طرفداری برزیل، تلالوی طلایی رنگ بازی رنگهای جام جهانی فوتبال است. بالاتر از اروپاییهای پرتبختر. بالاتر از تئوریسنهای بزرگ چشم آبی روی نیمکت، ستارگان لیگهای پر زرق و برق اروپایی و هر چیز لعنتی اروپایی دیگر. طرفدار برزیل بودن، حس و حال خرید مرسدس بنز است و زندگی در یک ویلای بزرگ. بی آنکه میلیاردر باشید. بی غم و غصه. بی اشک و آه. طرفدار برزیل بودن به معنای رهایی از شر کابوس زندگی نکبتبار است و چنگ زدن به رویای همیشهی طلایی رنگ. تماشای گلباران ایتالیاییها به دست بهترین تیم تاریخ فوتبال در نیمهشبهای خرداد تهران دهه 50. رهایی از سکوت پر رخوت صبحهای تابستان با جشن بهبهتو و رفقا در 1994. فراموشی فقر و تبعیض سیاه با چشم دوختن به شاه پله در زمین. فراموشی ظلم حاکمان و تلوّن سیاستمداران با تماشای ساقهای کشیدهی سوکراتس. فرار از ناکامیهای زندگی با یک فرار روماریو. با یک شلیک زیکو. جرزینیو. ریوه لینو. کارلوس آلبرتو. روبرتو کارلوس. با یک چرخش ریوالدو. کارهکا. زینیو. گارینشا. توستائو. با یک دریبل رونالدینیو. دی دی. واوا... طرفداری برزیل یک سلیقه خاص طلایی رنگ است و خاطرات برزیل، خاطرات همیشه جام جهانی. در اولین قسمت مجموعه خاطرات جام جهانی، با خاطرات....... همراه میشیم. تلخ و شیرین و تاریک و روشن در نوروز منتهی به جام جهانی 2026
1- اولین تصاویری که از برزیل در جام جهانی به ذهنت شما میآید...
ویلی [][][]: شرح و تفصیل مواجهه با برزیل 2006 قبلن در کشکول خاطرات جام جهانی رفت
برزیل فن دو آتیشه: اولین تصاویری که یادمه برزیل با توجه به سنم برزیل 2014 بود و بعد اون2018 و 2022گریه نیمار و...و 1998 رو از تلویزیون تو یه مستندی دیدمش
Jogo Bonito: اولین تصویر که به صورت زنده دیدم برای من برزیل 1990 بازی جلوی سوئد بود که 2_1 با گل های کارکا برد بازی برزیل 90 تیمی بود که بازیکنای بزرگ دهه هشتاد مثل زیکو سوکراتس که برای برزیل بی نظیر تله سانتانای بزرگ بازی میکردن و نداشت و شاکله برزیل قهرمان 94 و تشکیل دادن با امثال تافارل ببتو الدایر جورجینیو دونگا برانکو روماریو و تو اون جام مولر و کارکا بی نظیر بودن و متاسفانه با بدشانسی حذف شدن
جغد مینِروا: وقتی یاد برزیل تو جام جهانی میافتم، اولین چیزی که میاد جلو چشمم ۲۰۰۲هست، اون تیم کهکشانی و فوقالعاده. رونالدینیو، رونالدو، ریکاردو کاکا، لوسیو ، کارلوس ، کافو ،ریوالدو و حتی نیمکتی از ترکیب اصلی برزیل فعلی هم پر بار تر بود! همه با هم جادو میکردن. بازیهاشون مقابل انگلستان، آلمان و ترکیه هنوز تو کم و بیش توی ذهنمه البته نه دقیق چون گذر عمر و انباشت خاطرات و فرسایش روزگار حافظه ها رو هم ضعیف میکنه ، یه ترکیب قاطع، چالشبرانگیز و پرهیجان که انگار فوتبال برزیل رو دوباره تعریف کرد و به قله ی جهانی رسوند ، افسوس که برزیل از ۲۰۰۲ به بعد دیگر هرگز برزیل نشد ، دو نمایش کم فروغ و ناامید