طرفداری | گاهی یک خبر، حتی پیش از آنکه به مرحله اجرا برسد، نشان می‌دهد تصمیم‌گیران باشگاه پرسپولیس تا چه اندازه از فضای پیرامون باشگاه و حساسیت‌های هواداران فاصله گرفته‌اند. مطرح شدن نام خداداد عزیزی برای سرپرستی پرسپولیس از همین جنس است.

بحث بر سر توانایی‌های فنی یا سوابق فوتبالی نیست. هیچ‌کس نمی‌تواند نقش خداداد عزیزی در تاریخ فوتبال ایران را انکار کند. آن گل تاریخی به استرالیا برای همیشه در حافظه فوتبال این کشور باقی خواهد ماند. اما فوتبال حرفه‌ای فقط به خاطرات گذشته اداره نمی‌شود. هر مسئولیتی اقتضائات خود را دارد و هر جایگاهی نیازمند شخصیتی متناسب با شأن آن جایگاه است.

سرپرست پرسپولیس صرفاً یک مدیر اجرایی نیست؛ او نماینده باشگاهی است که میلیون‌ها هوادار دارد، باشگاهی که دهه‌هاست یکی از مهم‌ترین سرمایه‌های اجتماعی ورزش ایران محسوب می‌شود. چنین جایگاهی بیش از هر چیز به متانت، اعتبار، قدرت تعامل و توانایی حفاظت از شأن باشگاه نیاز دارد.

در سال‌های اخیر اما نام خداداد عزیزی بیش از آنکه با این ویژگی‌ها گره خورده باشد، با حاشیه، جنجال و ادبیاتی شناخته شده که بارها واکنش منفی افکار عمومی فوتبال را برانگیخته است. هواداران پرسپولیس نیز فراموش نکرده‌اند که او در مقاطع مختلف چه مواضعی علیه باشگاه، مدیران و هواداران این تیم اتخاذ کرده بود. حافظه فوتبال کوتاه‌مدت نیست که با یک پیشنهاد مدیریتی همه‌چیز از یاد برود.

نکته مهم‌تر اما این است که پرسپولیس در موقعیتی نیست که ناچار به چنین انتخاب‌هایی باشد. این باشگاه از فقر نیروی انسانی رنج نمی‌برد. ده‌ها پیشکسوت خوشنام، کاربلد، باسابقه و مورد اعتماد در تاریخ پرسپولیس حضور دارند؛ افرادی که سال‌ها پیراهن این تیم را بر تن کرده‌اند، در شادی و سختی کنار باشگاه بوده‌اند و نامشان نه با جنجال، بلکه با اعتبار و احترام گره خورده است.

بنابراین پرسش اصلی این نیست که آیا خداداد عزیزی می‌تواند سرپرست پرسپولیس باشد یا نه؛ پرسش این است که چرا اساساً باید نام او برای چنین جایگاهی مطرح شود؟ وقتی سرمایه‌های فراوانی در خانواده پرسپولیس وجود دارند، چه ضرورتی دارد باشگاه خود را در معرض حاشیه‌ای قرار دهد که از همان لحظه نخست با مخالفت گسترده هواداران روبه‌رو شده است؟

مدیران باشگاه پرسپولیس باید بدانند که هواداران صرفاً نسبت به نتایج حساس نیستند؛ آنها نسبت به هویت و مکتب این تیم  نیز حساسیت دارند. پرسپولیس در طول تاریخ خود نماد بزرگی، محبوبیت و اعتبار بوده است. هواداران حق دارند انتظار داشته باشند کسانی که قرار است نماینده این باشگاه باشند، تجسم همین ارزش‌ها باشند.

شاید هنوز هیچ تصمیمی نهایی نشده باشد، اما همین اندازه نیز کافی است تا یک پیام روشن به مدیران باشگاه مخابره شود؛ پرسپولیس آن‌قدر بزرگ، ریشه‌دار و برخوردار از سرمایه انسانی است که برای انتخاب سرپرست، نیازی به آزمون و خطا با چهره‌هایی نداشته باشد که بخش مهمی از هواداران نه‌تنها با آنها احساس همدلی نمی‌کنند، بلکه حضورش را در تضاد با شأن و اعتبار باشگاه می‌دانند.

به قلم سید هادی فاطمی