طرفداری | ژرژ ژسوس، سرمربی جدید تیم ملی پرتغال در نخستین نشست خبریاش بهعنوان سرمربی این تیم در مورد مسائل مختلفی که پس از حذف پرتغال از جام جهانی ۲۰۲۶ با شکست ۱-۰ مقابل اسپانیا در مرحلهی یک هشتم نهایی بهوجود آمده، صحبت کرده است.
میخواهم از رئیس فدراسیون تشکر کنم که این فرصت را به من داد تا هدایت یکی از بهترین تیمهای ملی جهان را بر عهده بگیرم. امروز معارفه رسمی من است و همه میخواهند بدانند که ما چگونه بازی خواهیم کرد. امروز آمدهایم تا پیروز شویم و با کیفیتی که در اختیار داریم، میتوانیم باور داشته باشیم که قادر به ارتقای سطح بازیکنان و در این مورد، تیم ملی هستیم.
فرصت دارم هدایت یکی از بهترین تیمهای ملی جهان را بر عهده بگیرم و علاوه بر آن، تیم ملی کشور خودم را هدایت کنم. من یک پرتغالیِ پرافتخار هستم و حالا سرمربی ۱۱ میلیون پرتغالی خواهم بود. مردم پرتغال در جام جهانی باعث افتخار من شدند... البته نه از نظر ورزشی، اما من آنجا حضور نداشتم. حالا آمدهایم تا پیروز شویم.
من همیشه مربیای بودهام که فراتر از زمین فوتبال فکر میکند و اکنون به جایی میرسم که آن را نمیشناسم. خوششانسم که لورنسو کوئلیو را کنار خودم دارم؛ کسی که ۶ سال در بنفیکا با من کار کرد. حالا دیگر همهچیز مشخص است و میخواهیم از ماه سپتامبر، مقابل ولز، کارمان را با پیروزی آغاز کنیم.
- بزرگترین چالش دوران حرفهای شما چیست؟ کار کردن در شرایط فعلی تیم ملی چگونه خواهد بود؟
معمولاً گفته میشود مربی تیم ملی بودن با مربیگری در سطح باشگاهی متفاوت است. این درست نیست. تفاوت اصلی در روش کار است، چون زمان زیادی در اختیار ندارید. فوتبال یک علم دقیق نیست، اما یک علم است. من برای این چالش خیلی آماده شدم و مطالعه زیادی انجام دادم، اما کار کردن در تیم ملی تفاوتی با کار کردن در یک باشگاه نخواهد داشت.
- چگونه با فشار برای کسب پیروزی کنار میآیید؟
به این عادت دارم و آن را دوست دارم. شرایط کاری خوبی دارم و این شعار کاملاً با من سازگار است. ۷۱ سالهام، اما احساس میکنم ۵۰ سال دارم، چون سالم هستم. هر روز تمرین میکنم. چالش سختی خواهد بود، اما باور دارم که پیروز خواهیم شد.
- آیا هنوز با رونالدو صحبت کردهاید؟ نقش او چه خواهد بود؟
هنوز با کریس صحبت نکردهام. این موضوع هیچوقت برای تیم ملی یا برای من مشکلساز نخواهد شد. درباره جنجالها، هر کسی حق دارد نظر خودش را داشته باشد. با کریس و همچنین با همه بازیکنان به صورت جداگانه صحبت خواهم کرد. کریس نماد پرتغال است و من از کار کردن با او لذت زیادی بردم. کار کردن با او بسیار آسان است. فقط باید هر دو بدانیم که او تا کجا میتواند پیش برود و من تا کجا میتوانم پیش بروم.
اما باید با او صحبت کنم تا بدانم چه تصمیمی برای آیندهاش میگیرد. او همیشه به من میگفت که میخواهد دوران حرفهایاش را در النصر به پایان برساند، حالا باید ببینیم چه چیزی برای او بهترین تصمیم خواهد بود.
- کدام بازیکن واقعاً از شکست خوردن خوشش نمیآمد؟
در مورد کریس، او فصل گذشته در ۳۱ بازی از ۵۰ مسابقه حضور داشت. من ۱۶ بار او را تعویض کردم و هیچوقت مشکلی پیش نیامد. در مورد این سؤال، من هیچکدام از بازیکنانم را از دست نخواهم داد، مگر اینکه مصدوم شوند. اینجا یک مزیت بزرگ دارم، چون ۱۲ نفر از بازیکنانی که به جام جهانی رفتند، قبلاً با من کار کردهاند.