کننده ولی پر از تب و تاب در ۲۰۰۶ و ۲۰۱۰ و بعد هم فاجعه ۲۰۱۴ و عملکرد های معمولی در حد تیم های درجه دو و سه در ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ یاد ۲۰۰۶ و ۲۰۱۰ بخیر ، تیمهایی که هرچند شاید کامل نبودن، ولی باز هم پر از لحظات جذاب و گلهای به یاد موندنی بودن ،رونالدویی که غروبش در ۲۰۰۶ عیان شد و روبینیویی که در ۲۰۱۰ نوید ستاره شدن میداد و مثل بیشتر استعداد های برزیلی بخاطر رفتن سراغ سکس و الکل و پارتی سوخت و دود شد و به هوا رفت هر چند میلان و رئال هم بود و خب، همهچیز به ۲۰۱۴ و اون شکست تحقیرآمیز مقابل آلمان تو مینیرائو ختم شد. اون شب غرور من و همه طرفدارا له شد، تا مدتها حسرت و کینه از دست دادن جام قهرمانی و تجربه ی عدم رسیدن به فینال مقابل برادر بزرگ فوتبال اروپا آلمان باهام بود. هنوزم وقتی یادش میافتم یه حس عجیب و سنگین میاد سراغم ، البته سخت تر و شدید تر از باخت ۷-۱ مقابل آلمان در زمین فوتبال تحقیر شخصی من مقابل دوستان و آشنایان و رفقای ژرمنوفیل و برادر مانشافت فن بود! انگار که ارتش شکسته خورده ی شوروی در کیف مقابل لشکر زرهی آلمان بودم یا سقوط سایگون و فرار حقارت بار برای ارتش آمریکا در ویتنام رو در ذهنم تجربه کردم و در کل یک شوک روانی و وجودی عظیم که تا مدت ها هضم شدنی نبود و شاید دلزدگی و دلمردگی من از فوتبال که مثل سابق پیگیر و بیننده نیستم از همون شب کابوس وار شروع شد
Brazil 94: جام جهانی ۱۹۹۴ و شادی گل روماریو و ببتو و مازینیو
2- بهترین جام جهانی برزیل از نگاه شما کدام دوره بوده؟
ویلی [][][]: زیربار بهونههایی از قبیل اینکه مجارستان انقلاب شد پوشکاش و رفقا نبودن، آرژانتین کودتا شد سیوری و دیاستفانو پریدن یا کثافتکاری واوا جلوی فرانسه، نباید رفت؛ برزیل 58 شاهکار کرد با قهرمانی در قاره بیگانه...
برزیل فن دو آتیشه: بهترین جام جهانی برزیل برزیل دهه 1980 و 1970 و سالهای 19972002
Jogo Bonito: برزیل 70 بخاطر گرفتن جام ژول ریمه که ماندگارترین دستاورد ملی تاریخ هست و هت ریک قهرمانی پله
جغد مینِروا: از قبلتر هم توسط آشنایی با آثار دکتر صدر مثل اثر فاخر روزی روزگاری فوتبال که با نثر شیوا و جذاب شادروان صدر و پیوند تاریخ و سیاست و هویت با فوتبال تبدیل به یک سینمایی نگارشی فوتبالی شده شنیدم و خواندم برزیل ۱۹۸۲ یه تیم افسانهای بوده؛ تیمی که بازی میکرد برای زیبایی و سرگرمی طرفداران و فوتبال فی نفسه برای لذت خود فوتبال نه جام و پیروزی و کسب جوایز مالی نه فقط بردن اهمیت داشت، دریبلها و پاسهاشون انگار نقاشی بوده، حتی وقتی میباختن دل مردم پر از عشق فوتبال میشده و ژوگوبونیتو برای نخستین بار با تله سانتانا خودش رو به جهان فوتبال عرضه کرده و تبدیل به هویت برزیل شده
Brazil 94: اونی که من دیدم ۲۰۰۲ ولی از لحاظ تاریخی بهترینش ۱۹۷۰ هست
3- گلهای برتر برزیل در تاریخ جامهای جهانی...
