طرفداری- خصیصه اصلی فغانی نترس بودنش است و این تا حدود زیادی در لیگ برتر ایران موجب شده که جنجال های زیادی را به پا کند. تصمیمات مشکوک فغانی به ویژه در بازی های استقلال، پرسپولیس و سپاهان موجب شده که همه این تیم ها به تصمیمات او اعتراض داشته باشند و حتی باشگاه استقلال به دنبال اشتباهات متعدد فغانی در بازی با سپاهان یک بیانیه شدید اللحن علیه او صادر کرد و آن را تکرار اشتباهات فصل گذشته اش خواند. اشتباهات فغانی در بازی های پرسپولیس هم در حدی بوده که او یک بار به خاطر آن از علی دایی عذرخواهی کند و یا کارشناسان داوری معتقد بودند او پنالتی های متعددی در بازی های مختلف برای پرسپولیس نگرفته و یا به طور مثال برای صبا پنالتی اشتباهی گرفته است. باشگاه سپاهان هم معتقد است که بیشترین اشتباهات فغانی علیه این باشگاه بوده است. همه این ها خارج از درستی یا نادرستی نشان می دهد که فغانی ترسی از داوری علیه هیچکدام از این تیم ها و تماشاگرانش ندارد و همین دردسرهای بزرگی را ضد او فراهم کرده که داوری هایش در لیگ برتر تو چشم همه باشد. مقایسه داوری های فغانی با امثال سعید مظفری زاده نشان می دهد که سطح داوری ها بیشتر از این که به نفع تیم های شاخص کشور باشد علیه آن ها هست.
اما همین خصیصه برای فغانی یک برگ برنده بزرگ را به وجود اورد و او توانست به خوبی مسابقات بین المللی را قضاوت کند و تا فینال جام ملت های آسیا پیش برود و آن جا نیز از قد وقواره میزبان مسابقات نهراسد و در نهایت اعتراض رسانه های استرالیایی را در بیاورد که این داوری را مغرضانه و جهت انتقام جوئی بخوانند. در حالی که فغانی در مجموع می دانست که اگر می خواهد از عهده چنین فینال بربیاید نه از قد و قواره «یدیناک» باید بترسد و نه کاری به اعتراضات «تیم کهیل» و «پوستکوگلو» داشته باشد. او داوری خودش را انجام داد و در این راه اشتباهاتی نیز انجام داد و حتی می توانست یک پنالتی نیز به نفع استرالیا بگیرد ، اما سرانجام توانست این بازی را بدون تاثیرگذاری خاصی به پایان ببرد و این نکته مثبت گزارش او بود. تحلیل های مغرضانه انتقام گیری فغانی از استرالیایی ها را بهتر است به حساب کارشناسان احساساتی استرالیایی بیندازید؛ وگرنه کسی بزرگترین شانس زندگی خودش را به خاطر احساسات پوچ و مضحک به خطر نمی اندازد.
در فوتبالی که فقر فرهنگی ورزشگاه ها و عدم برآورده کردن مسائل مالی افراد تحصیل کرده، علاقه مند و موجه را برای حضور در صحنه داوری دور کرده و بسیاری از داوران نیز عطای این کار را به لقایش سپردند تا ما شاهد داوری های نه چندان مناسب در سطح لیگ برتر ایران باشیم، فغانی یک برگ برنده بزرگ برای آن ها محسوب می شود. او نه از آن نسل داوران با قیافه های چنگیزی ، ترسناک و کم سواد گذشته است ونه دارای تحصیلات عالی دانشگاهی که هر دو گروه شکست سنگینی در عرصه داوری های بین المللی خوردند. فغانی یک داور معمولی است که اشتباهات زیادی انجام می دهد و هنوز روی صحنه های مشکوک به پنالتی تصمیات درستی نمی گیرد، ولی با همه این ها شجاعت خاصی دارد که در این فوتبال دوام آورده است. شاید برای این که او را نگه دارند باید در لیگ داخلی کمتر از او استفاده کنند تا شاید بازهم فینالی او از ببینند و او هم از اخراج امثال رونالدینیهو نترسد.