طرفداری | چند نسل گذشت تا پسران نروژی جای پدران‌شان را در جام جهانی گرفتند. 

در جریان پیروزی نروژ مقابل عراق که بازگشت شکوهمندانه وایکینگ‌ها به جام جهانی را رقم زد، یک اتفاق بی‌سابقه رخ داد. ارلینگ هالند 90 دقیقه در زمین حضور داشت و الکساندر سورلوت هم 73 دقیقه بازی کرد. کریستین تورستوث 17 دقیقه فرصت بازی پیدا کرد تا در نهایت هر سه بازیکن نروژی که پدران‌شان سابقه بازی در جام جهانی را داشتند، به میدان رفته باشند. 

در جام جهانی 1994، آلفی هالند، گوران سورلوت و اریک تورستوث در خاک آمریکا برای تیم ملی نروژ بازی کردند. 32 سال بعد، پسران این سه بازیکن در همان کشور تجربه حضور در جام جهانی را پیدا کردند تا چرخه به زیباترین شکل تکمیل شود. 

پسران نروژی جا پای پدران خودشان گذاشتند.