ویلی [][][]: سونات ژوگوبونیتو که پرسیدن نداره...گل ادر به شوروری 82 (بویژه اونجاکه صدای فریادش میاد فالکائو توپو براش رها کنه) از میان لایو دیدهها: زاویه منفرجه مایکون به کرهشمالی...و صدالبته رودستمالی استادانه نیمار به کرواسی (دوصدحیف یه جنگ برزیل آرژانیتن در جامجهانی قسمتون نمیشه که نمیشه)
برزیل فن دو آتیشه: گل ریوالدو به بلژیک گل رونالدینیو از رو کاشته به انگلستان گل قیچی برگردون ریچارلیسون
Jogo Bonito: بازی هایی که خودم دیدم گل برگردون ادمیلسون به کاستاریکا 2002 ، ریوالدو به بلژیک استپ سینه بی نظیر و چرخش و شوت غیرقابل مهار جام 2002 ، و شاید زیباترین گل برای من ضربه کاشته جادویی رونالدینیو به انگلیس 2002 اما از نظر آرشیو و تاریخ چندتا سوپر گل داریم مثل دوتا گل جاودان پله تو فینال ها که اولیش و تو هفده سالگی جلوی سوئد میزنه که کنترل معرکه سینه دریبل سرپا و والی بی نظیرش و بعدی گل موندگار فینال 70 به ایتالیا با یه ضربه سر مهار نشدنی گل کاشته دیرسئو به پرو تو جام 78 گل بی نظیر و به یادموندنی نلینیو با بیرون پا به ایتالیا جام 78 که حتما سفارش میکنم به همه ببینن واقعا جزو قدر نادیده گرفته شده ترین گل های تاریخ دوتا سوپر گل به ترتیب از سوکراتس و ادر هردو به شوروی جام 82 که اولی دریبل و شوت وحشتناک سوکراتس و دومی یه حرکت ترکیبی که اول سوکراتس دامی میکنه برای ادر اونم توپ مهار میکنه و برای خودش بلند میکنه و یه والی عجیب غریب میزنه گل قیچی زیکو جلو نیوزلند 82 و دوتا گل ژوسیمار به انگلیس و لهستان جام 86
جغد مینِروا: گل رونالدینیو به انگلستان ۲۰۰۲ گل پله به ایتالیا ۱۹۷۰ و گل ادر آلکسیو به شوروی ۱۹۸۲ اولی نخستین شعف و شادی فوتبال رو بهم تزریق کرد دومی و سومی هم گل های حماسی تاریخ سازی هستند
Brazil 94: گل رونالدو به ترکیه تو گروهی ۲۰۰۲/گل رونالدینیو به انگلیس ۲۰۰۲/گل نیمار به کرواسی ۲۰۲۲
4- بهترین بازیهای برزیل در تاریخ جام جهانی...
ویلی [][][]: بازی کسلکننده برزیل انگلیس 1970 برام نهایت فوتباله!! برزیل 2018 از لحاظ کارای ترکیبی و هارمونی تیمی بازی به بازی وجدآورندهتر میشد هرچند جای افسوس چندانی نذاشت حداقل در رقابتی کلاسیک و نفسگیر مقابل حریفی باکلاس باخت...
برزیل و هلند یک چهارم نهایی جام 94 که نتیجه 3_2 شد برزیل با گل های روماریو و ببتو دو هیچ جلو بود که برگکمپ و وینتر بازی و مساوی کردن و دقایق آخر کاشته بی نظیر برانکو کار و برای برزیل در آورد و سه دو برد
برزیل ایتالیا فینال 94 با اینکه گل نداشت ولی دوتا ابر تیم رو بروی هم بودن و بازی برزیل انگلیس جام 2002 که بازم هر دو تیم کهکشانی بودن
Brazil 94: برزیل و آلمان ۲۰۰۲/برزیل و غنا ۲۰۰۶/برزیل و هلند ۹۴
5- بهترین نمایش فردی یک پسر ژوگوبونیتو در جام جهانی
ویلی [][][]: سوای فانتزی بازگشت فتوحانه نیمار ولو خبرش با 20 کیلو وزن، بعنوان یه چلسیفن متعهد (بعد از چندفصل طلاق عاطفی مجدد با کاپیتان جیمز و کوپل اراذل کایسدو و انزو وسط زمین تیم داره دوستداشتنی میشه فقط کاش فودن میومد اینور جای پالمر نچسب) ژائو پدرو که بزرگوار علیالحساب بین دروگبا و جکسون در نوسانه ذخیرشم لئوناردو!!
