود و احساس می‌کرد او می‌تواند همان مهاجمی باشد که آرسنال برای پایان دادن به انتظار پنج ساله‌اش برای کسب جام نیاز دارد.

ترجیحات شخصی کنار گذاشته شد و آرسنال — با حمایت مالکانش — تصمیم گرفت شرایط هر دو قرارداد را بررسی کند. به این ترتیب، مزایای هر کدام می‌توانست از دیدگاهی آگاهانه مورد بحث و بررسی قرار گیرد.

طی ۱۸ ماه گذشته، اطرافیان ششکو رابطه مستحکمی با ادو و آیتو برقرار کرده بودند، زیرا زمینه‌سازی برای انتقال احتمالی او به ورزشگاه امارات انجام شده بود.

وقتی برتا آمد، رابطه متفاوت بود — و اگرچه تیم ششکو هنوز معتقد بود که این بازیکن ۲۲ ساله اسلوونیایی انتخاب اول آرسنال است، نمایندگانش نگرانی‌هایی داشتند که این جابجایی پرسنل ممکن است انتقال را به خطر بیندازد.

 

مدیران برنامه‌های ششکو نیز از تعهد زودهنگام محتاط بودند. آن‌ها نمی‌خواستند گزینه‌های خود را محدود کنند و در مذاکرات با آرسنال موضعی تهاجمی اتخاذ کردند — که در شمال لندن با استقبال خوبی مواجه نشد.

با این وجود، تماس‌های سازنده با الویس باسانوویچ، ایجنت ششکو، ادامه یافت ، باسانوویچ در بازی پایانی خانگی آرسنال مقابل نیوکاسل مهمان باشگاه بود.

آرسنال و برتا خرید ششکو را بررسی کردند ، مذاکرات طولانی با تیم بازیکن برگزار شد و لایپزیگ از علاقه آنها آگاه بود. ترجیح باشگاه آلمانی این بود که معامله هر چه زودتر انجام شود تا شفافیت ایجاد شده و به تسریع بازسازی تیمشان پس از کسب رتبه هفتم در بوندسلیگا در فصل گذشته کمک کند.

سن و پتانسیل ششکو برای آرسنال جذاب بود. آنها تحقیقات پیش‌زمینه‌ای قابل توجهی روی او انجام داده بودند و پیشرفت او را برای چندین سال دنبال می‌کردند. ایده جذب یک بازیکن جوان با پتانسیل رشد و افزایش ارزش در آرسنال برای مالکان باشگاه جذاب بود.

پیشرفت محدودی حاصل شد. از نظر مبلغی که لایپزیگ درخواست می‌کرد، انتظارات حقوقی ششکو و کمیسیون مرتبط، هزینه برای چیزی که آرسنال آن را یک «پروژه توسعه‌ای» می‌دانست، بسیار بالا بود. پتانسیل ششکو واضح است، اما آرسنال در مرحله‌ای است که به تأثیر فوری نیاز دارد.

منابعی در طرف آلمانی این معامله احتمالی می‌گویند که اگر ارقام برای آرسنال بیش از حد بالا بود، این تنها بخشی از یک فرآیند مذاکراتی استاندارد بود و انعطاف‌پذیری و فضایی برای گفتگوی بیشتر وجود داشت. آرسنال برای پیشرفت قابل توجه در مذاکرات با مشکل مواجه شد — ارتباط آن‌ها با باسانوویچ به سادگی شکل نگرفت. بعداً، با تغییر توازن به سمت گیوکرش، امتیازاتی از سوی تیم ششکو داده شد — اما در آن مقطع، دیگر دیر شده بود.

در همین حال، گیوکرش داشت برای سران آرسنال جذابیت قابل توجهی پیدا می‌کرد.

