طرفداری | ماتئوس کونیا با لبخند همیشگی خود از راه می‌رسد، خودش را برای مصاحبه به همه معرفی می‌کند و به طور خودمانی شروع به صحبت کردن در مورد فوتبال می‌کند.

اسکای اسپورتس گزارش می‌دهد: چند دقیقه‌ای طول می‌کشد تا ضبط را شروع کنیم؛ نمی‌خواهیم هیجان او را وقتی سر صحبت را باز می‌کند، قطع کنیم. خبر مهم تلویزیون در مورد انتقال قریب‌الوقوع ابرچی ازه به آرسنال، اولین هفته‌هایش در منچستریونایتد و چالش‌های تاکتیکی؛ همهٔ این‌ها حتی قبل از اینکه گروه ما دکمه «ضبط» را فشار دهد، مطرح می‌شوند. شخصیت پر جنب و جوش کونیا، اولین برداشتی است که از او خواهید داشت.

خارج از زمین همیشه سعی می‌کنم خودم باشم: فردی فروتن و شوخ‌طبع. سعی می‌کنم با همه صحبت کنم، به همه احترام بگذارم و همیشه به این فکر می‌کنم که از همه یاد بگیرم.

اما وقتی وارد زمین می‌شوم، همیشه می‌دانم که چرا آنجا هستم. همیشه به تمام سختی‌هایی فکر می‌کنم که مرا به این فرد تبدیل کرده‌اند. این نوع مسائل نباید علیه من باشند، بلکه باید با من بازی کنند. همیشه سعی می‌کنم جنبهٔ روانی کار را مدیریت کنم. آسان نیست! اما همیشه تلاشم را می‌کنم.

انرژی و شور و حالی که کونیا درون زمین نشان می‌دهد، به یک شروع خوب برای او در منچستریونایتد مقابل آرسنال کمک کرد؛ جایی که او ۴ شوت و ۴ دریبل داشت و شاید بهترین بازیکن تیمش بود. این عملکرد برای هیجان‌زده کردن هواداران و از بین بردن نگرانی‌های برخی کافی بود؛ نگرانی‌هایی که به خاطر سابقهٔ انضباطی او بالا گرفته بود.

او فصل گذشته به دلیل دو محرومیت متفاوت، پنج بازی وولورهمپتون را از دست داد. اولین مورد، یک محرومیت دو جلسه‌ای بود که پس از درگیری با یکی از اعضای کادر تیم ایپسویچ پس از بازی در ماه دسامبر، به دلیل «رفتار نامناسب» برای او در نظر گرفته شد.

همین اتهام در ماه مارس نیز تکرار شد و سه بازی دیگر محروم شد، زیرا در جریان بازی جام حذفی با بورنموث، با میلوش کرکز درگیر شده بود.

نظر او در مورد کسانی که می‌گویند او تندخو است، چیست؟ خودش پاسخ می‌دهد:

راستش را بخواهید، من واقعاً به این حرف‌ها اهمیت نمی‌دهم. هر کاری که در بازی انجام داده‌ام، از روی عشق به فوتبال بوده است.

من برای بردن بازی‌ها و بهتر شدن تیم و خودم، و برای رسیدن به اهداف، بسیار پرشور هستم. همیشه درون خودم به چیزی فراتر باور دارم.

حالا وقتی این حس را به یونایتد می‌آورم، چیزی است که مرا به جلو هل می‌دهد. البته ما می‌توانیم اشتباه کنیم و من هم چند اشتباه کردم. من متأسفم و عذرخواهی می‌کنم؛ اما همیشه با نیت خوب کار کرده‌ام.

همیشه سعی می‌کنم کاری خوب انجام دهم و شاید کمی هم زیاده‌روی کنم. هرگز خودم را در موقعیتی قرار نمی‌دهم که مردم شخصیتم را زیر سؤال ببرند، چون در درون خودم می‌دانم که کیستم.

وقتی از او پرسیده می‌شود که آیا بازیکنی است که دوست دارد در لبهٔ پرتگاه بازی کند، به سرعت پاسخ می‌دهد:

راستش را بخواهید، بله. همه در مورد فشار موجود در این باشگاه صحبت می‌کنند، اما من همیشه می‌خواستم اینجا باشم.

می‌فهمم که این یکی از بزرگترین باشگاه‌های جهان است. فشار زیادی وجود دارد، اما من همیشه سعی می‌کنم این فشار را یک امتیاز بدانم. همیشه آرزو داشتم به اینجا بیایم و وقتی اینجا هستم، نمی‌توانم این بهانه را داشته باشم که فشارها زیاد است. این یک امتیاز است.

ما در پذیرایی زمین تمرین بازسازی شده منچستریونایتد هستیم. درست پشت سرمان، ماکت‌هایی از مهم‌ترین جام‌هایی قرار دارند که باشگاه برده است؛ باشگاهی که او در کودکی در برزیل تماشایش می‌کرد. می‌خندد و می‌گوید:

سعی می‌کنم به جام‌ها نگاه نکنم. امیدوارم بتوانم در اینجا داستان خودم را با این بازیکنان بسازم.

