مورینیو: هنوز بهترین نسخه وینیسیوس را ندیده‌ایم؛ هم شما از من خسته شدید و هم من از شما

پیروزی در الچه؛ تنها هدف مورینیو

می‌خواهم ببریم. می‌خواهم خوب بازی کنیم و ببریم. همین.

وینیسیوس؛ هنوز بهترین نسخه او را ندیده‌ایم

بهترین نسخه او، نسخه گلزنش است. طبیعتاً پاس گل دادن مثل کار کردن برای تیم خیلی مهم است. تعهد، فداکاری و کار تیمی بسیار مهم هستند. کارهای روتین داخل زمین بازی هم خیلی مهم‌اند و او این کارها را به‌خوبی انجام می‌دهد، اما یک وینیسیوس دیگری هم وجود دارد. وینیسیوسی وجود دارد که فصل گذشته در لیسبون سراغ ما آمد و در بازی‌های نزدیک، به‌خصوص در دو بازی مرحله حذفی، یک موقعیت به دست می‌آورد، گل می‌زد و تمام. مدتی است که آن عملکرد در سطح بسیار بالا را ندارد، اما من از او کاملاً راضی هستم.

آردا گولر؛ در آستانه رسیدن به سطح ستاره‌های بزرگ

افرادی هستند که از من صلاحیت بیشتری برای صحبت درباره روند پیشرفت او دارند؛ کسانی که از روز اول حضورش در اینجا بوده‌اند و می‌توانند درباره اینکه از نظر فیزیکی چقدر تغییر کرده است صحبت کنند. اما برای من، کیفیت بازی او فوق‌العاده است: دید داخل زمین بازی، تصمیم‌گیری، بازی‌سازی، ثباتی که به تیم می‌دهد، خلاقیتش. از نظر من، او بازیکنی با پتانسیل فوق‌العاده است که همین حالا هم آمار بسیار چشم‌گیری دارد.

البته ما تحلیل‌های عمیق‌تری از صرفاً تعداد پاس گل و گل انجام می‌دهیم. او بازیکنی است که تأثیر بسیار زیادی روی بازی دارد. همان‌طور که گفتید، شاید نخواهم تا آنجا پیش بروم که بگویم او همین حالا خیلی خیلی خیلی خوب است، اما قطعاً به آن سطح خیلی نزدیک شده است.

سه ماه برای بهتر شدن؛ نه یک فرمول جادویی

اگر من سه ماه زمان بخواهم، دیگران ده سال زمان می‌خواهند! شاید منظورم را درست منتقل نکرده‌ام یا خوب توضیح نداده‌ام. منظورم این است که امیدوارم سه ماه دیگر از امروز بهتر باشم، اما هیچ فرمول جادویی ندارم که بگویم بعد از سه ماه به سطحی فوق‌العاده خواهیم رسید. چنین توانایی‌ای ندارم.

حرفی که می‌توانم بزنم این است که در هر بازی و هر جلسه تمرینی، هدف ما پیشرفت کردن است. وقتی یک بازی انجام می‌دهیم، آن را آنالیز می‌کنیم و روی نکات مثبت و منفی آن کار می‌کنیم. فکر می‌کنم هرچه یک تیم مدت بیشتری کنار هم باشد و مدت بیشتری با یک مربی کار کند، قوی‌تر می‌شود.

پرس از جلو و دفاع در عمق؛ حفظ تعادل

توضیح دادن این موضوع پیچیده است، چون اگر بخواهم کامل توضیح بدهم مدت زیادی اینجا خواهیم بود. فکر نمی‌کنم امکان داشته باشد ۹۰ دقیقه کامل پرس شدید و بالا انجام بدهیم؛ این سبک ما نیست و بسیاری از تیم‌های دنیا هم این کار را انجام نمی‌دهند.

