طرفداری | یوسف اسماعیل (Yusuf İsmail) زاده سال 1857 در شهر شومن امپراتوری عثمانی و بلغارستان امروزی است. پدر و پدربزرگ اسماعیل، کشتیگیر بودند و او را نیز به سمت و سوی خود کشاندند. او به مرور توسط کشتیگیران مطرح زمانه خود، این ورزش را آموخت و در مسابقات کشتی روغنی حضور یافت. نخستین رقابت او در سال 1885، برابر کل آلیچو انجام گرفت که به مدت 27 سال، عنوان قهرمانی استان را در اختیار داشته و از ورزشکاران ارشد سلطان عبدالعزیز عثمانی بود. پس از رقابتی نفسگیر که از صبح شروع و در عصر به پایان رسید، این اسماعیل بود که توانست تا عنوان کشتیگیر ارشد را از رقیبش، به ارث ببرد. او در مسابقات بعدی خود توانست تا تمامی پهلوانان و کشتیگیران مطرح ترک را شکست داده و به نامی بزرگ در ورزش کشورش تبدیل شود.
شکست جوزف دابلیر فرانسوی از رقیبش که سابس نام داشت، باعث شد تا او در سراسر نقاط جهان، در جستجوی کشتیگیری باشد که بتواند بر سابس، غلبه کند. از همین رو، دابلیر به عثمانی سفر کرد و سه آورده را با خودش به فرانسه برد که یکی از آنها، یوسف اسماعیل بود. اسماعیل که مسلمانی معتقد بود، پس از رخصت از علمای محل خود، عازم فرانسه شد تا به نوعی با اثبات قدرتش، جهاد کند. سابس شکستناپذیر در برابر اسماعیل، شانسی نداشت زیرا پس از گرفتن کمربند او، با نیرویی وحشتناک توسطش، واژگون شد. او در ادامه توانست تا بر کشتی فرانسه سلطنت کرده و در برابر آنتونیو پیری و تام کنون، پیروز شود. بسیاری از کشتیگیران تلاش داشتند تا رقیبی سرسخت را برای این کشتیگیر ترک پیدا کنند اما پاسخ او، آن بود که اگر روزی کتک بخورد، گلویش را خواهد برید. او در ادامه، کشتی سخت و خشنی را در برابر ابراهیم محمود داشت که در نهایت، با وساطت پلیسهای پاریس، خاتمه یافت. گفته میشود اسماعیل، از اینکه محمود توانسته بود تا بر فنونش غلبه کند، آنقدر خشمگین شده بود که داور و تمامی تماشاگران نیز، پیش از ورود پلیس، نتوانسته بودند او را از رقیب جدا کنند.
در سال 1898، او توسط ویلیام ای بردی، برگزارکننده مسابقات کشتی آمریکا، استخدام شد تا در ینگه دنیا، با نام مستعار «ترک مخوف» یا «Terrible Turk»، بر روی تشک حاضر شود. بردی با تبلیغی چون «هیچ مرد زندهای وجود ندارد که بیشتر از 15 دقیقه با این کشتیگیر سرشاخ شود»، این کشتیگیر را به کشتیدوستان آمریکایی معرفی کرد. جورج بوتنر، نخستین آمریکایی بود که حاضر به مسابقه با اسماعیل شد اما تجربه مبارزه با ترک مخوف، نیروی عجیبی بود که این آمریکایی را به روزی انداخت که لنگان لنگان، با شانهای آسیبدیده، راهی منزل شود. به مرور، اسماعیل توانست تا به ثروتی قابل توجه برسد اما این ثروت، به صورت نقد نبود زیرا این کشتیگیر، اعتقادی به بانکها نداشت؛ تمامی دستمزد یوسف با اهدای طلا پرداخت میشد و این طلاها، در کمربندش، نگهداری میشد که هیچگاه از او جدا نبود. در ادامه، یوسف توانست تا در مدیسون اسکوئر گاردن، محل برگزاری معروف کشتیهای حرفهای، در برابر ارنست روبر قرار گیرد. در کشاکش این کشتی بود که یوسف، روبر را به میان جمعیت پرتاب کرد تا به دلیل خشونت بیش از حد در ورزش و نه مبارزه واقعی، دیسکالیفه شود.
آمریکاییها که به خشونت اسماعیل، اعتراضات بسیاری داشتند، درخواست اخراج او از خاک آمریکا را داشتند تا این کشتیگیر، با کمک پلیس به رختکن اسکورت شود. روبر که از ناحیه کمر آسیب دیده بود، پس از بازیابی توانش، دیدار مجددی را با یوسف اسماعیل، این بار در خانه اپرای متروپولیتن داشت. این دیدار نیز جنجالی شد زیرا در حین سرشاخشدن کشتیگیران، مربی این دو به رینگ هجوم آورده و با یکدیگر درگیر شدند تا پای تماشاگران نیز به این درگیری باز شود. این درگیری باعث شد تا مدیران خانه اپرای متروپولیتن، دیگر اجازه برگزاری مسابقات کشتی در سالن خود را ندهند. جدال مهم بعدی این کشتیگیر در شیکاگو برای جایزه 3500 دلاری با ایوان استرانگلر لوئیس بود که بار دیگر با برترین یوسف به پایان رسید. لوئیس پس از بازی اذعان داشت که یوسف، کشتیگیر بهتری بوده و به پیروزی رسیده است.
اندکی پس از پیروزی برابر لوئیس، یوسف با نخستین کشتی به اروپا بازگشت. او قصد داشت تا پس از رسیدن به اروپا، در نزدیکی شهر شومن که زادگاهش بود، یک قهوهخانه با بازارچه را افتتاح کند. با این حال، غرقشدن کشتی اقیانوسپیمای لابورگوین در صبح چهارم ژوئیه 1898، باعث شد تا یوسف در 41 سالگی خود، دار فانی را وداع گوید. در حالی که مسافران در حال تخلیع به قایقهای نجات بودند، یوسف حاضر نشد تا کمربند طلای خود را که شامل تمامی طلاهای دریافتیاش از کشتی بود را به دریا بیندازد؛ این کمربند که حاوی 100 هزار دلار سکه طلا بود، به دلیل سنگینی بیش از حد، باعث شد تا یوسف، نتواند به قایقهای نجات برسد و در میانه راه، غرق شود. ادعاهای بسیاری درباره چگونگی مرگ یوسف میشود اما هرچه که بود، ترک مخوف کشتی جهان، نتوانست تا بیش از 41 سال، در دنیای فانی زندگی کند. «کوچا یوسف»، لقبی بود که ترکها به کشتیگیر مقتدرشان داده بودند و پس از مرگ او، یک هواپیمای ترابری به همین نام، نامگذاری شد.
از سری خاطرات ورزشی
