طرفداری | فرانچسکو توتی، اسطوره باشگاه رم، در کتاب خاطرات خود با عنوان oltre یکی از تلخترین فصلهای زندگیاش را روایت کرده است؛ روزی که پدرش، انزو توتی، بر اثر ابتلا به ویروس کرونا جان خود را از دست داد؛ اتفاقی که به گفته این ستاره ایتالیایی، مسیر زندگیاش را برای همیشه تغییر داد.
توتی در بخشی از کتابش درباره لحظهای که خبر مرگ پدرش را دریافت کرد، مینویسد:
- «الو؟»
آن سوی خط، برای چیزی که انگار یک عمر طول کشید، سکوتی مطلق حاکم بود. تنها صدای نفسی کوتاه شنیده میشد؛ نه نفسی سنگین، بلکه نفسی آرام، محتاطانه و همراه با احترام.
- «متأسفیم فرا...»
همین که کلمه «متأسفیم» را شنیدم، فهمیدم. همان لحظه دنیا برایم فرو ریخت. پزشک معالج پدرم در بیمارستان اسپالانزانی رم، جایی که او بستری بود، این خبر را به من داد. او با صدایی آرام و مهربان، میان مکثهای خودش و ترسهای من، تلاش میکرد حقیقت را منتقل کند. پزشکی که هیچگاه کوتاهی نکرد و هر شب، بدون استثنا، بین ساعت ۱۹:۳۰ تا ۲۰، ما را از آخرین وضعیت پدرم باخبر میکرد.
توتی ادامه میدهد:
نمیدانم چرا، اما خبرهای بد همیشه پیش از رسیدن، نشانههای خودشان را دارند؛ انگار قبل از اینکه به تو برسند، صدایشان را میشنوی. آن روز، هفت ساعت زودتر چنین حسی داشتم.
پزشک سپس به او توضیح داده بود
متأسفانه وقتی بیمار به مرحلهای میرسد که نیاز به لولهگذاری تنفسی دارد، یعنی بازگشت از آن شرایط بسیار دشوار است.
پدر توتی، انزو، که در میان نزدیکانش به لقب «کلانتر» شناخته میشد، همانطور از دنیا رفت که زندگی کرده بود؛ آرام و کمحرف.
فرانچسکو درباره پدرش مینویسد:
او فقط زمانی صحبت میکرد که واقعاً لازم بود. بیشتر از هر چیزی، با نگاهش و چشمانش حرف میزد.
انزو توتی آخرین لحظات زندگیاش را با کمک دستگاه تنفس مصنوعی سپری کرد؛ تا اینکه ویروس کووید-۱۹ آخرین توان نفس کشیدن را هم از او گرفت و با آسیب زدن به ریههایش، او را از پا درآورد.
فرانچسکو توتی در پایان این بخش از خاطراتش مینویسد:
این مرگی بود که زندگی من را تغییر داد؛ شاید این جمله تناقضآمیز به نظر برسد، اما چیزی جز رنج و عذاب عمیق نیست.