به نام خدا 

قالب:غزل

وزن: بحر رمل مثمن مخبون محذوف 

.

دلِ من بندِ تو گشت و دلِ تو بندِ من است

بعدْ از این همه غم نوبتِ عاشق شدن است 

.

گوشِ جانم نشود وسوسه‌ی حرفِ دگر 

دوستت دارممان معجزه‌ی هر سخن است 

.

گو که ما هیچ زمان در بَرِ هم ما نشویم 

عشق تا در دلِ ما هست چه حاجت به تن است ؟

.

گر که مُردَن بشود عاقبتِ عشقِ به تو 

جان دَهَم بر تو که این رسم و رَهی بس کهن است

.

عاشقت کز تو هزاران غزل و شعر سرود

پیشِ تو از خجلی لال شود ، بی دهن است 

.

آتشِ عشقِ درونم نشود سرد و خموش 

مگر آن روز که تن پوش و لباسم کفن است

.