طرفداری- اغلب اوقات در دنیای فوتبال، این نام برندهها است که بیشتر شنیده میشود، ولی بازندهها هم نیمی از دنیای پرخاطره جام جهانی به حساب میروند. این سری مطالب تحت عنوان در آغوش شکست، به مرور بزرگترین بازندگان تاریخ در این تورنمنت پراتفاق میپردازد. بازنده امروزمان تیم ملی آلمان در جام جهانی 2018 است که بعد از 4 مدال رنگارنگ از 4 دوره قبلی و قهرمانی جهان در برزیل، با روحیه و اعتماد به نفس بالا راهی روسیه 2018 شد تا دوباره خود را در جمع تیمهای برتر مسابقات ببنید، ولی در نهایت با باخت تلخ برابر کره جنوبی، از دور مسابقات کنار رفت.
قبل از حادثه
تابستان ۲۰۱۸، همهچیز برای ادامه امپراتوری فوتبال آلمان آماده به نظر میرسید. چهار سال بعد از فتح باشکوه جام جهانی در برزیل، شاگردان یواخیم لوو با همان اعتماد همیشگی وارد روسیه شدند؛ تیمی پر از ستارههایی که هنوز بوی قهرمانی میدادند. حتی شکست غیرمنتظره برابر تیم ملی فوتبال مکزیک در بازی نخست هم باعث نشد کسی سقوط مانشافت را باور کند. پیروزی دقیقه آخری مقابل تیم ملی فوتبال سوئد با گل معجزهآسای تونی کروس دوباره غرور آلمانیها را زنده کرده بود؛ گویی تاریخ قرار بود بار دیگر به نفع ژرمنها نوشته شود.
اما پشت لبخندهای سرد و مصاحبههای مطمئن، نشانههای فروپاشی دیده میشد. رسانههای آلمانی بعدها فاش کردند که فضای رختکن تیم دیگر مثل سال ۲۰۱۴ متحد نبود. اختلاف نسلها، انتقاد از تصمیم جنجالی لوو برای کنار گذاشتن توماس مولر در برخی تمرینات تاکتیکی و همچنین حواشی دیدار مسوت اوزیل و ایلکای گوندوعان با رجب طیب اردوعان، آرامش اردوگاه قهرمان جهان را شکسته بود. جالب اینکه بسیاری از خبرنگاران حاضر در روسیه نوشته بودند بازیکنان آلمان در تمرین آخر پیش از بازی با کره جنوبی، برخلاف همیشه، بیش از حد عصبی و خاموش بودند؛ سکوتی که بعدها معنای تلخی پیدا کرد.
بعد از حادثه
بیست و هفتم ژوئن ۲۰۱۸ در ورزشگاه کازان آرنا، یکی از بزرگترین شوکهای تاریخ جام جهانی رقم خورد. آلمان فقط به یک پیروزی مقابل تیم ملی فوتبال کره جنوبی نیاز داشت، اما هرچه زمان گذشت، اضطراب مثل سمی نامرئی در ساقهای بازیکنان جریان پیدا کرد. کرهایها با نظمی آهنین دفاع میکردند و هر ضدحملهشان بوی فاجعه میداد. در وقتهای اضافه، گل نخست توسط کیم یونگ گوون وارد دروازه آلمان شد؛ گلی که ابتدا آفساید اعلام شد اما VAR سرنوشت فوتبال جهان را تغییر داد. چند دقیقه بعد، فرار تاریخی سون هیونگ مین و گل دوم، تیر خلاص به امپراتوری مانشافت بود.
وقتی سوت پایان به صدا درآمد، جهان تصویری را دید که تا آن روز غیرممکن به نظر میرسید؛ آلمان، قهرمان جهان، برای نخستین بار در تاریخ خود از مرحله گروهی جام جهانی حذف شده بود. نکتهای کمتر شنیدهشده این است که بسیاری از هواداران کره جنوبی در سئول، نیمهشب به خیابانها ریختند و رسانههای محلی نوشتند آن پیروزی، بزرگترین جشن فوتبالی کشور بعد از جام جهانی ۲۰۰۲ بوده است. در سوی دیگر، روزنامههای آلمانی تیترهایی بیرحمانه زدند؛ از «پایان یک نسل» تا «سقوط امپراتور». شکست برابر کره جنوبی فقط حذف از یک تورنمنت نبود؛ آن شب، هیبت شکستناپذیر فوتبال آلمان برای همیشه ترک برداشت.
