طرفداری | پس از بازگشتی تماشایی مقابل مصر در مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶، بازیکنان تیم ملی آرژانتین شادی خود را به شکلی پرشور در رختکن جشن گرفتند. در قلب این جشن، شاگردان لیونل اسکالونی سرودی تازه را همصدا خواندند؛ سرودی که به نماد کارزار آنها در این جام تبدیل شده است. متن این سرود، قهرمانی سوم آرژانتین در جام جهانی ۲۰۲۲، ادای احترام به دیگو مارادونا، اشارهای به جزایر مالویناس (فالکلند) و آرزوی هدیه دادن آخرین جام جهانی به لیونل مسی را در کنار هم قرار میدهد.
به نقل از RMC، رختکن آرژانتین پس از کامبک باورنکردنی آلبیسلسته برابر مصر غرق در شادی شد و در حالی که لائوتارو مارتینز، خولیان آلوارز و انزو فرناندز هدایت جشن را در میان فریادها و شادی همتیمیهایشان بر عهده داشتند، لیونل مسی کمی دورتر، مقابل کمد خود نشسته بود و در سکوت، همتیمیهایش را که این سرود جدید را دستهجمعی میخواندند، تماشا میکرد.
نخستین بخش این سرود، مستقیماً به قهرمانی آرژانتین در جام جهانی ۲۰۲۲ اشاره دارد؛ عنوانی که پس از پیروزی مقابل فرانسه در ضربات پنالتی به دست آمد. در عین حال، هدف تیم در جام جهانی فعلی نیز در آن بیان میشود:
با لیونل (مسی) سومین ستاره را به دست آوردیم؛ حالا میخواهیم دوباره قهرمان جهان شویم.
این آغاز، پیوندی میان آخرین قهرمانی جهان آلبیسلسته و جاهطلبی این تیم برای کسب چهارمین ستاره روی پیراهنش ایجاد میکند. در ادامه، سرود به دیگو مارادونا و جام جهانی ۱۹۹۴ میپردازد و با عباراتی تأثیرگذار میگوید:
و حالا ۳۲ سال بعد، «اسکالونتا» انتقام جامی را خواهد گرفت که از شماره ۱۰ دزدیده شد؛ همان جامی که اجازه ندادند آن را بالای سر ببریم.
این اشاره به جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا بازمیگردد. هشت سال پس از آنکه مارادونا آرژانتین را به دومین قهرمانی جهان در سال ۱۹۸۶ رساند و چهار سال بعد از شکست در فینال ۱۹۹۰، «پسر طلایی» با رؤیای کسب سومین ستاره برای کشورش به میدان بازگشت. پس از پیروزی ۲ بر ۱ آرژانتین مقابل نیجریه در مرحله گروهی که با دبل کلودیو کانیگیا رقم خورد، مارادونا توسط پرستاری با لباس سفید و نشان صلیب سبز روی پیراهنش برای انجام آزمایش دوپینگ همراهی شد. او هنگام ترک زمین، دست آن پرستار را در دست گرفت؛ تصویری که بعدها به یکی از ماندگارترین صحنههای دوران ملی او تبدیل شد.
دو روز بعد، نتیجه آزمایش مثبت اعلام شد و مشخص شد مارادونا از ماده «اِفدرین» استفاده کرده است؛ مادهای محرک که بر سیستم عصبی مرکزی، دستگاه قلبیعروقی و دستگاه تنفسی اثر میگذارد. او از ادامه مسابقات محروم شد و دیگر هرگز پیراهن آلبیسلسته را بر تن نکرد. آرژانتین که کاپیتان خود را از دست داده بود، در همان مرحله یکهشتم نهایی با شکست ۳ بر ۲ برابر رومانی از رقابتها کنار رفت. بازیکنان تیم ملی آرژانتین با این سرود اعلام میکنند که میخواهند به اسطوره خود ادای احترام کنند و آن اتفاقی را که همچنان در حافظه جمعی فوتبال آرژانتین زنده است، انتقام بگیرند.
این بخش همچنین به «اسکالونتا» اشاره دارد؛ لقبی که از زمان قهرمانی جهان در سال ۲۰۲۲ به تیم تحت هدایت لیونل اسکالونی داده شده است. این لقب، با نگاهی طنزآمیز، تیم ملی آرژانتین را به یک ون یا مینیبوس تشبیه میکند که اسکالونی راننده آن است و بازیکنانش را تا قله فوتبال جهان هدایت میکند.
بخش پایانی این سرود به جزایر مالویناس و جنگ سال ۱۹۸۲ اشاره دارد. در دوم آوریل آن سال، نیروهای آرژانتینی کنترل این جزایر را که از سال ۱۸۳۳ تحت اداره بریتانیا قرار داشت، در دست گرفتند. این جنگ دو ماه بعد با پیروزی بریتانیا پایان یافت و یکی از عوامل سقوط حکومت نظامی آرژانتین شد. چند سال بعد و در شرایطی که خاطره این جنگ همچنان در ذهن مردم آرژانتین زنده بود، دیگو مارادونا در جام جهانی ۱۹۸۶ مقابل انگلیس گل معروف «دست خدا» را به ثمر رساند؛ گلی که خود او این نام را برایش انتخاب کرد.
در ادامه همین روایت تاریخی، بازیکنان آرژانتین میخوانند:
میخواهم چهارمین ستاره را ببینم که روی پیراهن میدرخشد؛ من از گهواره تا گور آرژانتینی هستم. برای مالویناس، برای دیگو.
سرانجام، این سرود با ادای احترام به لیونل مسی به پایان میرسد. کاپیتان آلبیسلسته، بهترین گلزن تاریخ تیم ملی آرژانتین با ۱۲۵ گل و همچنین بهترین گلزن تاریخ رقابتهای جام جهانی با ۲۱ گل، محور اصلی آخرین بند این سرود است. همتیمیهای مسی در این بخش، آرزوی خود را برای هدیه دادن دومین قهرمانی متوالی جهان به او، در آنچه آخرین حضورش در جام جهانی توصیف میشود، چنین بیان میکنند:
برای آخرین حماسه لئو... آرژانتین، میخواهم برای دومین بار پیاپی تو را قهرمان جهان ببینم.