برزیل فن دو آتیشه: نمایش های فردی پله و گارینشا تو دهه 1970 و رونالدو نازاریو تو بازیهای 1998 بخصوص جلو هلند
چندتا بازیکن بودن که تو جام های مختلف برای برزیل نقش ناجی و داشتن مثل پله 58 و 70 ، گارینشا 58 و 62.، ریولینو 70.، زیکو 78 ، سوکراتس 82 اما سوپراستارایی که خودم دیدم قطعا میشه گفت روماریو 94 جور برزیل و کشید سال 2002 سه تا بازیکن هم زمان بهترین بودن و عجیب بود ریوالدو رونالدو و رونالدینیو که میشه گفت بی نظیر بودن
جغد مینِروا: بهترین نمایش فردی؟ رونالدینیو مقابل انگلستان ۲۰۰۲ با اون گل غافلگیر کننده، پله افسانه ای و بزرگ مقابل ایتالیا ۱۹۷۰ که اوج فوتبال برزیله ، و تو ۲۰۱۴ هم طبیعی بود که بازیکنان با تمام تلاششون بازی کنن و لحظات زیبایی خلق کنن، حتی با فشار و استرس میزبانی و هزار و یک مساله ی سیاسی مثل اعتراض به سیاست های اقتصادی ریاضتی و انقباضی دولت وقت برزیل که حواشی زیادی برای جام درست کرده بود و بنظرم ناکامی برزیل در ۲۰۱۴ بعد ها روی سقوط دولت چپ گرای روسف تاثیر داشت چون جامعه ی برزیل رو دو شدیدا قطبی و چند دسته کرده بود
Brazil 94: روماریو ۱۹۹۴/رونالدو ۲۰۰۲
6- تلخ ترین خاطره شما از برزیل در جام جهانی
برزیل فن دو آتیشه: شکست سنگین هفت بر یک از آلمان 2014 بعد اون شکست از و فرانسه 2006بلژیک2018 و کرواسی 2022
Jogo Bonito: درباره تلخ ترین خاطرات از نظر تاریخی قطعا سر آغاز تلخ کامی برزیل فینال 1950 ورزشگاه ماراکانا و باخت عجیب 2_1 جلوی اروگوئه تبانی آرژانتین و پرو جام جهانی 1978 که بخاطر فرمت مسابقات یجورایی فینال و از برزیل گرفتن اما بازی هایی که خودم دیدم برزیل 90 واقعا عجیب بود بازی جلوی آرژانتین تو کل بازی سراسر برزیل برتر بود فقط و فقط با یه پاس مارادونا به کانیجیا بازی باخت برزیل فینال 98 و اون تیم عجیب بی حال که هنوزم خیلیا معتقدن بازيکنا مسموم شدن خیلی عجیب بود شاید از نظر نتیجه افتضاح 2014 جلوی آلمان بدترین باشه ولی هیچ لحظه ای برای من تلخ تر از باخت جام 2006 جلوی فرانسه نبود و اون برزیل یکی از بهترین اسکواد های تاریخ بود ولی حریف بدترین مربی و اون کوچینگ افتضاح نشد
جغد مینِروا: برزیل همیشه یه حسه. گلهای جاودانه، شکستهای تلخ، فینال های بزرگ ، اشک های باجو در فینال نود و چهار و زخم و درد رونالدو در جام جهانی ۹۸ و لبخند رونالدینیو مقابل انگلستان در جام جهانی ۲۰۰۲ هیجان قهرمانی ، فجایع و فتوحات همهش یه درس زندگیه: فوتبال یعنی زندگی تو لحظه، با همه شادیها و دردهاش، و گاهی هم تحقیر سنگین مثل مینیرائو اما رها شدن از حسرت گذشته و پریشانی خاطر آینده ، شاید این مهم ترین مرهم فوتبال برای روح و روان زخم خورده ی ما ایرانی ها زیر این همه فشار و یاس و تلخ کامی باشه.
Brazil 94: تلخ ترین خاطره برزیل و فرانسه ۹۸/برزیل و المان ۲۰۱۴
7- ترکیب منتخب 11 نفره تاریخ برزیل در جام جهانی که به آنها علاقه داری به همراه سرمربی
ویلی [][][]: صرفنظر از حرمت تلهسانتانا و شهرت زاگالو جذابترین مربی برزیلی ویسنته فیولاست که به پله 17ساله میدون داد و سیستم مجارستانو برای سلسائو تقلید به تکامل کرد تا برزیل بره قله فوتبال... حتی اگر این شایعه درست باشه که اغلب بازیای جام۵۸ رو نیمکت چُرت میزده!!
