طرفداری | ماریانس پاهارس (Marians Pahars) زاده پنج اوت 1976 در شهر چورنوبای اوکراین است. او در پستهای مهاجم نوک، وینگر چپ و هافبک نفوذی بازی میکرد. پدر و مادر ماریانس، لتونیایی بودند که در زمان شوروی، مدتی را در اوکراین زندگی میکردند. او در هشت سالگی، پس از فوتبال در مدرسه بود که مورد توجه یوریس آندریف، فوتبالیست مشهور لتونی قرار گرفت که از آنجا بازدید میکرد. در حالی که پاهارس پس از شروع جدی فوتبال، در مقطعی دوست داشت تا از این فضا دور شود، پیشنهاد حضور در تیم اصلی پاردائوگاوا که در لیگ برتر لتونی شرکت میکرد، او را دوباره به زمین چمن علاقهکند کرد. پس از 17 بازی و سه گل در فصل 1994 لیگ لتونی، پاهارس به عنوان استعدادی نوظهور از این کشور، راهی بزرگترین تیم آنها یعنی اسکونتو شد. او در فصل نخست حضورش در این باشگاه، حضور در تیم ذخیرهها را با آمار 16 بازی و چهار گل به پایان رساند.
عملکرد موفق در تیم ذخیرهها باعث شد تا پاهارس از سال 1995، در تیم اصلی اسکونتو بازی کرده و به آمارهای بسیار خوب 9 بازی و هشت گل در فصل 1995، 28 بازی و 12 گل در فصل 1996، 22 بازی و پنج گل در فصل 1997 و 26 بازی و 19 گل در فصل 1998 برسد. چهار قهرمانی در لیگ لتونی، سه قهرمانی در جام حذفی و پسندیدهشدن توسط مربیان تیم ملی لتونی، از نتایج عملکرد بسیار خوب این بازیکن در بزرگترین باشگاه لتونی بود. او علاوه بر درخشش در لیگ داخلی لتونی، در مسابقات سطح بالای ملی نیز میدرخشید و با تکنیک بالایش، همه بازیکنان حریف را از مسیر خود کنار میزد. سه گل در دو بازی رفت و برگشت جام یوفا برابر دینامو مسکو، جلوهای دیگر از عملکرد مثبت پاهارس در سطح بالای مسابقات اروپایی بود. گری جانسون، سرمربی انگلیسی وقت تیم ملی لتونی، آنقدر شیفته استعداد جوانش شده بود که او را به دوستش، دیو جونز که هدایت ساوتهمپتون را در لیگ برتر انگلستان داشت، توصیه کرد. پاهارس که پیشنهاداتی از سالرنیتانا، وردربرمن و کازینو سالزبورگ داشت، نهایتاً به جمع قدیسها با 800 هزار پوند منتقل شد.
جونز پیش از قرارداد رسمی، پاهارس را در یک مسابقه آزمایشی تست کرد و هتتریک کاملی را از او با پاهای چپ و راست و ضربه سر، تحویل گرفت. انتقال این بازیکن به ساوتهمپتون، در دومین ماه از سال 1992 میلادی رسمی شد تا ماریانس، در هفتههای پایانی لیگ برتر، قدیسها را همراهی کند. این باشگاه که در کشاکش سقوط نکردن بود، در هفته 32 و دیدار برابر کاونتری، برای نخستین بار از او استفاده کرد. پس از گلزنی در هفته 34 برابر بلکبرن، پاهارس توانست تا با بریس خود در هفته پایانی لیگ برابر اورتون، علاوه بر رساندن تیمش به سه امتیاز بازی با پیروزی 0-2، سند بقای قدیسها در بالاترین سطح فوتبال را امضا کند. او در شش بازی فصل، سه گل زد تا اعتماد مدیران ساوتهمپتون را در کنار محبوبیت در میان هواداران، به دست آورد. شروع فصل از ابتدا، باعث شد تا عیار اصلی پاهارس در فوتبال انگلستان، به فصل 00-1999 منتقل شود. پاهارس در همین فصل، بهترین عملکرد ممکن خود را ارائه داد و در حالی که به آمار 38 بازی، 13 گل و دو پاس گل رسیده بود، دروازه منچستر یونایتد را در هر دو بازی رفت و برگشت باز کرد.
رسیدن به عنوان بازیکن سال ساوتهمپتون، عنوان مهمی برای بازیکنی از کشور لتونی بود. او با ورود گلن هادل به عنوان سرمربی جدید تیمش، به یک خط عقبتر منتقل شد تا در فصلی که فقط 9 گل را در 36 بازی ثبت کرد، بریس برابر نیوکاسل و لیورپول و گلزنی مجدد برابر منچستر یونایتد را تجربه کند. حضور استوارت گری و گوردون استرچان به جای گلن هادل روی نیمکت قدیسها برای فصل 02-2001، باعث شد تا این بازیکن مجدداً به فرم بسیار خوبش بازگردد. 39 بازی و 16 گل در تمامی رقابتها، گلزنی به منچستر یونایتد در سومین فصل متوالی و سومین دریافت عنوان «بازیکن سال ساوتهمپتون»، نتیجه عملکرد این فصل پاهارس بود. مصدومیت فتق و مچپا، عاملی بود که فصول بعدی پاهارس در جمع قدیسها را تحت تأثیر قرار داد؛ این بازیکن که به شدت در میان هواداران تیمش محبوب بود، آمارهای 10 بازی و یک گل در فصل 03-2002، 16 بازی، دو گل و یک پاس گل در فصل 04-2003، صفر بازی در فصل 05-2004 و 10 بازی و یک گل در فصل 06-2005 را پس از این اتفاقات، به ثبت رساند. او در فصل آخر خود در میان قدیسها، پس از تحمل سقوط به دسته پایینتر، در سطح دوم انگلستان بازی کرد. مصدومیتها باعث شد تا مدیران ساوتهمپتون، قرارداد مهاجم گلزن خود را تمدید نکنند تا او پس از جدایی، در تیمهای آنورتوسیس قبرس (19 بازی و چهار گل در دو فصل)، اسکونتوی لتونی (19 بازی و هشت گل) و جومالای لتونی (دو بازی)، حضور یابد. پاهارس در سال 2009، بازنشسته شد.
نخستین بازی ملی او برای تیم ملی لتونی، پس از انتخاب این کشور که زادگاه پدر و مادرش بود، دیدار برابر قبرس در سال 1996 میلادی بود. یک سال بعد، پاهارس توانست تا نخستین گل ملی خود را برابر لهستان، ثبت کند. در حالی که لتونیاییها در زمان اوج پاهارس نتوانسته بودند تا به یک تورنمنت ملی مهم صعود کنند، این مهم در روزهای غیبت این بازیکن از مسابقات مقدماتی، با صعود به یورو 2004 ممکن شد. او در یورو 2004، به عنوان بازیکن تعویضی در سه بازی تیمش برابر جمهوری چک، آلمان و هلند به میدان رفت. دیدار برابر تیم ملی سوئد در سال 2007، آخرین بازی ملی پاهارس بود که آمارش را در 75 بازی، 15 گل و دو پاس گل قفل کرد. او پس از بازنشستگی تصمیم گرفت تا به عنوان سرمربی در تیمهای کشورش کار کند. او در روزهای نخستین فوتبالش در لتونی به «مایکل اوون لتونی» و در روزهای درخشش در ساوتهمپتون به «کالت هیرو» و «قدیس قدیسها» معروف شده بود.
از سری خاطرات فوتبالی
