طرفداری | اشک‌های لیونل مسی پس از پیروزی آرژانتین مقابل مصر مورد ستایش تیری آنری قرار گرفته است. 

لیونل مسی بار دیگر نشان داد که چرا همچنان مهم‌ترین مهره تیم ملی آرژانتین است. آلبی‌ سلسته در دیداری نفس‌گیر مقابل مصر، در حالی که تا دقایق پایانی با نتیجه ۲ بر صفر عقب بود، با یک بازگشت خیره‌کننده موفق شد ۳ بر ۲ به پیروزی برسد و راهی مرحله یک‌چهارم نهایی جام جهانی 2026 شود. مسی که در ابتدای مسابقه یک ضربه پنالتی را از دست داده بود، در ۱۵ دقیقه پایانی بازی ورق را برگرداند؛ ابتدا پاس گل کریستین رومرو را فرستاد، سپس گل تساوی را به ثمر رساند و در نهایت با گل انزو فرناندز، آرژانتین کامبک خود را کامل کرد.

پس از پایان مسابقه، اشک‌های لیونل مسی توجه بسیاری را جلب کرد. تیری آنری، ستاره پیشین تیم ملی فرانسه و هم‌تیمی سابق مسی در بارسلونا، در برنامه شبکه فاکس اکر با اشاره به این صحنه، از خاطره‌ای ویژه درباره شخصیت رقابتی فوق‌العاده مسی پرده برداشت و توضیح داد که چرا او را بازیکنی متفاوت از همه می‌داند.

اول از همه، به او نگاه کنید. ببینید چگونه گریه می‌کند. ببینید این پیروزی چه‌قدر برای او و تیمش اهمیت دارد. اما مهم‌تر از همه، این صحنه به ما یادآوری می‌کند که او هم یک انسان است. اون انسان است چون چند پنالتی را از دست داده؛ چهار پنالتی از هشت پنالتی. با این وجود، دوباره به ما یادآوری می‌کند که انگار انسان نیست. من کنار لئو بازی کرده‌ام و مسئله‌ای که درباره او وجود دارد این است که نباید این هیولا را بیدار کنید. اگر بیدارش کنید، دقیقاً همین اتفاق می‌افتد و من از نزدیک در تمرینات این هیولا را دیده‌ام. 

یک بار در تمرین، روی او خطا شد اما داور سوت نزد. لئو اعتراض کرد و داور به او گفت: «دیگر اعتراض نکن، این اتفاق ممکن است در یک مسابقه واقعی هم رخ دهد». همان لحظه به او نگاه کردم و دیدم انگار یک کلید چیزی در درونش روشن شد. رفت توپ را گرفت؛ من آنجا بودم و با چشم خودم دیدم. بلافاصله سه گل پشت سر هم زد؛ توپ را از حریف گرفت و گل زد، دوباره توپ را گرفت و گل دوم را زد، بار سوم هم توپ را گرفت و گل سوم را به ثمر رساند. بعد برگشت و به داور گفت: «دفعه بعد خطا بگیر». 

همه ما هم گفتیم: «بله، بله، دفعه بعد حتماً خطا  بگیر». چون وقتی او وارد آن حالت می‌شود، واقعاً متوقف کردنش بسیار سخت است. هر زمان تیمش به او نیاز داشته باشد، سطح بازی‌اش را بالاتر می‌برد. این همان بازیکنی است که چند روز قبل ۱۲۰ دقیقه بازی کرده بود، اما باز هم سطح خودش را بالاتر برد، توپ را گرفت، شروع به دریبل زدن همه کرد و تلاش کرد جریان مسابقه را تغییر دهد. واقعاً شگفت‌انگیز است. وقتی او را تماشا می‌کردم، یاد روزهایی افتادم که کنار او بازی می‌کردم. گاهی آن‌قدر گل‌های باورنکردنی می‌زد که من، با وجود اینکه داخل زمین بودم، یک یا دو ثانیه فقط می‌ایستادم و با خودم می‌گفتم: «وای». بعد تازه یادم می‌آمد که مسابقه هنوز ادامه دارد و باید دوباره به بازی برگردم.

این اتفاق خیلی کم برای من افتاده، اما او واقعاً بی‌همتاست. من این شانس را داشتم که سه سال کنار او بازی کنم. واقعاً حیرت‌انگیز بود. چیزهایی که می‌بینیم شبیه داستان‌های هالیوودی هستند. اگر کسی چنین چیزی را در قالب یک فیلم‌نامه می‌نوشت، همه می‌گفتند این فقط یک فیلم است و در دنیای واقعی هرگز اتفاق نمی‌افتد. می‌گفتند کارگردان زیاده‌روی کرده است، اما مسی خودش این داستان‌ها را می‌نویسد.