ژورکائف: از نه گفتن به لیورپول و منچستریونایتد پشیمان نیستم چون باید چیز دیگری را تجربه می‌کردم

طرفداری | یوری ژورکائف، ستاره سابق تیم ملی فرانسه، فاش کرده که در سال ۲۰۰۲ پیشنهاد دو غول فوتبال انگلیس یعنی منچستریونایتد و لیورپول را رد کرده تا به بولتون واندررز بپیوندد؛ تصمیمی که امروز آن را یکی از ارزشمندترین تجربیات دوران حرفه‌ای خود می‌داند.

ژورکائف که پیش از حضور در بولتون قهرمانی در جام جهانی ۱۹۹۸، یورو ۲۰۰۰ و جام یوفا را در کارنامه داشت، در گفت‌وگو با FourFourTwo درباره انتقال غیرمنتظره‌اش به تیمی که برای بقا در لیگ برتر می‌جنگید، گفت:

این فقط یک چالش نبود؛ موضوع تلاش برای رقم زدن یک معجزه بود. بولتون در انتهای جدول لیگ برتر قرار داشت و من اطلاعات زیادی درباره باشگاه نداشتم. اما سم آلاردایس برای صرف ناهار تا آلمان آمد و به من گفت که برای نجات تیم به من نیاز دارد. وقتی کسی چنین چیزی می‌گوید، آن را به چشم یک مأموریت می‌بینی. اشتیاق او مرا متقاعد کرد و خوشحال بودم که بخشی از آن پروژه باشم.

این هافبک فرانسوی که یکی از نخستین نام‌های بزرگ جذب‌ شده توسط آلاردایس بود، درباره انگیزه خود برای این انتقال توضیح داد:

به بیگ سم گفتم که در سال ۲۰۰۱ با فرانسه قهرمان جام کنفدراسیون‌ها شده بودم، در سال ۲۰۰۰ یورو را برده بودم و در سال ۱۹۹۸ هم قهرمان جام جهانی و جام یوفا شده بودم. این بار به دنبال مدال دیگری نبودم؛ می‌خواستم چالش کمک به باشگاهی را بپذیرم که واقعاً در شرایط دشواری قرار داشت.

ژورکائف همچنین تأیید کرد که پیشنهادهای منچستریونایتد و لیورپول را نپذیرفته است:

بله، اما برای من مهم بود که بازی کنم، چون می‌خواستم در جام جهانی ۲۰۰۲ حضور داشته باشم. بیگ سم به من گفت که در ۱۲ بازی باقی‌ مانده فصل، تحت هر شرایطی بازی خواهم کرد؛ حتی اگر در بهترین فرم خودم نباشم.

او در ادامه افزود:

این چیزی نبود که ژرار هولیه یا سر الکس فرگوسن بتوانند به من تضمین بدهند. احساس کردم حضور در بولتون برای آن ۱۲ بازی تصمیم بهتری است. در نهایت هم قراردادم را تمدید کردم، چون واقعاً آنجا احساس خوبی داشتم.

قهرمان جام جهانی ۱۹۹۸ تأکید کرد که هرگز بابت رد کردن پیشنهاد دو قدرت بزرگ فوتبال انگلیس پشیمان نشده است:

اصلاً. من به آن تجربه در بولتون در زندگی‌ام نیاز داشتم.

ژورکائف همچنین از تفاوت‌های فوتبال انگلیس در آن دوران صحبت کرد و از امکانات باشگاه‌ها شگفت‌زده شد:

خیلی چیزها مرا غافلگیر کرد؛ از سم آلاردایس گرفته تا فضای ورزشگاه‌های انگلیس و حتی زمین‌های تمرینی. امکانات آن زمان مثل امروز نبود؛ تقریباً فقط دو دروازه و یک تکه چمن وجود داشت. همه‌ چیز کمی آماتور به نظر می‌رسید، اما اصالت خاصی داشت.

او در پایان درباره مأموریتی که هنگام ورود به بولتون برای خود تعریف کرده بود، گفت:

وقتی به بولتون آمدم، فقط یک هدف داشتم: نجات باشگاه. به بازیکنان گفتم: «من قهرمان جام جهانی هستم، اما برای قدم زدن اینجا نیستم؛ آمده‌ام همه توانم را برای بولتون بگذارم.» فکر می‌کنم آن پیام به خوبی منتقل شد.