او که در ماه ژوئن ۲۷ ساله شده بود، باتجربه و یک گلزن اثبات‌شده بود. او قبلاً در لیگ انگلیس بازی کرده بود، زیرا در سال ۲۰۱۸ به عنوان یک بازیکن ۱۹ ساله به برایتون پیوسته و سپس به صورت قرضی به سوانسی سیتی و کاونتری سیتی رفته بود که بعداً به طور دائم به آن پیوست. در زمانی که آرسنال به دنبال قطعه گمشده برای تبدیل شدن از یک مدعی به یک قهرمان بود، او بازیکنی به نظر می‌رسید که برای تأثیرگذاری فوری آماده است.

عامل دیگر این بود که گیوکرش معتقد بود با اسپورتینگ توافقی دارد که به او اجازه می‌دهد تابستان امسال با مبلغ ۶۰ میلیون یورو (۵۲ میلیون پوند / ۶۹.۸ میلیون دلار) به علاوه ۱۰ میلیون یورو پاداش، این تیم لیسبونی را ترک کند — مبلغی که به طور قابل توجهی پایین‌تر از بند آزادسازی ۱۰۰ میلیون یورویی او بود. برتا شروع به بررسی شرایط این معامله کرد.

با این حال، آرتتا هنوز باید متقاعد می‌شد.

در طول فرآیند جستجوی آرسنال برای یک مهاجم، ترجیحات سرمربی تکامل یافته است.

تحسین او از الکساندر ایساک ثابت بوده است، اما وقتی او به نیوکاسل برای صعود به لیگ قهرمانان فصل آینده کمک کرد، آرسنال احساس کرد که این انتقال فراتر از توانشان خواهد بود. زمانی که ایساک در اواخر ژوئیه مشخص کرد که می‌خواهد نیوکاسل را ترک کند، آرسنال به برنامه‌های جایگزین متعهد شده بود.

در ژانویه، آرتتا کاملاً از تلاش آرسنال برای جذب واتکینز حمایت کرده بود، اما در نهایت باشگاه حاضر نشد قیمت ۶۰ میلیون پوندی استون ویلا را بپردازد.

 

 

در ابتدای تابستان، به نظر می‌رسید آرتتا تمایل اندکی به ششکو دارد، حتی اگر نگرانی‌هایی در مورد آمادگی او برای تأثیرگذاری فوری در لیگ برتر وجود داشت، زیرا او در اواخر ماه مه تنها ۲۲ ساله شده بود.

با این حال، در نهایت، این مربی اسپانیایی با هدف قرار دادن گیوکرش موافقت کرد. هنگام سنجش معیارهای مختلف مورد بررسی، سرمربی و باشگاه هم‌نظر بودند که این بهترین معامله برای آرسنال است.

البته، به نفع باشگاه بود که نام ششکو و گیوکرش به طور برجسته در گفتمان عمومی مطرح باشد: این موضوع به آنها در مذاکرات اهرم فشار می‌داد. درک آرسنال این بود که هر دو بازیکن می‌خواهند به آنها بپیوندند و در نهایت یکی از این دو را — زمانی که شرایط برای باشگاه مناسب باشد — به خدمت خواهند گرفت.

با گذشت هفته‌ها، انتقال ششکو کمتر و کمتر محتمل به نظر می‌رسید. آرسنال متوجه شد که به نظر می‌رسد تنها باشگاهی است که فعالانه او را دنبال می‌کند، در حالی که گیوکرش خواستاران دیگری، از جمله منچستریونایتد، داشت.

این دو تنها بازیکنانی نبودند که در تابستان امسال مورد توجه قرار گرفتند: واتکینز دوباره مورد بحث قرار گرفت، اگرچه آرسنال همان ملاحظات را در مورد سن (او در دسامبر ۳۰ ساله می‌شود) و مبلغ داشت. خولیان آلوارز، ملی‌پوش آرژانتینی اتلتیکو مادرید نیز مورد بحث قرار گرفت. اما این گیوکرش بود که کم‌کم توجه آن‌ها را به خود جلب می‌کرد. جدا از کیفیت آشکار او به عنوان یک گلزن، ساختار معامله ساده‌تر و سرراست‌تر بود — و البته ارزان‌تر.