اگر اینجا بپرسم بهترین تیم ملی ممکن کدام است، ۱۰ پاسخ متفاوت دریافت خواهم کرد. کیفیت بسیار زیادی وجود دارد. پرتغال در سیستم پرورش بازیکنان جوان، کیفیت بالایی دارد و حالا من این موضوع را دنبال خواهم کرد و بیشتر درگیر آن خواهم شد. اما چیزی که اهمیت دارد، زمان حال است. اگر از من بپرسید آیا نیاز به بازسازی وجود دارد، پاسخ من منفی است. تنها ۶ بازیکن بالای ۳۰ سال داریم که دو نفر از آنها دروازهبان هستند. میانگین سنی تیم ۲۸ سال است. این تیم جوان است و مشکل از اینجا نخواهد بود.
- چگونه با غرور و جایگاه بازیکنان کنار میآیید؟ آیا میتوانید بهترین بازیکنان اروپا را نیمکتنشین کنید؟
در این مورد تردیدی ندارم. غرور در هر تیمی وجود دارد. به شما میگویم، کار کردن با کسانی که فکر میکنند بازیکنان بزرگی هستند، سختتر از کار کردن با بازیکنانی است که واقعاً خوب هستند. ما اینجا هستیم تا جام ببریم و همه باید هزینه آن را بپردازند.
- کاپیتانها؟ مشکلی با برناردو سیلوا وجود دارد؟
درباره کاپیتانها، پنج نفر هستند: کریس، برناردو، برونو، روبن و دیوگو. ترتیب آنها را نمیدانم. من معمولاً فکر نمیکنم سابقه حضور در تیم ملی روی انتخاب کاپیتان تأثیر بگذارد. کاپیتان بودن چیزی بسیار فراتر از این است.
درباره برناردو، در سال ۲۰۱۳ او پسری بود که تازه شروع کرده بود. پسری بود که اعتماد بهنفس زیادی داشت و میخواست بازیکن بزرگی شود. بیشتر از آنکه اتفاق واقعاً مهمی باشد، چیزهایی که گفته شد اهمیت پیدا کرد. گفته شد که من میخواستم او را در پست دفاع چپ بازی بدهم. در واقع، دوریچیچ مصدوم شد و من قصد داشتم او را در آن پست قرار دهم. پپ (گواردیولا) هم بعدها او را در همان منطقه بازی داد. اما هیچ مشکلی وجود ندارد.
- شما بیشتر نقش انتخابکننده را خواهید داشت یا مربی؟ گفته بودید سرمربیان تیم ملی همیشه با کاهش اعتبارشان کنار میروند...
بیاعتبار میشوند؟ دقیقاً اینطور نیست... درباره سؤال اول، طبیعتاً باید انتخابهایی انجام دهم. خیلیها میگویند من فقط به تمرین دادن فکر میکنم، اما در روزهای اخیر هر سه روز یکبار بازی کردهام. فکر میکنید بازیکنان اینجا تمرین نمیکنند، اما آنها فقط برای خوابیدن به اینجا نمیآیند؛ تمرین میکنند و روشهای زیادی برای این کار وجود دارد. حالا مهم این است که یک تیم بسازیم. کادر پزشکی، برای مثال، اهمیت زیادی دارد، چون ریکاوری یکی از بزرگترین رازهای فوتبال است.
درباره سؤال دوم، مربیان همیشه برنده نمیشوند؛ من هم همیشه پیروز نبودهام. چیزی که میتواند مشکلساز باشد، دعوت از بیش از ۲۰ بازیکن و امکان استفاده فقط از ۱۱ نفر است. اما این اتفاق خوب است، چون نشاندهنده وجود استعدادهای زیادی است.
- تحلیل شما از عملکرد پرتغال در جام جهانی چیست؟ آیا در چهار سال آینده بازیکنانی مثل موریا یا کوئندا را خواهیم دید؟
از سؤال دوم شروع میکنم؛ آنها جوان هستند، مثل بسیاری از بازیکنان دیگر. پرتغال در پرورش بازیکنان جدید کیفیت بسیار بالایی دارد. پرتغال، برزیل اروپاست. یک سنگ را لگد میزنید، یک بازیکن بیرون میآید. تیم ملی ما میانگین سنی ۲۸ سال دارد و این مشکل نیست؛ چیزی که اهمیت دارد، استعداد است. اگر بازیکنی ۱۷ یا ۱۸ ساله کیفیت حضور در تیم ملی را داشته باشد، دعوت خواهد شد. از بین ۱۲ بازیکنی که اینجا هستند و قبلاً با آنها کار کردهام، من کسی بودم که آنها را معرفی کردم؛ مثل رافائل لیائو، برناردو و کانسلو... برناردو را در ۱۷ سالگی در جام حذفی مقابل سینفائش بازی دادم.
