طرفداری | رناتو کوری (Renato Curi) زاده 20 سپتامبر 1953 در شهر مونته فیوره دلاسوی ایتالیا است. او در پستهای هافبک میانی و هافبک نفوذی بازی میکرد. او در کودکی و نوجوانی، همراه فوتبال به عکاسی، مدلینگ و گیتار علاقه داشت. رناتو فوتبال را از تیمهای پایه جولیانووا شروع کرد و در سال 1969 به تیم اصلی این باشگاه ملحق شد. کوری یکی از اعضای مهم تیمی بود که از سری دی ایتالیا به سری چی صعود کرد و در این رده نیز رتبه نخست را به دست آورد. رناتو یک بازیساز ماهر در زمین بازی بود که با پاسهای کوتاه، فشار مداوم به حریف و تنظیم سرعت بازی، نقشی کلیدی اما سایهمانند در تیمش داشت. عملکرد موفق این بازیکن باعث شد تا باشگاه کومو که در سریب ایتالیا حضور داشت، او را در سال 1973 خریداری کند. رناتو در 28 بازی پیراهن کومو را پوشید و عملکرد قابل قبولی را ارائه داد اما با فاصله کمی، از صعود به سطح برتر کشورش، ناکام شد.
عملکرد کوری از تیررس باشگاههای دیگر مدعی صعود به سریآ، دور نبود زیرا او پس از یک فصل همکاری با کومو، در سال 1974 راهی پروجا شد. او در نخستین فصل حضورش در پروجا، بازیکنی مهم در ترکیب این باشگاه شد و با پاسهای مهندسیشده خود که با بریس برابر هلاس ورونا و گلزنی برابر آرتزو و سامبدنتسه همراه شد، نقشی کلیدی در صعود آنها به سریآ داشت. رناتو در سال 1975 به هدف دیرین خود رسید و توانست در دیدار برابر میلان، برای نخستین بار در بالاترین سطح فوتبال ایتالیا بازی کند. پس از تجربه نخستین گل در هفته 17 برابر تورینو، این بازیکن تکگل سه امتیازی هفته 21 برابر چزنا را به ثمر رساند. اوج درخشش کوری در این فصل، دیدار انتهایی فصل برابر یوونتوس بود که با تکگل سه امتیازیاش، پروجا پیروز بازی شد. این بازیکن در فصل بعدی نیز عملکرد باثباتی داشت و به یک پاس گل در 32 بازی رسید.
سپس نوبت به فصل 78-1977 فوتبال ایتالیا رسید. در این فصل بود که فوتبالدوستان ایتالیایی، کوری را استعدادی برای آینده فوتبال کشورشان میدیدند زیرا این بازیکن که به تازگی وارد 24 سالگی خود شده بود، ثبات فنی قابل توجهی داشت و ریتم بازی تیم در دستانش بود. او در دیدار برابر کالیاری در مرحله نخست جام حذفی گل زده و در بازیهای پروجا، خود را به خوبی نشان داده بود. مصدومیت باعث شد تا این بازیکن، دیدار هفته پنجم سریآ برابر بولونیا را از دست داده و به سختی خود را مهیای بازی برابر یوونتوس در هفته ششم کند. رناتو خیلی تلاش کرد تا حتماً در دیدار برابر بانوی پیر بازی کند و به مانند قبل، ستاره پروجا در این رویارویی باشد. پس از یک نیمه متعادل، باران شدیدی در ورزشگاه جانفرانکو منگالی، ورزشگاه خانگی پروجا، میبارید و دو تیم در تلاش برای ثبت نخستین گل بازی بودند.
در دقیقه 52، پس از یک پرتاب اوت به مرکز زمین، رناتو قصد داشت تا به سرعت به توپ رسیده و بازیسازی تیمش را شروع کند اما پس از لحظاتی، این بازیکن به زمین افتاد و همه بازیکنان و تماشاگران حاضر در ورزشگاه را شوکه کرد. در حالی که رناتو از حال رفته و هوشیاری خود را از دست داده بود و در روزهایی که پزشکی ورزشی نیز پیشرفت محسوسی نداشت، همتیمیهای رناتو، تلاش بسیاری برای بازگشت علائم حیاتی به او انجام دادند. در نهایت، این بازیکن توسط برانکارد از زمین بازی بیرون رفت و آنتونیو متئونی، جانشینش در زمین بازی شد. همسر باردار رناتو نیز در رختکن، او را همراهی کرد اما تلاشهای شریک زندگی نیز رناتو را بیدار نکرد. تلاش کادر درمان در بیمارستان نیز منجر به بازگشت علائم حیاتی به رناتو نشد تا این هافبک 24 ساله، در تاریخ 30 اکتبر 1977، دار فانی را وداع گوید. علت فوت این بازیکن، ایست قلبی بود و پس از تساوی بدون گل پروجا و یوونتوس، به صورت رسمی اعلام شد. رناتو در دیدار برابر یوونتوس، همان تیمی که شاهد گل سه امتیازی او و شروع درخششاش در بالاترین سطح ایتالیا بود، درگذشت تا نامش را در تاریخ فوتبال ایتالیا، به عنوان یک تراژدی، ماندگار کند. پس از فوت رناتو، چندین مقام مدیریتی پروجا به یک سال زندان محکوم شدند و مجبور به پرداخت غرامت مالی به خانواده قربانی یعنی کوری شدند زیرا متوجه مشکلات پزشکی این بازیکن نشده بودند. پیش از فوت رناتو، شورای شهر پروجا، در حال ساخت یک استادیوم برای تیم فوتبال معروف این شهر بود. این استادیوم در منطقه پیان دی ماسیانو ساخته میشد و پس از مرگ کوری در هنگام بازی برای پروجا، به نام این فوتبالیست مزین شد. تراژدی کوری، یکی از غمناکترین اتفاقات تاریخ فوتبال ایتالیا بود و بسیار، هواداران فوتبال این کشور را متأثر کرد.