وقتی عقب‌تر بازی می‌کنیم، باید به شکل دیگری کار کنیم. برای اینکه از نظر دفاعی تیم کاملی باشیم، باید بتوانیم هر دو کار را انجام دهیم. من از دفاع در بلوک پایین خوشم نمی‌آید، اما بعضی تیم‌ها بازیکنانی دارند که برای این سبک مناسب‌تر هستند و من نمی‌خواهم بین چیزی که خودم ترجیح می‌دهم و ویژگی‌های بازیکنان تناقض ایجاد شود.

وقتی حریف کیفیت و توانایی بازی‌سازی دارد، ما در زمان دفاع عمیق نباید منفعلانه آن را بپذیریم. چنین ذهنیتی را نمی‌خواهم، اما از طرف دیگر هم نمی‌خواهم بیش از حد تحت فشار قرار بگیریم؛ مثلاً حریف دو یا سه شوت بزند که دروازه‌بان ما مجبور شود سیوهای فوق‌العاده‌ای انجام دهد یا چهار، پنج کرنر بگیرد. چنین چیزی را هم نمی‌خواهم.

شوامنی و تیم ملی فرانسه؛ دقایق بازی باید کنترل شود

من از برنامه سرمربی فرانسه برای وقفه بازی‌های ملی اطلاعی ندارم و باید به تصمیم او احترام بگذاریم. حتی نمی‌دانم چه چیزی برای شوامنی بهتر است؛ اینکه اینجا بماند و تمرین کند یا با تیم ملی دقایقی بازی کند.

احتمالاً بهترین گزینه این است که با تیم ملی بازی کند، اما دقایق حضورش کنترل‌شده باشد؛ یعنی این بازی‌ها به پیشرفت او کمک کنند، نه اینکه تعداد دقایق و فشار زیادی را روی او جمع کنند. من با زیدان صحبت نکرده‌ام، اما فکر می‌کنم او فردی عاقل است و می‌داند چه چیزی برایش بهتر است. شوامنی باید به اردوی تیم ملی برود، اما نباید آینده این بازیکن به خطر بیفتد. بدون اینکه با او صحبت کرده باشم، اطمینان دارم که زیدان شرایط را به‌خوبی مدیریت خواهد کرد.

مدیریت مصدومیت‌ها؛ برنامه‌ای مشترک و حرفه‌ای

من آمار مربوط به گذشته را می‌دانم، اما از روند کار قبلی اطلاعی ندارم. اینجا ما روی یک برنامه جامع، استاندارد و حرفه‌ای کار می‌کنیم که شامل همکاری بسیار خوب بین همه افراد است: بازیکنان، کادر فنی با تخصص خود در زمینه پیشگیری از مصدومیت، تقویت بدنی و تمرینات انفرادی بر اساس تنظیمات ظریف، و همچنین کادر پزشکی که نقش بسیار مهمی در این رویکرد کلی دارد و بخش زیادی از کارش را پشت صحنه انجام می‌دهد.

اینکه بازیکنان زودتر به تمرین می‌آیند، تصمیم شخصی و هوس من نیست؛ نتیجه کار سختی است که انجام می‌دهند، به‌خصوص تمریناتی که در سالن بدنسازی پیش از تمرین یا در ابتدای تمرین داخل زمین انجام می‌دهند. وقتی آنها را در زمین می‌بینید، در واقع ۳۵ دقیقه است که تمرین کرده‌اند.

ما خوب کار می‌کنیم و تا اینجا نتایج مثبتی دیده‌ایم. آن روز، وقتی والورده در بین دو نیمه تعویض شد، صرفاً برای احتیاط بود چون یک مشکل جزئی داشت. اگر بازی صفر بر صفر بود، احتمالاً به بازی ادامه می‌داد. ما تا مرز ریسک پیش می‌رویم، اما وقتی سه بر صفر جلو هستیم، از بازیکن محافظت می‌کنیم. البته برای مصدومیت‌های ناشی از برخورد هم کمی شانس لازم است؛ آن بخش دیگر تحت کنترل ما نیست.

