طرفداری | شکل و شمایل لیگ فوتبال ایران به گونهای است که یک تیم مدعی میتواند در ۶ مسابقه، ۴ شکست را تجربه کند و همچنان مدعی قهرمانی باقی بماند. این وضعیت، بیش از هر چیز نشاندهنده فشردگی عجیب و البته بیثباتی سطح فنی رقابتهاست.
در حال حاضر گلگهر سیرجان با ۳۶ امتیاز صدرنشین است و تراکتور، استقلال و سپاهان با ۳۵ امتیاز در تعقیب قرار دارند. پرسپولیس هم با ۳۴ امتیاز در نزدیکی آنهاست. البته برخی از این تیمها یک بازی کمتر دارند و در مواردی نیز امتیازات انضباطی در جدول تأثیرگذار بوده است.
نکته مهم اما فقدان یک تیم مقتدر با فاصله امتیازی محسوس است؛ اتفاقی که در بسیاری از لیگهای معتبر اروپا دیده میشود. در سری آ تیمی مانند اینتر با اقتدار پیش میرود، در بوندسلیگا سالهاست بایرن مونیخ فاصلهای معنادار با رقبا ایجاد میکند، در در لیگ برتر انگلیس، آرسنال مدعی قهرمانی به حساب میآید، در لیگ هلند آیندهوون برتری محسوسی دارد و در لیگ پرتغال هم پورتو اغلب فاصله خود را حفظ میکند. حتی در اسپانیا، رقابت نزدیک بارسلونا و رئال مادرید مطابق معمول در اوج کیفیت و موفقیت شکل گرفته است، نه در تزلزل و ناکامی.
در لیگ ایران اما چهار مدعی اصلی هزینههای بهمراتب بیشتری نسبت به سایر تیمها دارند، با این حال بهراحتی برابر یکدیگر یا حتی تیمهای پایینتر جدول امتیاز از دست میدهند. این موضوع نشان میدهد دستکم در این فصل، رابطه مستقیمی میان قدرت مالی و کیفیت فنی دیده نمیشود و مدیریت صحیح، ثبات تاکتیکی و جذب هدفمند بازیکن شاید نقشی پررنگتر از بودجه داشته باشد.
در نهایت، لیگی که تیم بازنده چهار مسابقه از شش بازی اخیرش هنوز در کورس قهرمانی است، بیش از آنکه تصویری از رقابت جذاب ارائه دهد، نشانهای از بینظمی ساختاری و فقدان استانداردهای حرفهای پایدار به نظر میرسد. به طور کل باید گفت در لیگی که تیم بازنده اش در 4 بازی از 6 بازی اخیر هنوز در کورس قهرمانی است از آن لیگ هایی است که باید دربش را گل گرفت.
