طرفداری | دارکو پانچف (Darko Pančev) زاده هفت سپتامبر 1965 در شهر اسکوپیه یوگسلاوی سابق و مقدونیه شمالی امروزی است. او در پست مهاجم نوک بازی میکرد. او از 11 سالگی فوتبالش را در باشگاه مطرح مقدونیهایها در لیگ یوگسلاوی یعنی واردار شروع کرد و در سال 1983، با تیم بزرگسالان همین باشگاه، قرارداد بست. پس از ثبت سه گل در چهار بازی فصل 83-1982، سیر پیشرفت پانچف در فصول بعدی همکاری با واردار، سرعت بالایی گرفت. این بازیکن توانست به یکی از ترسناکترین مهاجمان لیگ یوگسلاوی تبدیل شده و آمارهای 31 بازی و 19 گل در فصل 84-1983، 31 بازی و 20 گل در فصل 85-1984، 29 بازی و 14 گل در فصل 86-1985، 29 بازی و 17 گل در فصل 87-1986 و 32 بازی و 13 گل در فصل 88-1987 را به ثبت برساند. 19 گل این بازیکن در فصل 84-1983، او را به برترین گلزن فصل لیگ یوگسلاوی تبدیل کرده بود. پانچف به همراه واردار در جام یوفا نیز حضور داشت و دروازه تیمهای دینامو آلبانی و دندی یونایتد را باز کرد.
عملکرد بسیار خوب او باعث شد تا در نقل و انتقالات سال 1988 میلادی، رقابت جذابی میان پارتیزان و ستاره سرخ، دو باشگاه معروف شهر بلگراد برای جذبش به راه بیفتد. در نهایت، این ستاره سرخ بود که موفق به جذب ستاره شهر اسکوپیه شد. خدمت سربازی به ارتش خلق یوگسلاوی باعث شد تا پانچف، کل فصل 89-1988 را از دست بدهد. از فصل 90-1989 بود که این بازیکن در خدمت ستاره سرخ قرار گرفت؛ پانچف در فصلی که آمار کلی 45 بازی و 35 گل را ثبت کرده بود، با ثبت 25 گل در لیگ برتر یوگسلاوی به آقای گلی این لیگ رسید. در دومین فصل همکاری با ستاره سرخ، علاوه بر تکرار قهرمانی یوگسلاوی، این بازیکن از ستارگان تیمش در راه قهرمانی جام باشگاههای اروپا نیز بود. یک گل در مرحله نخست برابر گرسهاپرز سوئیس، دو گل در مرحله یکهشتم نهایی برابر رنجرز، یک گل در مرحله یکچهارم نهایی برابر دینامو درسدن و یک گل در مرحله نیمه نهایی برابر بایرن مونیخ، از جمله تأثیرات مثبت دارکو در قهرمانی تیمش بود. پس از تعیین تکلیف قهرمان اروپا در ضربات پنالتی میان مارسی و ستاره سرخ، پانچف، پنالتی منجر به قهرمانی تیمش را گل کرد و به مرد محبوب یوگسلاوی تبدیل شد. او در ادامه، یکی از سه گل تیمش در جام میانقارهای برابر کولوکولو را به ثمر رساند و به همراه آنها، قهرمانی دیگری را کسب کرد. آمار کلی این فصل پانچف، 48 بازی و 45 گل بود که او را به کفش طلای فصل اروپا رساند. او یک فصل دیگر در بلگراد حضور داشت و با آمار 48 بازی و 36 گل، سومین قهرمانی و آقای گلی پیاپیاش در فوتبال یوگسلاوی را تجربه کرد.
