تعصب بی‌جا، زخمی عمیق بر پیکر هواداری؛ چرا برای بازیکنی که حتی شما را نمی‌شناسد، حرمت و اخلاق را زیر پا می‌گذارید؟ آیا ارزشش را دارد؟

تعصب بی‌جا؛ زخمی بر پیکر هواداری

 

در سال‌های اخیر فضای ورزشی و هواداری، به‌جای آن‌که محلی برای شور، هیجان و همبستگی باشد، گاهی به صحنه‌ای از فحاشی‌های رکیک و تعصب‌های بی‌منطق تبدیل شده است. هواداران، به‌جای لذت بردن از بازی و احترام به یکدیگر، درگیر جدل‌های بی‌پایانی می‌شوند که جز رنجاندن هم‌نوعانشان دستاوردی ندارد.

سؤال اساسی اینجاست: چه سودی نصیب هوادار می‌شود وقتی برای دفاع از بازیکنی که حتی او را نمی‌شناسد، هم‌نوع خود را با توهین می‌آزارد؟ آیا واقعاً ارزش دارد حرمت و اخلاق را فدای نام کسی کنیم که نه تنها ما را نمی‌شناسد، بلکه کوچک‌ترین اهمیتی به این جدال‌های بی‌حاصل نمی‌دهد؟

فوتبال و هر ورزش دیگری قرار است محیطی برای شادی، هیجان و همدلی باشد؛ نه میدان جنگی برای شکستن دل‌ها. اگر قرار است از تیم یا بازیکنی دفاع کنیم، بهتر است این دفاع با منطق، احترام و اخلاق همراه باشد، نه با زبانی که زخمی عمیق بر روح یک هم‌نوع می‌گذارد.