در تلاطمِ روزگاری که هر سویش بیمِ شکستن است، نامت را صدا می‌زنم. تویی که بر هر چه سختی است چیره می‌شوی و بر هر چه آشوب، چیره. «یا رَب، یا قهار»؛ پناه می‌برم به قدرتت از ضعفِ خویش.

 

⛶
⛶
⛶
⛶
⛶
⛶
⛶
⛶
⛶
⛶