طرفداری | اولگ لوژنی (Oleh Luzhnyi) زاده پنج اوت 1968 در شهر لیف شوروی سابق و اوکراین امروزی است. او در پستهای دفاع راست و دفاع میانی بازی میکرد. لوژنی که از خانوادهای با قدرت بدنی بالا متولد شده بود، توسط مادرش به حضور در فوتبال تشویق شد تا در جوانی به تیمهای پایه اسدیوشور کارپاتی منتقل شد. او در سال 1985، راهی باشگاه تورپدو لوتسک شد تا با حضور در سطح بزرگسالان، آمارهای 13 بازی در فصل 1985، 24 بازی در فصل 1986، 30 بازی در فصل 1987 و 11 بازی و یک گل در فصل 1988 را به ثبت برساند. او در میانه فصل 1988، راهی اسکا کارپاتی لیف شد و در 29 بازی ادامه فصل، به میدان رفت. انتقال به دینامو کیف، لوژنی را به اوج دوران فوتبالش رساند زیرا میتوانست تا در یکی از بهترین تیمهای فوتبالی اوکراین شوروی، در کنار همشهریهای خود، به فوتبال ادامه دهد. تا پیش از فروپاشی شوروی، آمارهای اولگ در دینامو کیف، 37 بازی در فصل 1989، 16 بازی در فصل 1990 و 29 بازی و پنج پاس گل در فصل 1991 بود.

پس از تشکیل کشور اوکراین، لوژنی توانست تا برای نخستین بار برای دینامو برابر دنیپرو و وولین لوتسک، گلزنی کرده و آمار این فصل خود را به 27 بازی، دو گل و سه پاس گل رساند. در فصول بعدی همکاری این بازیکن با دینامو، آمارهای 36 بازی و چهار گل در فصل 93-1992، 40 بازی، یک گل و چهار پاس گل در فصل 94-1993، 35 بازی، چهار گل و چهار پاس گل در فصل 95-1994، 30 بازی، یک گل و چهار پاس گل در فصل 96-1995، 31 بازی، دو گل و سه پاس گل در فصل 97-1996 و 31 بازی و شش پاس گل در فصل 98-1997 به ثبت رسید. لوژنی در فصل 99-1998 لیگ قهرمانان اروپا، کاپیتان دینامو کیف شگفتیسازی بود که تا مرحله نیمه نهایی این تورنمنت پیشروی کرد. لوژنی که قدرت رهبری بالایی داشت و خط دفاع تیمش را به منطقه غیرقابل عبوری تبدیل کرده بود، پس از درخشش برابر آرسنال در مرحله گروهی، عامل اصلی غلبه تیمش برابر رئال مادرید در مرحله یکچهارم نهایی بود. بایرن مونیخ در مرحله نیمه نهایی، به سختی از سد یاران لوژنی گذشت تا دینامو کیف شگفتیساز، در بین چهار تیم نهایی متوقف شود. 37 بازی و پنج پاس گل در این فصل لوژنی به ثبت رسید. هفت قهرمانی لیگ و چهار جام حذفی اوکراین و یک قهرمانی لیگ و جام حذفی شوروی، افتخارات لوژنی با دینامو کیف بود. بهترین گل او با لباس دینامو کیف در دربی کیف برابر شاختار، با شوت از روی یک ضربه ایستگاهی، به ثمر رسید.

پاسخ تیمهای اروپایی به درخشش بازیکنان دینامو کیف، سرازیر کردن پیشنهادات به یاران کلیدی این باشگاه بود. اولگ لوژنی نیز به عنوان کاپیتان تیم، پیشنهادات مختلفی را دریافت کرد اما انتقال او به باشگاه بعدی، شباهت زیادی به سریالهای عاشقانه لاتین و ترکیه داشت. در ابتدا، این بازیکن با بنفیکا تمام کرده بود و حتی جزئیات قرارداد خود را مطالعه میکرد که طولانیشدن مراحل پول رضایتنامه، انتقالش به پرتغال را منتفی کرد. سپس نوبت به نیوکاسل رسید که از فرصت استفاده کرده و این بازیکن را جذب کند. معاینه پزشکی اولگ برای حضور در نیوکاسل نیز در حال انجام بود اما برخی بندها در آخرین لحظات، این انتقال را نیز منتفی کرد. در حالی که لوژنی به ماندن در کیف فکر میکرد، آرسن ونگر که بازی لوژنی را در برابر تیمش دیده بود، او را برای جانشینی لی دیکسون، راهی آرسنال کرد. نخستین بازی او برای تیم جدیدش در هفته دوم لیگ برتر انگلستان برابر دربی کانتی رقم خورد. لوژنی در نخستین فصل حضورش در جمع توپچیها، حضور قابل قبولی را در بازیهای تیمش داشت و به آمار 27 بازی و دو پاس گل رسید. پس از 29 بازی و یک پاس گل در فصل 01-2000، او توانست تا قهرمانی لیگ برتر انگلیس و جام حذفی این کشور را در فصل 02-2001 تجربه کند. در نیمه دوم این فصل بود که نقش لوژنی در آرسنال، مهمتر شد زیرا او توانست تا در پستهای دفاع میانی و دو سمت چپ و راست دفاع کناری، آرسنال را در راه رسیدن به قهرمانی بدون شکست، یاری کند. 26 بازی و یک پاس گل در این فصل به کارنامه لوژنی اضافه شد. او یک فصل دیگر با توپچیها همکاری کرد و به آمار 24 بازی و یک پاس گل رسید. او پس از بازی در ولورهمپتون با آمار 10 بازی و یک پاس گل و ونتای لتونی با آمار 9 بازی، در سال 2006، بازنشسته شد.

لوژنی، یکی از ستارههای تیم ملی جوانان شوروی بود که توانست با برتری برابر آلمانیهایی که از بازیکنانی مثل بیرهوف و افنبرگ بهره میبردند، نامشان را مطرح کنند. او در دیدار سال 1989 شوروی برابر آلمان شرقی، برای نخستین بار پیراهن سرخها را پوشید. پس از دیدار سال 1990 برابر آمریکا، با فروپاشی شوروی، آمار لوژنی در تیم ملی این کشور سابق، هشت بازی ملی بود. او در دیدار سال 1992 اوکراین برابر مجارستان، برای نخستین بار پیراهن مستقل ملی اوکراینیها را برتن کرد. لوژنی خیلی زود به بازوبند کاپیتانی تیم ملی اوکراین رسید و تلاشهای بسیاری کرد تا به همراه کشورش، راهی یک تورنمنت ملی مهم شود اما این موضوع، پس از پایان فوتبالش رقم خورد. او پس از دیدار سال 2003 برابر اسپانیا، دیگر برای تیم ملی اوکراین بازی نکرد و با آمار 52 بازی ملی، حضور در مسابقات ملی را به پایان رساند. استقامت، دوندگی بیوقفه و کارایی بالا باعث شده بود تا لوژنی به «اسب» ملقب شود. او پس از پایان دوره بازی خود به مربیگری روی آورد و با شروع جنگ روسیه و اوکراین، ترجیح داد تا به نیروی نظامی کشورش، کمک کند.

از سری خاطرات فوتبالی