? وقتی شکنجه‌گر تویی، رنج هم مقدس می‌شود | داریوش

عشق گاهی فراتر از یک حس ساده، به نوعی عبادت بدل می‌شود؛ آن‌جا که مرز میان لذت و رنج از میان می‌رود. وقتی محبوب، هم شکنجه‌گر است و هم پناهگاه، عذاب کشیدن دیگر بوی گناه نمی‌دهد، بلکه بوی تطهیر می‌دهد. «وقتی شکنجه‌گر تویی، شکنجه اشتباه نیست...»