طرفداری | هنری هرد (Henri Herd) یا کنستانت لومارین (Constant le Marin)، زاده دوم اوت 1884 در شهر لیژ بلژیک است. او فرزند گیوم هرد و هلنا ترفر، مهاجرانی از کشور پروس بود که در بلژیک به گراندن کافه مشغول بودند. دیدن مسابقات کشتی کنستانت لاوو، باعث شکلگیری علاقه به کشتی در این جوان بلژیکی شد؛ او تصمیم گرفت تا پس از شروع کشتی در سال 1901، زیرنظر ژول دپیرو، نام کنستانت، الگوی خود را با پسوند لومارین که به معنای «ملوان» است، ترکیب کرده و به عنوان نام رینگ خود، انتخاب کند. هنری که علاقه بسیار زیادی به دریانوردی داشت، از نام ملوان در این ترکیب، استفاده کرد. او از این نام در نمایشگاه جهانی 1905 لیژ، استفاده کرد و نخستین مسابقه کشتی خود را برگزار کرد. با این وجود، نخستین مسابقه حرفهای کشتی هنری، شکستشاش از گئورگ لوریش در هلسینکی فنلاند بود که در همین سال برگزار شد.
در ادامه، این کشتیگیر به مسابقات قهرمانی اروپا در سالهای 1906 و 1907 رفت تا در کازینو دوپاریس، یک نایب قهرمانی و یک رتبه سوم را به دست بیاورد. شهرت بینالمللی این مرد بلژیکی در سال 1910، با پیروزی برابر پل پونز در برابر دیدگان 35 هزار تماشاگر، در شهر بوینوس آیرس آرژانتین، به دست آمد. او تصمیم گرفت تا با حضور در تورهای مختلف کشتی جهان، درآمد قابل توجهی را کسب کرده و نامش را به گوش دوستداران کشتی برساند. پس از پیروزی برابر آندره اندرسون در ایلنوی آمریکا و تجربه یک شکست در مسکو و دو پیروزی در فرانسه و لهستان، حمله آلمانیها به بلژیک در تاریخ اوت 1914، هنری را از مسابقات کشتی دور کرد تا او داوطلب ارتش کشورش شود. پشتکار خوب او باعث شد تا خیلی زود به درجه گروهبانی ارتش رسیده و در خط مقدم جنگ، با خودروهای زرهی حضور پیدا کند. از آنجایی که در این جنگ، روسیه و بلژیک همپیمان بودند، هرد به همراه نیرویی متشکل از 100 بلژیکی، با ماشینهای مسلسلدار، عازم شرق شدند.
در سفر جنگی به روسیه، مارسل تیری، شاعر بزرگ والونی و ژولین لاهوت، رهبر آینده کمونیست لیژ نیز هنری را همراهی میکردند. پس از عبور از برست فرانسه، پتروگراد (سنت پترزبورگ) و چندین شهر روسیه، هنری و همرزمانش با ارتش روسیه متحد شده و به گالیسیا رفتند تا با نیروهایی از اتریش، جنگ تمام عیاری را تجربه کنند. سرسختی هنری در این جنگ که شامل گذراندن انهدام دو خودروی زرهی نیروهایش میشد، بسیار مورد توجه تزار روسیه قرار گرفت تا این کشتیگیر بلژیکی، چهار نشان سنت جورج که بالاترین نشان روسیه تزار بود را دریافت کند. او دو بار از ناحیه ران و یک بار از ناحیه بازو، مورد اصابت گلوله قرار گرفت اما آنقدر به نیروهای خود وفادار بود که با فریاد «سرشان را از تنشان جدا خواهم کرد!»، به آنها روحیه میداد. قامت و هیبت چشمگیر هنری، دشمنانش در این نبرد را بسیار دچار هراس کرده بود.
پس از پایان جنگ در سال 1919، او به پاریس رفت تا به رینگ کشتی بازگشته و رافائل گرنا را شکست دهد. در همین دوران بود که هنری به نبردهای متوالی با خاویر اوچوای مکزیکی در شهرهای بوینوس آیرس و مکزیکوسیتی روی آورد و تماشاگران بسیاری را محو این رقابت کرد. در سال 1928، او موفق شد تا به فینال تورنمنتی در شیلی رسیده و با پیروزی برابر جولیو تراوایلینی، قهرمان آن شود. تا سال 1938، کشتیهای هنری ادامه داشت و او پس از پیروزی برابر مکس والوشکه در لیسبون پرتغال، از دنیای کشتی حرفهای خداحافظی کرد. 111 بازی، 61 پیروزی، 33 شکست و 17 تساوی، حاصل نهایی ماجراجویی هنری در کشتی بود. شروع جنگ جهانی دوم، بار دیگر هنری را به حضور در خط مقدم نزدیک کرد اما ارتش بلژیک، ترجیح داد تا غول لیژ را به این جنگ، اعزام نکند. او سپس به پاریس رفت تا مدتی را در جنگ، به عنوان پناهنده فرانسه، سپری کند. در ادامه، هنری راهی بوینوس آیرس شد تا یک مرکز پناهندگان را اداره کند. او پس از بازگشت به بلژیک، کافهای با نام شهر زادگاهش یعنی لیژ را اداره کرد و در همین کافه، کشتیگیران جوانی را تربیت کرد. او در چهارم نوامبر 1965، در سن 81 سالگی، دار فانی را وداع گفت. یک پلاک یادبود و یک گذرگاه طاقدار به افتخار این کشتیگیر در شهر لیژ، نصب شده است. در سال 2014 نیز یک غول به شکل هنری در مراسم سالانه اوترموس، به نمایش درآمده است.
از سری خاطرات ورزشی
