طرفداری | هاگورویاما ماساجی (Haguroyama Masaji) زاده 18 نوامبر 1914 در شهر نیگاتای ژاپن است. پدر هاگورویاما، کشتیگیر سومو بود و از همان ابتدا، فرزندش را نیز علاقهمند به همین ورزش کرد. بنابر رسم دیرینه مردم شهر نیگاتا، ماساجی نیز دوست داشت تا صاحب یک حمام عمومی باشد و از همین رو، در سال 1929 به توکیو نقل مکان کرد تا به عنوان سانسوکه (دستیار کودک حمام)، در یک حمام عمومی به ریاست عمهاش، شروع به کار کند. در حین کار به عنوان سانسوکه بود که یکی از کشتیگیران سومو، از مهارتهای کشتی ماساجی آگاه شد و در تلاش برای راضی کردنش، جهت حضور در اصطبل نیشیکیجما که در نزدیکی حمام قرار داشت، برآمد. ماساجی که دوست داشت تا به عنوان سانسوکه، امرار معاش کند، بارها این پیشنهادات را رد کرد اما اصرار آن سوموکار باعث شد تا او به حمام دیگری برود و از وسوسه سومو، دور شود. با این حال، در نهایت، این هاگورویاما بود که تسلیم حضور در سومو شد.
پیشرفت این کشتیگیر در سومو، بسیار سرعتی بود زیرا او پس از حضور در دو تورنمنت کوموسوبی و یک تورنمنت ساکیواکه، در مسابقات می 1939 به درجه اوزکی رسید. پس از انصراف از مسابقات پاییزه 1940، نخستین آزمون هاگورویاما در اوزکی غربی، با رکورد 14 پیروزی و تنها یک شکست از سیلی ماندایاما به پایان رسید. پس از این بهار موفق، او در تابستان 1941، همان رکورد را داشت و این بار توانست تا عنوان قهرمانی اوزکی غربی را به دست بیاورد. پس از این قهرمانی بود که هاگورویاما به درجه «یوکوزونا» رسید. 13 پیروزی و دو شکست در یوکوزنای شرقی بهار 1942، در نخستین تجربه این سوموکار در این رده، رقم خورد. در شروع کار این رده، هاگورویاما زیر سایه سوموکار دیگری به نام فوتابایاما بود که در دوران اوجش قرار داشت. با این حساب، در تابستان 1944، نخستین قهرمانی ماساجی در رده یوکوزونا با 10 پیروزی، بدون شکست، به دست آمد. پس از بازنشستگی فوتابایاما در سال 1945، این سوموکار برجسته، توانست تا به قهرمانی در سه دوره مسابقات پاییزه سالهای 1945 تا 1947 و یک دوره مسابقات تابستانه 1947، دست یابد. دو قهرمانی از این چهار قهرمانی، بدون شکست به کارنامه او اضافه شد. در همین دوران موفق ورزشی بود که هاگو، مرگ غمانگیز همسر و پسر بزرگش را متحمل شد. از دیگر سختیهای این دوران، همزمانی با جنگ جهانی دوم و در نتیجه، کمبود تغذیه بود.
همسرم در ۲۳ آوریل ۱۹۴۶ و فرزندمان در ۱۳ می درگذشت. در آن زمان در تور سومو بودم، اما چون یوکوزونا بودم، حتی وقتی تلگرافی از اصطبلم دریافت کردم، اجازه استراحت به من ندادند. وقتی همسرم فوت کرد، ما در ایواکونی در تور بودیم و تلگراف را شب هنگام آنجا دریافت کردم. با این حال، آن شب طوفانی شد و قطارها از سرویس خارج شدند. چارهای جز سوار شدن به قطار سریعالسیر روز در روز بعد نداشتم، اما برگزارکننده اصرار داشت که حداقل مراسم ورود به حلقه سومو را انجام دهم، بنابراین این کار را کردم و سوار قطار شدم. روز بعد از مرگ همسرم به توکیو بازگشتم. وقتی وارد اتاق شدم، مراسم تشییع جنازه با تمام قوا در حال انجام بود. سوتراها تازه شروع به خواندن کرده بودند. بلافاصله پس از مراسم خاکسپاری همسرم، به کووانا در استان میه رفتم و از آنجا در امتداد توکایدو ادامه دادم و وقتی به گوتمبا رسیدم، تلگرافی دریافت کردم که روی آن نوشته شده بود: «پسرت صدایت میکند». به سرعت برگشتم و به من گفتند که او تازه عمل جراحی انجام داده و هنوز نفس میکشد. وقتی دست فرزندم را گرفتم، ناگهان چشمانش را باز کرد و گفت: «بابا، بابا» و دیگر رهایم نکرد. او در حالی که هنوز دستم را گرفته بود، درگذشت.