در اواسط ژوئن، برتا برای مذاکرات حضوری با اسپورتینگ به جزیره اسپانیایی منورکا پرواز کرد. این لحظه‌ای مهم بود: با وجود تمام علاقه آرسنال به ششکو، هرگز جلسه‌ای در این سطح برگزار نشده بود.

مشکل این بود که اسپورتینگ ظاهراً قصدی برای احترام به توافق ادعایی خود با گیوکرش نداشت. آنها مبلغ ثابت ۷۰ میلیون یورو به همراه ۱۰ میلیون یورو پاداش‌های بالقوه می‌خواستند. اگرچه این هنوز ۲۰ میلیون یورو تخفیف نسبت به بند آزادسازی بود، اما بالاتر از چیزی بود که تیم بازیکن معتقد بود بر سر آن توافق شده است.

 

 

با ورود ژوئیه، آرتتا بر فوریت وضعیت تأکید کرد. با نزدیک شدن پیش‌فصل، او می‌خواست وضعیت مهاجم مرکزی آرسنال حل شود. برنامه بازی‌های دشوار ابتدای فصل آن‌ها در لیگ برتر، انگیزه بیشتری به باشگاه برای تکمیل هر چه سریع‌تر این انتقال داد.

توافق بر سر شرایط شخصی با گیوکرش نسبتاً سرراست بود — در طول این فرآیند، او عزم روشنی برای پیوستن به آرسنال نشان داد. آنها همچنین با حسن چتینکایا، ایجنت او، به راحتی و به طور مستقیم تعامل داشتند. آنها تحت تأثیر قرار گرفتند که او و موکلش کاملاً به پیوستن گیوکرش به آرسنال متعهد شدند. برای بازیکنی در این سطح غیرمعمول است که پیشنهادهای سایر باشگاه‌ها را رد کند، اما این بازیکن سوئدی اصرار داشت: فقط و فقط آرسنال.

نمایندگان گیوکرش نیز بخش زیادی از مذاکرات را انجام دادند و تماس مستقیم بین دو باشگاه نسبتاً محدود بود. در طول این فرآیند، جیمز کینگ، مدیر بسیار معتبر عملیات فوتبال آرسنال، به خوبی از برتا حمایت می‌کرد. آرتتا و تیم لوئیس، نایب رئیس اجرایی آرسنال، نیز مانند سایر فعالیت‌های تابستانی، از نزدیک درگیر بودند.

با این حال، در لحظات کلیدی مذاکرات مستقیمی نیز وجود داشت. در اولین آخر هفته ژوئیه، برتا برای مذاکرات رو در روی بیشتر با اسپورتینگ پرواز کرد. مذاکرات چالش‌برانگیز بود — باشگاه پرتغالی مصمم بود تا بیشترین بازده را از بازیکنی که در تابستان ۲۰۲۳ حدود ۲۰ میلیون یورو برایش به کاونتری پرداخته بود، کسب کند.

برتا بدون توافق به بریتانیا بازگشت، اما مذاکرات ادامه یافت. به گیوکرش به دلیل عدم اطمینان در مورد آینده‌اش، یک استراحت تابستانی طولانی‌تر داده شده بود. انتظار می‌رفت او در ۱۱ ژوئیه به تیم اسپورتینگ بپیوندد اما در عوض به فردریکو وارانداس، رئیس باشگاه، اطلاع داد که تحت هیچ شرایطی باز نخواهد گشت.

گیوکرش احساس می‌کرد وارانداس یک پیمان را زیر پا گذاشته است: پیشنهاد آرسنال قبلاً از مبلغ پیشنهادی ۶۰ میلیون یورو به علاوه ۱۰ میلیون یورو فراتر رفته بود، اما هنوز توافقی بین باشگاه‌ها وجود نداشت. وارانداس تهدید به اقدام انضباطی کرد، در حالی که پشت پرده، آرسنال بی‌وقفه برای تکمیل این انتقال تلاش می‌کرد.سرانجام، در مورد چارچوب کلی معامله توافقی حاصل شد: مبلغ ثابت ۶۳.۵ میلیون یورو، به همراه ۱۰ میلیون یورو پاداش‌های بالقوه. با مشخص شدن این پارامترها، آرسنال اولین پیشنهاد رسمی خود را ارائه داد. ایجنت چتینکایا نیز موافقت کرد که از کمیسیون ۱۰ درصدی خود برای تسهیل این انتقال صرف نظر کند.

