طرفداری | هرمان گوستاو رود جونیور (Herman Gustav Rohde Jr) یا بادی راجرز (Buddy Rogers) زاده 20 فوریه 1921 در شهر کمدن ایالت نیوجرسی آمریکا است. حضور در انجمن YMCA، از 9 سالگی، باعث شد تا تواناییهای ورزشی راجرز، از همان ابتدا به نمایش گذاشته شود. او در لیگ کشتی YMCA، حضور داشت و سپس به مسابقات قهرمانی نیروی دریایی آمریکا پیوست تا قهرمانی در آن را تجربه کند. با شروع جنگ جهانی دوم، او به یک کارخانه کشتیسازی رفت و بدینگونه، به نیروی دریایی کشورش خدمت کرد. او بعدها مدتی به عنوان پلیس نیز کار کرد تا با حضور در سیرک برادران دیل، کشتی را به صورت جدیتری دنبال کند. بادی در مسابقات بوکس، دو و میدانی و شنای انجمن خود نیز سرآمد بود و سابقه قهرمانی در شنای سه مایلی را نیز داشت. در ژوئیه 1939 بود که راجرز توسط برادران هنلی به کشتی حرفهای دعوت شد و در نخستین گام با نام واقعیاش برابر مو برازن قرار گرفت و این کشتیگیر را شکست داد. او در ادامه از نام رینگ «داچ رود» استفاده میکرد تا به اصالت آلمانی خود اشاره کند.
دوران حرفهای کشتی راجرز در هیوستون ادامه پیدا کرد و از همین نقطه بود که او به نام همیشگی خود در رینگ یعنی «بادی راجرز» رسید. او در این دوران توانست تا چهار مرتبه به عنوان قهرمانی سنگینوزن تگزاس در انجمن NWA دست یافته و رقابت جذابش را با لو تز، شروع کند. پس از پایان ماجراجویی در تگزاس، راجرز راهی کلمبوس اوهایو شد و در حالی که موهایش را «دکلره» کرده بود، لقب «پسر طبیعت» را از برگزار کنندگان این مسابقات، دریافت کرد. با ظهور تلویزیون در منازل آمریکاییها، عضلات راجرز و شخصیت پر زرق و برقش، مورد توجه کشتیدوستان کشورش قرار گرفت. او به ستاره مسابقات کشتی تبدیل شد و تمامی بلیطهای سالن 11 هزار نفری با حضورش، فروخته میشد. حضور در مسابقات کشتی انجمن CWC و مسابقات «اِل سون» کلمبوس، از تجربیات بادی در این دوره بود. در سال 1961، او عضوی از اتحادیه ملی کشتی یا NWA شد و در مسابقات سنگینوزن آن بر روی رینگ رفت. گرفتن عنوان قهرمانی از پت اوکانر در برابر 38 هزار تماشاگر، یکی از مهمترین سکانسهای کشتی راجرز در شمال آمریکا بود که درآمدی قابل توجه در حدود 148 هزار دلار را از فروش بلیط، به همراه داشت.
راجرز، تکرو بود و با NWA، بر سر حضور در مسابقات شمال شرقی اختلاف داشت. پول بهتر شمالیها باعث شده بود تا راجرز، گرایش زیادی به کشتی گرفتن برای آنها داشته باشد. همین مهم باعث شد تا دو نفر از برگزارکنندگان NWA یعنی بیل میلر و کارل گاچ با بادی درگیر شده و پای او را دچار شکستگی کنند. در ادامه، پس از مصدومیت برابر کیلر کوالفسکی در مونترال، NWA تصمیم گرفت تا به دلیل این اتفاقات، قهرمانی سنگینوزن خود را به لو تز واگذار کند. مسابقه میان بادی راجرز و تز، قرار بود تا در ژانویه 1963 برگزار شود و با وجود ضمانت شکست برابر تز، از سوی این کشتیگیر، او برای باخت به رقیب همیشگی خود، تردید داشت. با این وجود، ودیعه 25 هزار دلاری به هیئت مدیره NWA، باعث شد تا بادی، شکست از تز را قبول کند. او در ادامه با جانی بارند، شریک شد تا قهرمانی تگ تیم NWA را در برنامه کپیتول رسلینگ برابر جانی والنتاین و باب الیس، به دست بیاورد. طولی نکشید که این مسابقه، در ماه ژوئیه 1962، مجدداً برگزار شده و بار دیگر با پیروزی راجرز و بارند، همراه باشد. پس از جدایی موقتی، بارند و راجرز در سال 1963، به یکدیگر ملحق شدند تا بوبو برازیل و برونو سامارتینو را از پیش رو بردارند.
تصمیم کلی NWA برای شکست راجرز از تز در مسابقات قهرمانی سنگینوزن جهان سال 1963، باعث شد تا توتس موندت و وینس مک ماهون، از برگزارکنندگان شمال شرقی انجمن NWA، عضویتشان را لغو و فدراسیون جهانی کشتی با نام WWWF را تأسیس کنند. این فدراسیون که در نهایت به «WWE» منتهی شد و پیشرفت قابل توجهی داشت، به لطف شکست راجرز به مرحله شکلگیری خود رسید. راجرز زیرنظر این فدراسیون جدید، توانست تا به قهرمانی سنگینوزن جهان رسیده و نخستین قهرمان آنها باشد. در حالی که این کشتیگیر در اوج محبوبیت خود قرار داشت، یک حمله قلبی باعث شد تا مک ماهون، از ترس دوری از ستاره ورزشی خود، این مشکلات را مدتی مخفی نگاه دارد. در نهایت، برگزارکنندگان تصمیم گرفتند تا در یک مسابقه 48 ثانیهای، بادی راجرز، قهرمانی سنگینوزن را به برونو سامارتینو واگذار کند؛ به دلیل مشکلات قلبی راجرز، این مسابقه نباید خیلی به درازا میکشید. راجرز پس از این، در چند مسابقه با زمان کوتاه حضور داشت و بار دیگر با بارند تیم شد. پس از پیروزی تیمی به همراه جیمی اسنوکا در سال 1983، راجرز دیگر در رینگ کشتی حرفهای دیده نشد. 1554 مسابقه، 997 پیروزی، 274 شکست و 283 مساوی، آمار نهایی بادی در مسابقات کشتی بود.
در اوایل سال 1992 میلادی، سلامتی راجرز رو به وخامت رفت و قهرمان سابق کشتی، سه سکته مغزی را تجربه کرد تا به دستگاه تنفس مصنوعی وصل شود. او در نهایت، در تاریخ 26 ژوئن 1992، جانش را در 71 سالگی، از دست داد. راجرز از همان ابتدای ماجراجویی خود در کشتی، با بدن خوب و کاریزمایش، شخصیتی قهرمانگونه داشت و توانست تا با تیزبینی، بر اساس واکنش طرفداران، کاراکتر خود در رینگ را طراحی کند. او طی چندین سال، با کاراکتر «پسر طبیعت»، شخصیتی دارای شرارت، غرور، تکبر و قدرت را خلق کرد. او همچنین ضربات بادی اسلم، دراپ کیک، پیل درایو و کمانه از روی طناب را در کشتی جهان، به استفاده بیشتری رساند و حرکات پرشی را محبوب کرد. او همچنین با مصاحبههای خود که شامل تمجید از خودش و رقتانگیز خواندن رقیبان میشد، توجهات زیادی را به کشتی جلب کرد.
از سری خاطرات ورزشی
