طرفداری | در دنیای منچستریونایتد، به ندرت حد وسطی وجود دارد و به جای آن، همیشه با افراط و تفریطهای فزایندهای مواجه هستیم.
اسکای اسپورتس گزارش میدهد: فصل گذشته، یونایتد در گلزنی و سازماندهی حملات با مشکل واضحی روبرو بود که ۴۴ گل آنها در لیگ برتر به خوبی آن را نشان میدهد؛ تنها سه تیم کمتر از آنها گل زدند.
پس یونایتد در این بازار نقل و انتقالات چه کرد؟ آنها حدود ۲۰۰ میلیون پوند برای حل این مشکل هزینه کردند و با خرید بنجامین ششکو، ماتئوس کونیا و برایان امبومو به این معضل رسیدگی کردند.
بعد از عملکرد مثبت آنها در اولین بازی فصل که به شکست مقابل آرسنال منجر شد، حالا بیشتر بحثها معطوف به طرف دیگر زمین شده است. پس از اشتباهی که به نظر میرسید آلتای بایندر مقابل تیم میکل آرتتا مرتکب شد، اینبار پست دروازهبان زیر ذرهبین قرار گرفت.
روبن آموریم در اولین کنفرانس خبری خود در این فصل اعتراف کرد که از فصل گذشته درسهای زیادی آموخته است. این درسها شامل درک این موضوع بود که چقدر باید تیمش را از هجمهٔ سر و صدای هفتگی اطراف باشگاه محافظت کند.
وقتی پیش از بازی یکشنبه مقابل فولام، با سرمربی یونایتد صحبت کردیم، سوال آسانی پرسیدیم: در طول هفته چطور از بخش تحت فشار دروازهبانها، محافظت کردید؟
اولین چیزی که به بازیکنانم گفتم این بود که وقتی انتقادهای زیادی میبینید، ناراحت میشوید و این طبیعی است.
برای من، تنها راه محافظت از خودم و بازیکنانم این است که به آنها بگویم هیچ چیز را نبینند.
باید مثل یک راهب باشید، به ویژه وقتی مشکل دارید. سپس سعی میکنم حقایق را ارائه دهم، چون گاهی اوقات روایتی وجود دارد که حقیقت ندارد.
آلتای یک اشتباه کرد، اما سال گذشته عملکردهای بسیار خوبی داشت، بنابراین سعی میکنم این را به بازیکنان بگویم و با آن روایت مقابله کنم.
اما در نهایت، این به خود بازیکنان بستگی دارد؛ آنها باید از زندگیشان لذت ببرند، سر کار بروند، از خانوادهشان لذت ببرند و سعی کنند هیچ چیزی را در تلویزیون یا اینترنت نبینند.
بسیاری از بازیکنان تأکید کردهاند که جو و همبستگی تیم متفاوت شده است. البته بعد از سرمربیهای قبلی و امیدهای واهی، کمی تردید برای باور این موضوع وجود دارد، اما به نظر میرسد بعد از بازگشایی زمین تمرین کرینگتون، پیوستن بازیکنان جدید و هیجانانگیز به باشگاه و عملکرد مثبت در اولین بازی مقابل آرسنال، یک خوشبینی واقعی وجود دارد.
آموریم گفت:
سال گذشته، گاهی اوقات برای رفتن به بازیها نگران بودم، اما حالا هیجانزدهام؛ این کاملاً متفاوت است.
(فصل گذشته) ما در کنار هم خیلی سختی کشیدیم و این میتواند باعث پیوند افراد شود. روحیهٔ تیم واقعاً خوب است.
وقتی احساس میکنید تیم خوب بازی میکند، اعتماد به نفس پیدا میکنید و برای بازی کردن آزادی بیشتری احساس میکنید و اگر برای بازی کردن آزادی بیشتری احساس کنید، شادتر هستید. اگر شادتر باشید، عملکرد روزمرهتان بهتر میشود و این مثل یک گلوله برفی ادامه پیدا میکند.
گزینههای هجومی آموریم با بازیکنان امتحان پس دادهای مانند امبومو و کونیا تقویت شده است؛ هر دو میتوانند به عنوان هافبک تهاجمی یا مهاجم اصلی بازی کنند تا بار مسئولیت را در کنار ششکوی جوان تقسیم کنند.
تهدیدی که آنها مقابل آرسنال نشان دادند، چه با دوندگیهای مارپیچ کونیا و چه با حرکات بدون توپ امبومو، هواداران اولدترافورد را با حس خوشبینی جدیدی مواجه کرد و آموریم هم همین حس را دارد.