شوامنی مقابل الچه بازی می‌کند

من بیشتر از نظر تعداد دقایق به موضوع نگاه می‌کنم. مقابل اینتر، ۱۰ تا ۱۵ دقیقه بازی کرد و همه ما کمی محتاط بودیم. برابر رایو، به ۲۰ تا ۲۵ دقیقه رسیدیم. در بازی‌های پیش رو، این دقایق را بیشتر خواهیم کرد. او روزبه‌روز بهتر می‌شود، احساس قدرت و اعتمادبه‌نفس بیشتری دارد. فردا بازی خواهد کرد. در حال حاضر نمی‌توانم دقیقاً بگویم چند دقیقه.

صحبت‌های لامین درباره توپ طلا

من نمی‌توانم درباره اظهارنظرهای همه افراد نظر بدهم. به صحبت‌های هر بازیکنی احترام می‌گذارم.

والورده و شوامنی؛ آیا کنار هم بازی کردن آن‌ها تیم را در دفاع فرو می برد؟

نه. کاری که ما انجام می‌دهیم این است که تمام بازیکنان تیم را درگیر نگه داریم، کاری کنیم احساس کنند مفید هستند و فرصت بازی خواهند داشت. این موضوع مهم است و روی انگیزه و کار روزمره آنها تأثیر می‌گذارد.

همیشه لازم نیست ساختار ۲+۱ باشد؛ می‌تواند ۱+۲ هم باشد. می‌توانیم با یک هافبک دفاعی و دو هافبک هجومی بازی کنیم. فارغ از اینکه چه بازیکنی در زمین است، تعادل‌ها، حرکات و دینامیک‌های تیمی در سطح بازی تفاوت چندانی نمی‌کنند.

کاماویگا، شوامنی، برناردو، والورده، جود. هر کدام ویژگی‌های متفاوتی دارند. ما همیشه سعی می‌کنیم تعادل را پیدا کنیم، بدون اینکه هویت خودمان را از دست بدهیم، اما در عین حال مشکلاتی را که حریف می‌تواند برای ما ایجاد کند هم در نظر می‌گیریم.

دیوماند؛ برای فیکس شدن فقط به فرصت نیاز دارد

او همه چیزهایی را که برای این کار لازم است دارد. اگر به‌جای رئال مادرید و این ترکیب قدرتمند، در تیمی با بازیکنان مستعد کمتر بود، بدون شک در تمام بازی‌ها ۹۰ دقیقه کامل فیکس می‌شد.

این تیم ترکیب بسیار قدرتمندی دارد و گزینه‌های زیادی در اختیار ما هستند. در طول فصل، موتور تیم افت می‌کند؛ انگیزه و رقابت داخلی هم می‌تواند کاهش پیدا کند. درباره آردا، وینیسیوس، براهیم و در ژانویه رودریگو هم صحبت می‌کنیم. فیکس مطلق بودن، همان اصطلاحی که شما خبرنگاران دوست دارید استفاده کنید، بسیار دشوار است.

فشردگی برنامه بازی‌ها؛ حتی مورینیو هم خسته شده است

شش کنفرانس مطبوعاتی در یک هفته. در کشورهای دیگر اجازه می‌دادند یکی از آنها را از دست بدهم، مثلاً امروز اینجا نباشم یا فردا بعد از بازی به کنفرانس نیایم. من از شما خسته شده‌ام، شما هم از من خسته شده‌اید، اما اینجا هستیم، چون این شغل ماست.

بازیکنان هم همین شرایط را دارند. آنها خسته‌اند، اما باید به کارمان ادامه بدهیم. الچه هم مثل ما روز شنبه بازی کرده است. داریم به این شرایط عادت می‌کنیم. اگر هفته آینده به من بگویید می‌توانیم یکی از شش کنفرانس را حذف کنیم، من هم با خودم چیزی برای خوردن می‌آورم! (می‌خندد) هیچ سؤالی درباره پنالتی‌ها نداشتید؟ عجیب است.