طرفداری | روبن آموریم روزی در واکنش به درخواستها برای تغییر سیستم بازی منچستریونایتد گفته بود: «حتی پاپ هم نمیتواند مرا مجبور به تغییر سیستم کند» با این حال، ماهها بعد او به این جمعبندی رسیده است که فوتبالِ سطح اول، جایی برای آزمونوخطا ندارد.
منچستریونایتد پس از انتصاب روبن آموریم به سیستم سهدفاعه روی آورد؛ تغییری بنیادین که گروه اینئوس ریسک آن را به جان خرید، اما از همان ابتدا روشن بود که چنین تصمیمی بدون فراهم بودن زیرساختهای لازم و جذب بازیکنان متناسب با این آرایش، با چالشهای جدی مواجه خواهد شد. بر همین اساس، نقلوانتقالات ژانویه و تابستان گذشته نیز حول محور تطبیق ترکیب با این ساختار انجام گرفت. با مشاهده کیفیت فنی بازیکنانی چون برایان امبومو و ماتئوس کونیا، میتوان از نمره قبولی منچستریونایتد سخن گفت، اما در لایههای عمیقتر اولدترافورد، به اندازه کافی نکات نگرانکننده وجود دارد. واقعیت این است که با وجود حمایت مدیران باشگاه از تغییر آرایش تیم، بسیاری از نقاط ضعف ساختاری نادیده گرفته شدهاند.
در خط دفاع، به جز هری مگوایر، هیچیک از بازیکنان آموریم سابقه قابلتوجهی در ساختار سهدفاعه ندارند. در پست وینگبک، به جز آماد دیالو که اخیراً سازگاریاش را نشان داده، سایر بازیکنان در تقلای سازگاری و هماهنگی هستند. آموریم آنقدر باهوش است که بداند فلسفه فوتبالیاش بر پایه وینگبکهای متخصص و باکیفیت بنا شده، اما او در عمل تلاش کرده چالشهای موجود را با ابزارهای محدود پنهان کند. در خط هافبک، وضعیت بهمراتب سیاهتری وجود دارد، جایی که کاسمیروی 33 ساله و برونو فرناندز، تنها گزینههای در دسترس برای سیستم 1-2-4-3 محسوب میشوند.
منچستریونایتد با وجود نشانههایی از پیشرفت در فصل جاری، همچنان فاصله محسوسی با استانداردهای سطح اول فوتبال اروپا دارد. آموریم تا ماه گذشته از لزوم «رنج کشیدن» در مسیر پیشرفت و «عقبنشینی نکردن» از ایدههایش صحبت کرد، اما بهنظر میرسد اکنون متوجه تورنادوی فنی شده باشد. در نتیجه، در لحظه فعلی او ضمن انعطافپذیری تاکتیکی، از مصاحبههای جنجالیاش نیز عقبنشینی کرده است. در شرایطی که بخشی از مشکلات حاد درون زمین فروکش کرده، آموریم صراحتاً از «سازگاری خود با ابزارهای موجود منچستریونایتد» سخن میگوید. او در نشست خبری پیش از دیدار با نیوکاسل، در این باره به خبرنگاران گفت:
فصل گذشته نصیر مزراوی و دیوگو دالو را در پست وینگبک به کار گرفتیم، اما با آماد دیالو، همهچیز کاملاً فرق میکند. شما به پست وینگر اشاره کردهاید، همان پستی که میتواند بازی ما را تغییر دهد. در آینده شاید سیستم تیم را عوض کردیم. همانطور که قبلاً هم به شما گفته بودم، میشود به شکل متفاوتی بازی کرد تا کیفیت بیشتری از بازیکنان فعلی بگیریم. چون احساس میکنم اگر بخواهیم یک ۳-۴-۳ بینقص داشته باشیم، به سرمایهگذاری بسیار بالا و زمان زیادی نیاز داریم. کمکم دارم به این نتیجه میرسم که این اتفاق قرار نیست بیفتد، بنابراین شاید مجبور باشم خودم را با شرایط موجود تطبیق بدهم. حتی با حفظ همین سیستم، میشود سبک بازی را کاملاً تغییر داد.
یک سال پس از انتصاب آموریم، به نظر میرسد شاهد پایان آزمون و خطاهای تکراری او هستیم. سرمربی ۴۰ ساله منچستریونایتد دو روز پیش صراحتاً اعلام کرد که «به یک سرمربی بهتر و باتجربهتر» تبدیل شده است. هفته گذشته و پیش از جدی شدن احتمال انتقال آنتوان سمنیو به منچسترسیتی، منابع نزدیک به باشگاه منچستریونایتد از آمادگی آموریم برای تغییر سیستم در صورت جذب ستاره بورنموث خبر داده بودند؛ موضوعی که نشان میدهد او دیگر خود را مقید به یک آرایش ثابت نمیداند و حاضر است فلسفهاش را با ابزارهای موجود تطبیق دهد.
در چنین فضایی، به نظر میرسد سیاست نقلوانتقالاتی یونایتد نیز با دقت و تمرکز بیشتری تعیین شود. جایی که دیگر امکان نادیده گرفتن مشکلات ساختاری در پستهای کلیدی، بهویژه خط هافبک وجود نحواهد داشت.
در این مورد بخوانید: