طرفداری | تاکامیساکاری سیکن (Takamisakari Seiken) زاده 12 می 1976 در شهر آئوموری ژاپن است. او از کلاس چهارم دبستان در مدرسه ابتدایی ایتایاناگی کیتا با کشتی سومو آشنا شد و به این ورزش، گرایش پیدا کرد. معلم تاکا، کسی بود که باعث شد تا او وارد سومو شود زیرا شرط خوردن ناهار در مدرسه را حضور او در سومو قرار داده بود. او توانست تا در مسابقات رده نوجوانان، عملکرد درخشانی را داشته باشد و به مقامهای قابل توجهی برسد. تاکا برای ادامه تحصیل در مقطع دانشگاهی، وارد دانشکده اقتصاد نیهون شد تا با آب و هوایی جدید، خو بگیرد. پیروزی در سه مسابقه متوالی سوموی دانشگاهی باعث شد تا تاکا موفق به حضور در مسابقات رسمی شود. نخستین حضور او در مسابقات رسمی سومو به مارس 1999 و رده ماگوشیتا بازمیگردد که با شش پیروزی و یک شکستش، همراه شد. در شروع سال 2000 میلادی، این کشتیگیر به درجه «ژوریو» رسید و در نخستین آوردگاه خود در این رده، هفت پیروزی و هشت شکست را تجربه کرد.
دو ماه رقابت در مائگاشیرا در سال 2000، سقوط به ژوریو پس از 11 شکست در سپتامبر 2000، صعود به ماکوشیتا در مارس 2001، بازگشت به ژوریو در پایان سال 2001، قهرمانی ژوریو در ژانویه 2002 و رسیدن مجدد به درجه «مائگاشیرا» در مارس 2002، تجربیات بعدی این کشتیگیر در سومو بود. او در ماه ژوئیه 2002 توانست تا به نخستین جایزه تکنیک خود دست یابد. پیروزی برابر دو یوکوزونا و دو اوزکی باعث شد تا سیکن در ژوئیه 2003، ستاره طلای دوبل را به افتخارات کشتی خود، اضافه کند. او تا ماه سپتامبر همین سال، به پنج سانشو دست یافته بود تا قدرت خود را به رخ سوموکاران مختلف بکشد. در دو ماه مابین سالهای 2002 و 2003، با فاصله یک ساله، تاکامیساکاری موفق شد تا در رده «کومسوبی» رقابت کند اما حضورش در این رده، بیش از یک ماه طول نکشید. تاب دادن شانهها، مشتهای گرهکرده در حین فریاد، فراخوانی طنزآمیز روح با سیلی به صورت و سینه و بیان کلمه «کیای ایر» همراه تماشاگران، شخصیت تاکا را در رینگ سومو، بسیار محبوب کرده بود. حرکات عجیب و جالب سیکن باعث شده بود تا او از سوی دوستداران سوموی ژاپن، لقب «آدم آهنی» را بگیرد.
تاکا در روزهای نخستین حضورش در رینگ سومو، برای کاهش هیجانش، به خود مشت میزد اما درد مشت باعث شد تا به مرور، این عملش با سیلی به صورت و در ادامه بدن، جایگزین شده و آرام آرام، ضعیفتر شود. حرکات خاص و محبوب سیکن، صرفاً محدود به رینگ بود و او از انجام این حرکات در مصاحبهها و میان مردم، خودداری میکرد. در حالی که مصدومیت او باعث شده بود تا خطر سقوط به ژوریو، برایش به وجود بیاید، پیروزی در 10 مسابقه مارس 2008 باعث شد تا خیلی زود، ماجراجوییهای سیکن در رده «مائگاشیرا»، تثبیت شود. او تا ژوئیه 2011، ثبات خود در مائگاشیرا را حفظ کرد اما سه پیروزی و 12 شکست در این ماه، او را به ژوریو بازگرداند. پس از سقوط به ژوریو، آسیبدیدگی شانه سیکن نیز مانع بازگشتش به سطح بالاتر شد تا او در همین رده، سومو را ادامه دهد. سرانجام این کشتیگیر در ژانویه 2013، پس از پنج پیروزی و 10 شکست در رده ژوریو، تصمیم به بازنشستگی گرفت. تاکا، ضربات دست راست بسیار قدرتمندی داشت و با تمرینات فراوان، توانست تا این بخش از بدنش را به نقطه قوت خود در سومو تبدیل کند. عضلات کمر و بدن انعطافپذیر او باعث شده بود تا در لبه رینگ، بیشترین موفقیت برایش به دست بیاید. او آنقدر در لبه رینگ عالی بود که به «جادوگر لبه رینگ» مشهور شد.
او اغلب مسابقات سالش را با رکوردی شامل هفت برد یا هفت شکست به پایان میرساند که این روند، از سال 2006 تا می 2007 به هفت تورنمنت از 10 تورنمنت رسید تا تاکا، لقب جدیدی مثل «پادشاه هفت برد» را نیز به القابش اضافه کند. یکی از عقاید خاص تاکا پیش از شروع مسابقاتش، محدود کردن اطلاعات غیر ضروری از حریفش بود؛ این مسأله به گونهای بود که تاکا، در صورت توضیح افراد دیگر درباره رقبای بعدی خود، گوشهایش را میگرفت یا به سرعت، محل را ترک میکرد تا همانند بسیاری از مسیحیان که دیدن عروس را پیش از عروسی، بدشگون میدانند، دانستن نام حریف نیز برایش یک تابو باشد. تاکا معمولاً در تمرینات، ضعیفتر از مسابقه بود و همین باعث شده بود تا خیلی از رقبایش، پیشبینی خاصی از تمریناتش نداشته باشند. یکی دیگر از نکات جالب تاکا، آستیگماتیسم شدید چشمانش بود که باعث میشد در طول مسابقه، به سختی حریف خود را مشاهده کند.