سن اهمیتی ندارد؛ به کریس نگاه کنید. با من، او در هر بازی ۸ کیلومتر میدوید، با سرعتی بالاتر از ۲۵ کیلومتر بر ساعت. او زمانی بازی میکرد که من فکر میکردم به او نیاز دارم. حتی گاهی او را روی نیمکت هم نمینشاندم.
درباره سؤال اول، صحبت درباره آن برای من راحت نیست. درباره استفاده از کریستیانو؟ بازی تصمیم میگیرد. اینکه او باید بازی کند یا نه... من قبلاً مربی دو نفر از سه بازیکن برتر دنیا بودم، اما قرار نیست نفر سوم را هم مربیگری کنم. به نیمار گفتم: «تو تمام شدی...».
- آیا برای پیوستن پپه به کادر فنی با او تماس گرفتهاید؟
کادر فنی من... کادر فنی من خواهد بود. من هرگز با پپه صحبت نکردهام، اما اگر نامی باشد که بتواند مورد توجه من قرار بگیرد... بله. چرا؟ چون وقتی به باشگاههای دیگر رفتم، مثل بنفیکا، لوئیسائو را با خودم آوردم. در عربستان هم بازیکنان سابق را به تیمم اضافه کردم. اما پپه بهتر از هر کسی میداند که آیا هنوز میخواهد پروژههای دیگری را دنبال کند یا نه. ممکن است نامهای دیگری هم اضافه شوند یا نشوند... چون بازیکنان دیگری هم از دوره مارتینز وجود دارند.
- آیا متوجه شدهاید روی چه چیزهایی باید کار کنید؟ چگونه با زمان کم برای آمادهسازی کنار میآیید؟
طبیعتاً بازیهای تیم ملی را دیدهام، همانطور که بازی همه تیمهای دیگر را هم دیدهام. اما نمیخواهم اینجا درباره آن صحبت کنم. این کار حرفهای نیست. نه اینکه بخواهم از پاسخ دادن فرار کنم. اما شاید چیزی که متفاوت انجام خواهم داد، به اهمیت صدرنشینی در گروه مربوط باشد؛ چون بازی مقابل اسپانیا... بازی مقابل اسپانیا با بازی مقابل سوئیس یکسان نیست. همینجا متوقف میشوم.
درباره تمرین، واضح است که اگر ساعتهای بیشتری تمرین کنیم، روند کار روشنتر خواهد شد. اما گاهی این روند به نظر یک چیز میآید و بعد تبدیل به چیز دیگری میشود. اگر به من بگویید در تاریخ ۲۴ سپتامبر، بازیکنان سه روز تمرین میکنند و سپس بازی دارند... همینی است که هست. ما قرار است چهار بازی را در ۱۰ روز انجام دهیم. برای من خوب است، چون چند روز کنار هم خواهیم بود. اما شرایطی نیست که ارزش زیادی به تیم اضافه کند.
- گونسالو راموس؛ آیا نقش پررنگتری خواهد داشت؟
آنها باید بازی کنند. اگر بازی نکنند، همه چیز همانطور باقی میماند. من به توانایی بازیکنان ایمان زیادی دارم. بخش دیگر ساختار تیم هم اهمیت دارد. ایدههای مربوط به تیم ملی و باشگاه متفاوت نیستند، چون اگر ایدههای مشترک وجود نداشته باشد...
میخواهم همه بازیکنان بدانند که اگر میخواهند برنده شوند، باید هزینه آن را بپردازند. ایده من از فوتبال هیچ ارتباطی با ایدهای که قبلاً در تیم ملی وجود داشت ندارد. صفر.
- میخواهید چه چیزی را در تیم تغییر دهید؟ کدام بخش بیشترین تردید را برای شما ایجاد میکند؟
وقتی درباره تغییر صحبت میکنیم، میتوانیم درباره مسائل زیادی صحبت کنیم. برنامه بازی، سیستم بازی... فوتبال روزبهروز بیشتر به یک ورزش تیمی تبدیل شده که پیشرفت زیادی کرده است، زیرا برای تیمها و مربیان، موضوع پاس دادن و کاهش تعداد پاسها اهمیت دارد. من دوست ندارم در سیستم ۳-۳-۴ با سه هافبک بازی کنم. هافبکهایی را دوست دارم که سرعت و پویایی بیشتری داشته باشند.
همه میگویند ما بهترین خط هافبک جهان را داشتیم. اما کجا؟ در پاریسنژرمن؟ در منچستریونایتد؟ اما در تیم ملی همه چیز متفاوت است. ایده من این است که ایدههایی را در تیم پیاده کنم که با شرایط بازیکنان هماهنگ باشد. خیلی وقتها کاری که یک مربی باید انجام دهد، کمک کردن به بازیکن است. وقتی کیفیت بازیکنان تا این حد بالاست، من اینجا هستم که به آنها کمک کنم.