 

حتی در آن زمان نیز، معامله نهایی نشده بود. آرسنال هنوز باید بر سر شرایط آن پاداش‌ها مذاکره می‌کرد و اسپورتینگ برای پاداش‌هایی فشار می‌آورد که به نظرشان دست‌یافتنی‌تر بودند. این موضوع فرآیند را بیش از یک هفته به درازا کشاند. در حالی که تیم برای شروع تور سه مسابقه‌ای آسیایی آرسنال به سنگاپور پرواز می‌کرد، برتا برای به سرانجام رساندن این معامله در لندن ماند.

در مراحل پایانی مذاکرات، اسپورتینگ استعلامی از منچستریونایتد دریافت کرد، اما گیوکرش از تصمیم خود برنگشت. او قبلاً کاملاً به انتقال به امارات متعهد شده بود.

بخش پایانی فرآیند با پافشاری اسپورتینگ طولانی شد. این یک فرآیند خسته‌کننده بود — که برتا، گیوکرش و دیگران را به شدت کلافه کرده بود — اما سرانجام در روز جمعه، ۲۵ ژوئیه، توافق کامل حاصل شد. افراد مطلع از ارقام می‌گویند ۵ میلیون یورو از پاداش‌ها با تعداد مشخصی از بازی‌ها فعال می‌شود و پرداخت‌های بیشتری نیز به مشارکت گیوکرش در گل‌ها و صعود تیم به لیگ قهرمانان مرتبط است.

بنابراین آرسنال به مرد مورد نظر خود رسید و آرتتا مهاجمش را به دست آورد.

آرسنال یک مهاجم مرکزی با رزومه‌ای فوق‌العاده به خدمت گرفته است. دو فصل اخیر او ۹۷ گل و ۲۸ پاس گل تنها در ۱۰۲ بازی به همراه داشته است. آرسنال گیوکرش را یک مهاجم پویا و مسلط می‌بیند — یک دونده تهاجمی و حمل‌کننده مستقیم توپ. آنها حرکت و تلاش او را، چه با توپ و چه بدون آن، تحسین می‌کنند. نکته مهم این است که آنها همچنین فکر می‌کنند او شخصیت لازم برای مدیریت فشار و رقم زدن لحظات سرنوشت‌ساز را دارد. اعتماد به نفس گیوکرش با تصمیم او برای پوشیدن پیراهن شماره ۱۴ که زمانی بر تن تیری آنری، بهترین گلزن تاریخ آرسنال بود، تأکید می‌شود.

گیوکرش ممکن است نسبت به هاورتز کمتر با سیستم آنها هماهنگ به نظر برسد، اما این ممکن است یک موضوع انحرافی باشد. آرسنال باید خود را با نقاط قوت گیوکرش وفق دهد، همان‌قدر که او باید خود را با آن‌ها تطبیق دهد. ورود این بازیکن سوئدی می‌تواند نویدبخش یک نقطه عطف تکاملی برای تیم آرتتا باشد — تغییری به سمت سبک فوتبال مستقیم‌تر و مبتنی بر انتقال.

برای برتا نیز، این یک خرید مهم است. اگرچه به نظر می‌رسد باشگاه در مورد اینکه این معامله مناسبی برای آرسنال است به اجماع رسیده بود، گیوکرش نامی بود که او از آن حمایت می‌کرد. مدیر ورزشی جدیدشان تأثیر خود را بر فعالیت‌های تابستانی گذاشته است.

اکنون نوبت گیوکرش است که تأثیر خود را در زمین بگذارد.

 

نوشته جیمز مک‌نیکلاس و ماریو کورتگانا ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۵