ما امسال گزینههای متفاوتی داریم، اما گاهی اوقات فوتبال چیزی فراتر از فقط اتفاقات درون زمین بازی است.
آنها (امبومو و کونیا) در لحظهای به تیم آمدهاند که روحیه تیم متفاوت است، فضا متفاوت است؛ گاهی اوقات ما بازیکنان بسیار خوبی داریم، اما زخمهای گذشته وجود دارند و این بر پویایی تیم تاثیر میگذارد.
آنها میتوانند به ما کمک کنند، نه فقط در زمین بلکه خارج از زمین هم؛ من احساس میکنم این بازیکنان آزادتر هستند، چون آنها در لحظات بسیار بسیار دشوار اینجا نبودند و چیز متفاوتی را میبینند.
یکی از عوامل مهم در اینکه آیا یونایتد آموریم امسال واقعاً «چیز متفاوتی» خواهد بود، میتواند ششکوی جوان اسلوونیایی باشد که آموریم او را «شیفتهٔ فوتبال» نامیده است.
او قبلاً دربارهٔ پتانسیل ششکوی ۲۲ ساله صحبت کرده بود، اما این کنجکاوی پیش میآید که برای خود آموریم پرورش دادن چنین بازیکن جوانی چقدر میتواند هیجانانگیز باشد.
وقتی در باشگاهی مثل این هستید، میخواهید بهترین بازیکنان را داشته باشید، اما باید آینده را هم تصور کنید.
این خیلی هیجانانگیز است؛ من دوست دارم بازیکنان را بشناسم، دوست دارم ویدئوهای بازیکنان را ببینم و سعی میکنم تمام اطلاعات را به دست بیاورم، اما شما به دنبال تأیید یافتههای خود هستید و من احساس کردم ششکو حتی بهتر از چیزی بود که فکر میکردم.
باید مراقب باشم، ششکو برای سالهای زیادی مهاجم ما خواهد بود، پس باید این را در ذهن او جای دهیم و بگذاریم جا بیفتد، آرامش خود را حفظ کند و از زندگی روزمرهاش لذت ببرد، چون همانطور که گفتید واقعاً شیفتهٔ کارش است.
من واقعاً راضی هستم؛ نه فقط از او بلکه از کونیا، دیگو (لئون) و امبومو؛ ما میدانیم که در آینده پایه و اساس محکمی خواهیم داشت و این برای ما واقعاً مهم است.
ما تنها یک بازی از فصل را پشت سر گذاشتهایم، اما اگر یونایتد بتواند عملکرد خود مقابل آرسنال را در بیشتر هفتهها تکرار کند، به ویژه در غیاب حواسپرتی بازیهای اروپایی، این میتواند فرصت نویدبخشی برای یونایتد باشد تا رتبهٔ پانزدهم فصل گذشته خود را بهبود بخشد.
با این حال، یونایتد باید این خوشبینی را از کسانی که بیرون از دروازههای کرینگتون هستند به دست آورد و همانطور که آموریم قبلاً گفته بود، فقط به خود آنها بستگی دارد که مبارزه کنند و روایت خودشان را تغییر دهند.
آنها تنها با نشان دادن خودشان در طول مسیر و نه با تمرکز روی مقصد، این کار را انجام خواهند داد.
آموریم گفت:
موفقیت یعنی قهرمانی و ما نمیدانیم که آیا (در این فصل) به آن خواهیم رسید یا نه.
ما در لحظهای نیستیم که بتوانیم بگوییم به وضوح برای قهرمانی لیگ میجنگیم؛ ما فقط باید قدمهای کوچک برداریم و قدمهای کوچک این است که هر بازی را مثل یک فینال ببینیم.
میخواهیم واقعاً رقابت کنیم، تلاش داشته باشیم بر بازیها تسلط پیدا کنیم، سعی کنیم گل بزنیم و هوادارانمان را از تماشای بازیهایمان خسته نکنیم... بنابراین اگر کارهای کوچک را انجام دهیم و یکی پس از دیگری تیک بزنیم، در نهایت اوضاع بهتر خواهد شد.
فکر میکنم همه میدانند که ما یک هدف داریم؛ نه برای این فصل، بلکه برای قهرمانی در لیگ برتر طی سه سال آینده.
ما این قدمها را برای رسیدن به آن هدف برمیداریم، اما میدانید که در این باشگاه هر هفته روایتها متفاوت خواهد بود، پس باید برای آن آماده باشیم، سر و صداها را مسدود کنیم، کارمان را انجام دهیم و سعی کنیم در بازیها پیروز شویم.