در آوریل 1948، این سوموکار به مصدومیتی از ناحیه تاندون آشیل پای راستش دچار شد و توسط یکی از جراحان زبردست ژاپنی، زیر تیغ رفت. در نتیجه این مصدومیت، او نتوانست تا در مسابقات تابستان و پاییز سال 1948 و مسابقات بهاره 1949، حضور داشته باشد. در بازگشت به سومو، هاگو توانست تا در یوکوزونای غربی تابستان 1949، 11 پیروزی و چهار تساوی را کسب کند. پس از دو نایب قهرمانی در سالهای 1949 و 1950، هاگو در مسابقات بهار 1952 در یوکوزونای شرقی، اعاده حیثیت کرد و با 15 پیروزی، بدون شکست، قهرمانی دیگری را در رده یوکوزونا به دست آورد. مرگ تاتسونامی، استاد هاگو باعث شد تا او در دسامبر 1952، اصطبل استادش را به ارث ببرد. در حالی که در روز چهارم مسابقات ژانویه 1953، هاگو در اثر ورود انگشتش به دهان رقیب یعنی کاتسوتو فوتاسیاما و در ادامه، گاز گرفتن این کشتیگیر، دچار گاز شکستگی انگشت شده بود، مبارزه با آتل و بانداژ، نتیجهای بهتر از 9 پیروزی و شش شکست را برایش به همراه نداشت. هاگو نتوانست تا در مسابقات بهاره 1953 حضور یابد تا پس از این غیبت، تنها در تابستان و پاییز 1953، رقابت کند. ظهور ستاره دیگری در سومو به نام توچیشیکی کیوتاکا، به همراه ادامه مصدومیتها باعث شد تا هاگو، پس از 15 شکست در پاییز 1953، از دنیای سومو خداحافظی کند. استقامت و قدرت او در تمرینات سومو باعث شده بود تا در میان همتمرینیهایش به «ساختهشده از فولاد» یا «Made of Steel» معروف شود.
او نه تنها که یک یوکوزونای قدرتمند در سومو بود، بلکه به عنوان مردی باشخصیت شناخته میشد که دیگر همتایانش را از خطر نجات میداد. هاگو در دوران حضورش در رده اوزکی، فوکوزومی تایسابورو را که توسط پلیس، به علت درگیری خشونتآمیز دستگیر شده بود را از زندانیشدن نجات داده بود. پس از جنگ نیز انساندوستی هاگو باعث شد تا او، واکانوهانا میکیشی، کشتیگیر رده ژوریو را که به علت نوشیدن زیاد الکل، دچار بیپولی شده بود، را با پرداخت مبلغی، از خطر اخراج از سومو، نجات دهد. هاگو، معده ضعیفی داشت و به دلیل تنفرش از غذاهای چرب، از خوردن غذاهای مختلف چینی، خودداری میکرد. او، تنها کشتیگیر تاریخ سومو بود که پیش از شروع و پس از پایان جنگ جهانی دوم به قهرمانی ردهاش رسیده است. یکی از قدرتنماییهای این کشتیگیر، خارج از فضای ورزشی، کندن 1500 کیلوگرم ریشه کاج از کوههای یاماگاتا بود که توسط مدارس سومو، انجام میشد. یکی از معضلات زندگی ماساجی، لهجه غلیظ نیگاتاییاش بود که باعث میشد تا کمتر کسی در دنیای سومو، بیش از 50 درصد حرفهایش را متوجه شود. در روز 14 اکتبر 1969 بود که ماساجی، در سن 54 سالگی، دار فانی را وداع گفت.
