طرفداری | مارکو ماتراتزی، مدافع پیشین تیم ملی ایتالیا، در آستانه بیستمین سالگرد قهرمانی آتزوری در جام جهانی ۲۰۰۶، بار دیگر درباره یکی از جنجالی‌ترین صحنه‌های تاریخ فوتبال صحبت کرد؛ همان ضربه سر معروف زین‌الدین زیدان در فینال جام جهانی مقابل ایتالیا.

ماتراتزی در گفت‌وگو با مجله فرانس فوتبال، با مرور خاطرات دیدار تاریخی نهم ژوئیه ۲۰۰۶ در برلین، گفت:

به اعتقاد من، زیدان پس از یک حرکت کاملاً حرفه‌ای در دفاع که روی او انجام دادم، تحریک شد. اگر پاتریک ویرا هم هنگام گل من چنین رفتاری با من می‌کرد، عصبانی نمی‌شدم؛ فقط به او می‌گفتم: «آفرین، این بار موفق شدی، دفعه بعد باهوش‌تر عمل می‌کنم». این فوتبال است، نه غرب وحشی.

او درباره لحظه برخورد زیدان نیز توضیح داد:

اینکه اصلاً انتظار چنین ضربه‌ای را نداشتم، به سودم تمام شد. اگر متوجه می‌شدم که قرار است با سر به من ضربه بزند، احتمالاً با دست او را کنار می‌زدم و در آن صورت داور هر دوی ما را اخراج می‌کرد. چون غافلگیر شدم، بدنم در حالت انقباض نبود و خوشبختانه آسیب ندیدم؛ در حالی که شدت آن ضربه می‌توانست صدمات جدی به همراه داشته باشد.

مدافع سابق اینتر همچنین فاش کرد که پس از برخورد، عمداً روی زمین ماند تا داور تصمیم خود را بگیرد. او گفت:

صادقانه بگویم، تا زمانی که زیدان کارت قرمز نمی‌گرفت، قصد نداشتم از جایم بلند شوم.

ماتراتزی در ادامه به اتفاقات پس از قهرمانی ایتالیا اشاره کرد و گفت انتظار داشت کاپیتان فرانسه پس از پایان مسابقه برای پایان دادن به این ماجرا با او دست بدهد.

او اظهار داشت:

من قدیس نیستم، اما زیدان هم قدیس نیست؛ به‌ویژه اینکه این نخستین بار نبود که از کنترل خارج می‌شد. کافی است اخراج او در جام جهانی ۱۹۹۸ مقابل عربستان سعودی را به یاد بیاورید. با این حال، از نظر من چنین اتفاقاتی باید همان‌جا، داخل زمین فوتبال، تمام شود. اگر زیدان بعد از مسابقه با من دست می‌داد، این حرکت کاملاً به شخصیت خودش اعتبار می‌بخشید و پرونده آن اتفاق برای همیشه بسته می‌شد. حتی من بیشتر از او در معرض قضاوت بودم؛ چون ممکن بود برای همیشه به عنوان مقصر و چهره منفی آن ماجرا شناخته شوم، در حالی که او همچنان جایگاه اسطوره‌ای خود را حفظ می‌کرد.

فینال جام جهانی ۲۰۰۶ پس از تساوی ۱-۱ در وقت‌های قانونی و اضافه، به ضربات پنالتی کشیده شد و ایتالیا با برتری ۵ بر ۳ برابر فرانسه، چهارمین عنوان قهرمانی جهان خود را به دست آورد. اخراج زین‌الدین زیدان در آخرین بازی دوران حرفه‌ای‌اش، همچنان یکی از فراموش‌نشدنی‌ترین و بحث‌برانگیزترین لحظات تاریخ فوتبال به شمار می‌رود.