..........................نازاریو گارینشا...........پله.........زیکو......رونالدینیو .......................فالکائو...دیدی کارلوسآلبرتو....تیاگوسیلوا...نیلتونسانتوس ...........................گیلمار . ......................روماریو سوکراتس....زیزینیو.....ریوالدو.....ریوهلینو ..................جرسون....دونگا ژالماسانتوز.......لوسیو....روبرتوکارلوس ........................تافارل
مربی زاگالو گلر گیلمارو دروازه بانان ذخیره تافارل و دیدا مدافع چپ روبرتو کارلوس و ذخیره اون نیلتون سانتوس و مارسلو در نیمکت مدافعان وسط تیاگو سیلوا و آلدایر و در تیکت ذخیره این مدافعان مرکزی لوسیو و بایانو مدافع راست کافو و در نبود اون دنی آلوز هافبک دفاعی سریع و قدرتمند و قابل اعتماد امرسون و در نبود اون در نیمکت ذخیره ها دونگا و کاسمیرو هافبک میانی دیدی و در نبود اون فالکائو هافبک هجومی و مهاجم سایه .... پله و در نبود اون زیکو یا سوکراتس یا کاکا و ریوالدو در نیمکت ذخیره ها وینگر چپ رونالدینیو و جایگزین در نیمکت ذخیره ها نیمار مهاجم نوک روماریو چون بشدت تمام کننده قویی هست و جایگزین اون رونالدو نازاریو وینگر راست گارینشا و در نبودش جرزینهو و وینگر ها چپ جایگزین دیگر هم دنیلسون
و مهاجم نوک دیگر ادموندو و ببتو....
وینگر چپ در نبود اونا هم لئوناردو آراخو
و مهاجم نوک ذخیره دیگر آدریانو
در مورد ترکیب با اجازه شما یه ترکیب از برزیل کلاسیک میذارم یه ترکیب از 1990 به بعد ترکیب کلاسیک دروازبانان ژیلمار
دفاع چپ نیلتون سانتوس دفاع راست دیالما سانتوس مدافعان وسط مائورو راموس _کارلوس آلبرتو هافبک جرسون _ ریولینو _جرزینیو _گارینشا پست ده زیکو مهاجم پله سرمربی زاگالو
ذخیره کاستیلو ، واوا، دیدی، بلینی، توستائو، فالکائو ،زاگالو ، ادمیر، بالتازار
برزیل دهه نود به بعد تافارل
روبرتو کارلوس لوسیو کافو
دونگا
نیمار. کاکا رونالدینیو ریوالدو.
روماریو رونالدو ذخیره دیدا ،مارکوس ،آلیسون مارسلو ، آلوز ، روبینیو، رای، برانکو، مائورو سیلوا ،کارکا ،ببتو، آدریانو ، کوتینیو، وینی، گیمارش، مایکون، رافینیا
جغد مینِروا: ترکیب منتخب برزیل (۱۹۸۲ + ۲۰۰۲) با توجه به اون چیزی که دیدم و شنیدم و خواندم : دروازهبان: مارکوس مدافعها: کافرینی – سرعت و هوش، لوسیو – نظم و قدرت، ادمیلسون – پر از انگیزه، روبرتو کارلوس – ضربههای آزادش دیوونهکننده هافبکها: سوکراتس – مغز تیم، استراتژیک کافو – همیشه پر انرژی ، ریوالدو – دریبل و موقعیتسازی عالی مهاجمان: زیکو – استاد شوت و تکنیک، رونالدینیو – جادوگر واقعی، رونالدو – شکارچی گل، سریع و دقیق. سرمربی: ترکیبی از تله سانتانا و اسکولاری – یکی برای زیبایی بازی، یکی برای مدیریت قوی.
تافارل/
کافو،لوسیو،تیاگوسیلوا، کارلوس/
دونگا/
گارینشا،پله،رونالدینیو /
رونالدو،روماریو