در یک چرخش داستانی که حتی سناریونویسان هالیوود هم از نوشتن آن شرم دارند، و در اوج بهت و حیرت اهالی فوتبال، لامین یامالِ نابغه و پدیده ۱۷ ساله بارسلونا، از فهرست نامزدهای "پسر طلایی ۲۰۲۵" کنار گذاشته شد. نه به دلیل افت فاحش یا پناهندگی به رشته شطرنج، بلکه به جرمی نابخشودنی: او سال گذشته زیادی خوب بود و این جایزه را برده است!
روزنامه توتو اسپورت، که خود بنیانگذار این جایزه گرانبها و البته "تکرار ناپذیر" است، با قلبی مالامال از درد و شاید هم کمی غرور بیجا، اعلام کرد که ستاره جوان بارسا به دلیل قانون "منع تکرار برنده" دیگر نمیتواند برای دومین بار تاج پادشاهی بهترین بازیکن زیر ۲۱ سال را بر سر بگذارد. این یعنی اگر شما یک بار به اوج قله برسید، برای همیشه باید در سایه بمانید و راه را برای "جدیدترینِ جدیدها" باز کنید. گویا فوتبال مدرن، بیش از آنکه به نبوغ پایدار اهمیت دهد، عاشق هیجان کشف یک "کالای تازه" است، حتی اگر کالای قبلی هنوز در اوج کارایی باشد.
خبرنگار اعزامی ما از کف خیابانهای تورین گزارش میدهد که مردم در مقابل دفتر توتو اسپورت تجمع کرده و با در دست داشتن پلاکاردها و سر دادن شعارهایی نظیر "یامال باید برنده شود، حتی اگر قانون اعدامش کند!"، "عدالت پسر طلایی کجاست؟" و "آیا مسی هم اگر زیر ۲۱ سال بود، فقط یک بار میتوانست توپ طلا بگیرد؟"، خواستار بازنگری در این قانون غیرانسانی شدند. البته برخی کارشناسان معتقدند این اعتراضات از سوی هواداران بارسلونا و با هدف تحت فشار قرار دادن سایر نامزدها برای "نرمش قهرمانانه" در برابر یامال صورت گرفته است.
طبق گزارشها، یامال، که در مراسم توپ طلای اخیر پس از امباپه (یا دِمبله؟ بگذریم، مهم نیست!) بهعنوان دومین بازیکن برتر جهان و بهترین بازیکن جوان انتخاب شده بود، اکنون باید در حسرت کسب دوباره عنوانی بماند که خودِ توتو اسپورت اذعان کرده اگر قانون نبود، او قطعاً دوباره برنده میشد. این دقیقاً مثل این میماند که شما یک بار برنده لاتاری شوید و دیگر تا ابد اجازه خرید بلیط نداشته باشید، مبادا که دوباره خوششانسی بیاورید و جیب شرکت لاتاری خالی شود!
حالا میدان برای نامهایی چون کوبارسی، هویسن، گولر و صد البته دوئه (که ظاهراً پس از فینال لیگ قهرمانان "درخشش سابق" را نداشته، اما شانس اول جایزه تورین است) باز است. این بازیکنان، که انصافاً همگی استعدادهای درخشانی هستند، باید قدردان یامال باشند که با "خودکشی فوتبالی" خود، راه را برای آنان هموار کرد. حالا میتوانند با خیال راحت رقابت کنند، چون غول مرحله آخر، یعنی یامال، از جدول خارج شده است! این یک فرصت عالی برایشان است که ثابت کنند "پسر طلایی" بودن فقط به معنی بردن یک جایزه نیست، بلکه به معنی این است که یک بار هم که شده، اسمشان در صدر یک لیست باشد، حتی اگر به لطف غیبت نفر اول باشد.
شاخص بنچمارک فوتبال پسر طلایی، که معیار سنجش شایستگی و تأثیر بازیکنان در تیمها و دنیای فوتبال است، سال گذشته نشان داد که لامین با ۱۷ سال سن، تمام رکوردهای برندگان قبلی را شکسته است. اما خب، ظاهراً برای مسئولان جایزه، شکستن رکوردها فقط تا جایی خوب است که منجر به "تکرار" نشود. این یک درس بزرگ برای تمام استعدادهای جوان: بیش از حد خوب نباشید، مبادا که قربانی قوانین دست و پاگیر "منع تکرار نبوغ" شوید و به جایگاه افتخارآمیز "بازیکن طلایی سابق" بسنده کنید. واقعاً که، گاهی اوقات قوانین، بیش از هر چیز، طلاییترین استعدادها را به بند میکشند.
✅ ترکیب رویایی لیورپول که میتوانست برای همیشه فوتبال را فتح کند؛ اگر کلوپ، صلاح، مانه، فن دایک و جرارد را در اختیار داشت
