? حکایتِ ما، حکایتِ زخمِ بی‌ مرهم | داریوش

بعضی رفتن‌ها، فقط یک صندلی را خالی نمی‌کنند؛ آن‌ها تمامِ خورشید را می‌دزدند و جایش ابری سهمگین می‌گذارند که تا قیامت می‌بارد. حکایت ما، حکایتِ همان زخمِ خنجری است که سرنوشتِ کور بر سینه نشانده...«اونکه رفته دیگه هیچ‌وقت نمیاد.»