این بازیکن ۲۶ ساله، مسیری طولانی‌ را پشت سر گذاشته است. یکی از سختی‌هایی که او به آن اشاره کرد و به شکل‌گیری شخصیتش کمک کرد، ترک زودهنگام برزیل برای تبدیل شدن به یک فوتبالیست حرفه‌ای بود.

در ۱۸ سالگی، پس از بازی در آکادمی باشگاه کوریتیبا، توسط سیون کشف شد و برای امضای اولین قرارداد حرفه‌ای خود به سوئیس نقل مکان کرد. دوره‌هایی در تیم‌های لایپزیش، هرتابرلین و اتلتیکو مادرید داشت، تا اینکه در سال ۲۰۲۳ به وولورهمپتون پیوست.

فوتبال اروپا او را به عنوان یک بازیکن شکل داد، و خودش می‌گوید که این امر به او کمک کرد تا آگاهی تاکتیکی بیشتری پیدا کند و روی فیزیک خود سرمایه‌گذاری کند. در کودکی، او بیشتر به عنوان یک شماره ۱۰ بازی می‌کرد، اما در طول دوران حرفه‌ای خود، دوره‌های موفقی را نیز به عنوان یک مهاجم گذراند.

تطبیق‌پذیری او، در کنار آمار گلزنی‌اش، منچستریونایتد را مجذوب خودش کرد. به نظر می‌رسد کونیا از بازی کردن به عنوان یکی از شماره ۱۰‌های روبن آموریم راضی است.

این چیزی است که وقتی روبن مرا اینجا آورد، در موردش زیاد صحبت کرد. فکر می‌کنم پست مناسب من در میانهٔ میدان، بین هافبک و مهاجم است.

بنابراین، فکر می‌کنم شماره ۱۰ یعنی پشت مهاجم، پستی است که درک آن آسان‌تر است؛ جایی که می‌توان فضای بیشتری ایجاد کرد. این پستی است که برای آن مرا اینجا آوردند، جایی است که احساس راحتی می‌کنم و امیدوارم بتوانم کمی خلاقیت به تیم اضافه کنم.

در طول دوران حضورش در اروپا، او روی مهارت‌های زبانی خود نیز کار کرد. علاوه بر زبان مادری‌اش پرتغالی، انگلیسی، اسپانیایی، فرانسوی و کمی آلمانی و ایتالیایی نیز بلد است؛ در مجموع پنج زبان، زیرا: «اگر آلمانی و ایتالیایی مرا کنار هم بگذارید، فقط یک زبان حساب می‌شود!»

البته آن‌ها ابزارهای مهمی برای برقراری ارتباط با هم‌تیمی‌ها و لیست قابل توجهی از مربیان، از جمله یولیان ناگلزمان، رالف رانگنیک و دیگو سیمئونه بودند و هستند.

او همیشه به گرمی در مورد گری اونیل در وولوز صحبت می‌کند؛ اینکه چطور به او کمک کرد تا در پست‌های مختلف پیشرفت کند. سپس آموریم بود که نقش مهمی در انتقال او به منچستر داشت.

کونیا می‌گوید:

روبن کسی است که به من کمک زیادی کرد تا به اینجا بیایم. برایم توضیح داد پست من چه خواهد بود و چگونه می‌توانم چیزی را که او می‌خواهد، برایش به ارمغان بیاورم. من احساس سازگاری و راحتی زیادی می‌کنم. او کسی است که همیشه مرا به جلو هل می‌دهد.

دوست دارم کسی باشد که کمی بیشتر به من فشار بیاورد. ما هرگز دعوا نمی‌کنیم، اما مکالماتی داریم که من چیزی می‌گویم و بعد او می‌گوید «نه، راهش این است» و من می‌فهمم و به راه ادامه می‌دهم!

او کسی است که می‌تواند بازیکنان را به جلو هل دهد و فکر می‌کنم این بهترین ویژگی یک مربی است؛ این‌که بازیکنان را در پست‌های مناسب قرار دهد و کیفیت آن‌ها را به همه نشان دهد.

پس از مصاحبه، ماتئوس چند دقیقهٔ دیگر نیز به گپ زدن ادامه می‌دهد. برونو فرناندز ظاهر می‌شود و با او شوخی می‌کند. سپس او قبل از رفتن و تمرکز مجدد بر بازی یکشنبه این هفته در برابر فولام، با افراد بیشتری درون زمین تمرین صحبت می‌کند.

کونیا با لبخند، شوخی و احساس راحتی در داخل و خارج از زمین، امیدوار است که شور و انرژی و گل‌ها را برای منچستریونایتد به ارمغان بیاورد.

حرکت انفرادی دیدنی ماتئوس کونیا که با شوت ضعیف این بازیکن تبدیل به گل نشد