طرفداری | بایرن مونیخ و کلوب بروخه در دیداری از هفته سوم مرحله «لیگ» لیگ قهرمانان اروپا در فصل ۲۶-۲۰۲۵ به مصاف هم خواهند رفت. این بازی از ساعت ۲۲:۳۰ روز چهارشنبه، ۳۰ مهر به میزبانی ورزشگاه آلیانتس آرنا برگزار خواهد شد.
ونسان کمپانی به پرسشهای خبرنگاران در مورد تمدید قراردادش با بایرن مونیخ و همچنین جدال فرداشب تیمش با نمایندهای از کشورش بلژیک پاسخ داد:
شگفتزدگی از پیشنهاد تمدید قرارداد
واقعاً به زمانبندی این پیشنهاد فکر نکردم؛ چون کاملاً درگیر آمادهسازی برای بازیها بودم. بعد از اینکه این پیشنهاد مطرح شد، تنها درخواستم این بود که موضوع بزرگی از آن ساخته نشود و بتوانیم فوراً تمرکزمان را روی بازی بعدی بگذاریم. شاید این موضوع برای شما [خبرنگاران] غافلگیرکنندهتر از من بود. برایم مهم بود که بحث و گمانهزنی زیادی شکل نگیرد، فقط پاسخی سریع و روشن داده شود.
تردید داشتن یا نداشتن برای تمدید قرارداد
از نظر شخصی، همه چیز در مونیخ کاملاً عالی است؛ در اینجا احساس خوبی با خانوادهام دارم. همین مسئله کمک زیادی به من کرده است. اما محیط کاریام هم بسیار سالم است و میخواستم این آرامش را حفظ کنم. وقتی هرروز صبح به محل کار میآیم تا کارم را انجام دهم، حتی پس از شکست خوردن هم در محیطی سالم کار میکنم. جای زیادی بهتر از بایرن مونیخ وجود ندارد.
وضعیت بازیکنان بایرن مونیخ
سرژ گنابری و یوسیپ استانیشیچ برای بازی فردا در دسترس نخواهند بود.
بازی کردن مقابل تیمی بلژیکی
ما مقابل یک تیم بلژیکی بازی میکنیم، اما من تمام دوران نوجوانیام را در اندرلخت گذراندهام. از این نظر، رقابت بزرگی بین ما وجود دارد، ولی در عین حال بسیاری از بازیکنان تیم ملی و لیگ انگلستان را هم میشناسم. سرمربی آنها، نیکی هاین را نیز میشناسم؛ داستان خاصی است. احساس رقابت کردن در من وجود دارد.
کلوب بروخه تیمی سختکوش است، چیزی که کاملاً ریشه در روحیه فوتبال بلژیکی دارد. آنها در اروپا همواره نتایج خوبی گرفتهاند. حریف آسانی نیستند و بسیار خطرناکاند. به همین دلیل آمادهسازی دقیق اهمیت زیادی دارد. من از شش سالگی با رقابت بین اندرلخت و بروخه آشنا شدم. افراد زیادی را در ساختار باشگاه آنها میشناسم و سالها در کنارشان بازی کردهام. احترام زیادی برایشان قائلم. اما در نهایت، برای من بایرن مونیخ اصل ماجراست و این مسئله برای بازیکنان شاید به اندازه من خاص نباشد.
توهین نژادپرستانه هواداران بروخه به کمپانی در سال ۲۰۲۱
این سؤال دشواری است. من کاپیتان تیم ملی بودم و ۱۷ سال برای تیم ملی بازی کردم. بعد به جایی میروی که تو و اعضای کادرت را «میمون قهوهای» صدا میزنند، این آسان نیست. نمیدانم الان باید چه موضعی در موردش بگیرم؛ فقط به بازی فردا و نه به آن اتفاق فکر میکنم. بعد از آن مسابقه واقعاً زبانم بند آمده بود و حالا، چهار سال بعد، هنوز هم حرفی برای گفتن ندارم. اما اکنون تمام تمرکزم روی بازی فرداست، روی انگیزه برای این مسابقه و روی حریفی که هیچ ارتباطی با آن اتفاق ندارد.
روند پیروزیهای پیاپی بایرن
هیچوقت نباید حریف را دستکم گرفت؛ برای ادامه چنین روندی همیشه باید کیفیت لازم در تیم وجود داشته باشد. پیروزی نوعی پاداش است. وقتی به معدود شکستهایی که داشتیم فکر میکنیم و یادمان میآید که چه احساسی به حریف دادهایم، دیگر نمیخواهیم آن حس پیروزی را به کسی ببخشیم. ممکن است ببازیم، اما نباید چیزی را به ارزانی از دست بدهیم.
نقش پررنگ ساشا بویی در این فصل
این داستان مهمی است: شرایط برای سرژ گنابری هم آسان نبود، برای لئون گورتسکا نیز همینطور. نکته مهم این است که بازیکنان ما در بایرن مونیخ هیچگاه از نظر استعداد چیز کمی ندارند. میتوانیم دیدگاههای متفاوتی درباره اینکه چه کسی باید امروز بازی کند داشته باشیم، اما همیشه اطمینان داریم که بازیکنان حاضر در ترکیب ما در هر شرایطی قابل اعتماد هستند. بنابراین، در مورد ساشا بویی جای تعجبی وجود ندارد؛ هرکسی که بازیهایش را در گالاتاسرای دیده باشد، میداند که او چه استعداد بزرگی دارد. گاهی ورود به بایرن مونیخ آسان نیست، اما اگر بازیکنان اعتمادبهنفسشان را حفظ کنند، میتوانند کیفیتشان را نشان دهند. خوشحالم که او حالا موفق به انجام این کار شده است؛ اما داستان اصلی همیشه یکسان است، فرقی ندارد چه کسی باشد: اریک دایر، گورتسکا، گنابری و حالا بویی.
