طرفداری- در این راه مسئولین فدراسیون فوتبال و کارشناسان حقوقیش نیز با القای این موضوع که ای اف سی به خاطر برهم نخوردن مسابقات به مساله رسیدگی نکرد سعی دارند این احساسات را تهییج کنند و غافلند که در حاصل این حرف ها که سند مشخصی هم ندارد فوران کامنت های نژادپرستی است که در سایت ها و شبکه های اجتماعی پخش می شود. اما برای کسی که از ابتدای این ماجرا را دنبال کرده ابهامات زیادی باقی مانده که مقصر را در لابه لای همین ابهامات مشخص می کند. مهم ترین مساله ای که کسی به آن اشاره نمی کند این است که علاء عبدالزهرای عراقی به هیچ وجه محروم نشده بود و هیچ گونه سندی از محرومیت او توسط فیفا تا قبل بازی ایران و عراق به دست نیامده است.
مصاحبه آقای پور کاظمی دبیرکل سابق نادوی ایران اشاره می کند که ما هیچ وظیفه ای در محرومیت این بازیکن نداشتیم؛ چون این بازیکن ازایران خارج شده بود. پس مشخص است که نادوی ایران هیچ سندی بر محرومیت این بازیکن در دست نداشت و تنها در نامه روز بعد بازی که از سوی فیفا منتشر شد مشخص شد که دوپینگ این بازیکن مثبت اعلام شده و باید محروم شود. اگر مبنا را برهمین فرض بگیریم ای اف سی باید نامه محرومیت فیفا به فدراسیون عراق را در دست داشته باشد که به این نتیجه برسد که عراق تخلف کرده است. در حالی که آن ها ایران را متهم می کنند که تشریفات اداری آن را انجام نداده است. دکتر هاشمیان هم اعلام کرده اگر ستاد ملی مبارزه با دوپینگ ایران بر اساس رویه استاندارد رسیدگی به تخلفات، دوپینگ بازیکن عراق را به فیفا اعلام میکرد، محال بود AFC به ضرر ایران رای دهد.
طبق اخباری که که در آرشیو مانده و حالا هم منتشر شده آزمایش دوپینگ فوتبالیست عراقی تیم تراکتورسازی در 19شهریور آمده و او در همان روز ازباشگاه جدا شده بدون این که آزمایش دومی از خودش بدهد و کسی این موضوع را به هم ربط دهد.( بازیکن حتما باید دوبار آزمایش دوپینگ بدهد) طی این همه ماه ها حتی یک بار نیز خبری مبنی بردوپینگ این بازیکن به بیرون درز نکرده بود و فدراسیون فوتبال ایران به خودش زحمت نداد که خبری را منتشر کند و افکار عمومی را آگاه کند. این بازیکن بدون آزمایش دوم به عراق رفت ، بازی خودش را انجام داد و گل هم زد و به تیم ملی هم دعوت شد و مقابل ایران هم در بازی دوستانه به میدان رفت. حتی در بازی دوستانه نیز از فدراسیون کسی به ذهنش خطور نکرد که این بازیکن عراقی که دوپینگ کرده بود چطور دارد با ما بازی می کند. آن هایی هم که خبر داشتند مساله را مسکوت گذاشتند تا از آن به عنوان یک برگ برنده استفاده کنند . از همین رو بود که نیم ساعت بعد بازی فورا شکایتشان را انجام دادند. در حالی که باید این محرومیت ماه های گذشته انجام می پذیرفت و در اطلاع افکار عمومی قرار می گرفت نه این که به عنون نوشداروی بعد از مرگ سهراب استفاده می شد و ملتی را در انتظار حکمی بعید شب زنده دار نگه دارد.
مقصر این شب زنده داری مردم ما و احساس امید بیهوده از داخل خودمان می تواند باشد. می تواند همان باشگاهی باشد که قرارداد بازیکنش را بعد از دوپینگ فسخ می کند و خیلی راحت آی تی سی او را می دهد و مساله دوپینگ را به اطلاع کسی نمی رساند و این طور القاء می کند که علت جدایی مساله مالی بوده است. مقصر این ماجرا کسی نیست جزء فدراسیون فوتبال که سال هاست از بی خیالی و سردرگمی و ناهماهنگیش می نالیم. همان ها که نامه لیست استقلال را به مسابقات نفرستادند، محرومیت کامیابی نیا را گم کردند و همان ها که مساله دوپینگ بازیکن لیگ برتر خودشان را رسمی اعلام نکرده و به مرور زمان فراموش کردند و وقتی که متوجه شدند به دنبال آن رفتند تا با آن مهمانی کباب غازی بدهند در حالی که یادشان رفته بود غازی بخرند. ما نیز برای «ترفیع رتبه» به اینان اعتماد کردیم در حالی که این کلام بلند پایه را فراموش کرده بودیم که «ازماست که برماست»*
*بر گرفته از انتهای داستان کباب غاز محمد علی جمال زاده