مهاجمی که در فوتبال یوگسلاوی به «کبرا» ملقب شده بود، پس از سه فصل آرمانی در بلگراد، ستاره بازار نقل و انتقالات تابستانی سال 1992 میلادی بود. صف طویلی از مشتریان دست به نقد، از رئال مادرید و بارسلونا تا منچستر یونایتد و میلان، برای جذب این بازیکن، آمادگی خود را نشان داده بودند. در نهایت، اینتر به ریاست ارنستو پلگرینی بود که موفق شد تا کبرای یوگسلاوی را با مبلغ 14 میلیارد لیره، خریداری کند. در بازیهای پیش فصل مشخص شد که سرمربی وقت اینتر یعنی اوسوالدو باگنولی، آنقدر که رسانهها و ریاست باشگاه اینتر از جذب این بازیکن ذوقزده بودند، حس و حال مشابهی را ندارد. باگنولی اعتقاد داشت که این بازیکن مقدونی، کم تحرکتر از حد انتظارش است. با این وجود، پانچف با هتتریک برابر رجیانا در نخستین بازی خود که در چهارچوب دیدار رفت مرحله نخست جام حذفی ایتالیا برگزار شده بود، اعتماد هواداران را جلب کرد. او در بازی برگشت برابر رجیانا نیز بریس و اینتر را به مرحله بعدی رهنمون کرد. این شروع پرقدرت، ادامهدار نبود و پس از خراب کردن یک موقعیت 100 درصدی گل در بازی با کالیاری، رابطه پانچف با باگنولی، رو به وخامت رفت. باگنولی توقع بازی شناوری را از مهاجمی داشت که با استعداد گلزنی خود در محوطه جریمه و سبک بازی ایستا، شناخته میشد. در ادامه، دارکو پس از نیمکتنشینی در یک مسابقه، از درد عضلانی شکایت کرد تا از لیست بازی خط بخورد؛ باگنولی که این مصدومیت بازیکنش را مصلحتی میدانست، نقل قولی چون «او اهل مقدونیه است اما من، بچه بوویسا (محلهای در میلان) هستم و احمق نیستم» را در میان خبرنگاران بیان کرد. فصل پرحاشیه پانچف که با تنها یک گل در سریآ برابر اودینزه همراه بود، آمار کلی 16 بازی و شش گل را به همراه داشت.
ادامه همکاری پانچف با اینتر در فصل 94-1993، باعث شد تا این بازیکن تا نیمه فصل، حتی در یک بازی نیز حضور نداشته باشد. با ادامه سکونشینی در میلان، پانچف تصمیم گرفت تا در نقل و انتقالات زمستانی سال 1994، حضور قرضی در لایپزیگ فانوس به دست را بپذیرد و به بوندسلیگا ملحق شود. در حالی که حضور در کورس بقای بوندسلیگا، در روزهای ابتدایی همکاری برای پانچف، چندان شیرین نبود، او توانست تا فوتبالش را احیا کرده و در 10 بازی به دو گل و چهار پاس گل برسد. او دروازه تیمهای دویسبورگ و کارلسروهه را باز کرد اما نتوانست تا به بقای تیمش کمکی کند. جدایی باگنولی و حضور اوتاویو بیانچی باعث شده بود تا پانچف، این بار با امیدواری بیشتری، فصل خود را در اینتر، آغاز کند. او دروازه تیمهای فیورنتینا و باری را در سریآ و لودیجیانی و پادوا در جام حذفی را باز کرد اما مصدومیت عضلانیاش باعث شد تا بار دیگر، فصل را با ناکامی به پایان برساند. پانچف در غیاب باگنولی نیز به حضوری موفق در اینتر نرسید و آمار 13 بازی و چهار گل را به ثبت رساند. او بعد از جدایی از اینتر، در تیمهای فورتونا دوسلدورف (17 بازی و سه گل) و سیون سوئیس (شش بازی و یک گل) بازی کرد و در سال 1997، بازنشسته شد.
نخستین بازی ملی این بازیکن برای تیم ملی یوگسلاوی، دیدار این کشور برابر مجارستان در سال 1984 بود. بریس برابر تیم ملی اتریش در سال 1987، شروع گلزنی او در رده ملی بود که کمک حال رسیدنش به ترکیب اصلی کشورش شد. پانچف در جام جهانی 1990، نخستین دوره حضورش در بزرگترین آوردگاه ملی فوتبال را تجربه کرد. او پس از نخستین بازی خود برابر کلمبیا، در دیدار برابر امارات بریس کرد تا نامش به گلزنان جام جهانی اضافه شود. او تنها در سه بازی این جام حضور داشت. هتتریک برابر اتریش و ایرلند شمالی، از دیگر بازیهای مهم ملی او، قبل از پایان کار در یوگسلاوی با بازی برابر اتریش در سال 1991 بود. 27 بازی، 17 گل و یک پاس گل در تیم ملی یوگسلاوی، برای این بازیکن ثبت شده است. پس از فروپاشی یوگسلاوی، پانچف در سال 1993، با دیدار برابر اسلوونی، پیراهن تیم ملی مقدونیه را برتن کرد. تنها گل ملی پانچف در همان نخستین بازیاش ثبت شد و او پس از شش بازی، دیگر در رده ملی دیده نشد. دیدار سال 1995 برابر بلژیک، آخرین حضور این بازیکن با پیراهن تیم ملی مقدونیه بود. او پس از بازنشستگی، کافهای را با نام «Devetka» که به معنی «شماره 9» میباشد را افتتاح کرده است.
از سری خاطرات فوتبالی
