دارث بین، یک انسان مرد افسانهای و ارباب تاریکی سیث ها و تنها بازمانده از نابودی انجمن برادری تاریکی به دست فرقه جدایها در طول جنگ جدای-سیث، هزار سال قبل از جنگهای کلون بود. بین به عنوان تنها سیث بازمانده، تشخیص داد که درگیریهای داخلی سیث ها آنها را تا حدی ضعیف کرده است که جدایها میتوانند آنها را نابود کنند. برای اصلاح این موضوع، بین، سیث ها را اصلاح کرد و قانون دو را ایجاد کرد که مقرر میکرد در هر زمان فقط دو سیث - یک استاد و یک شاگرد - وجود داشته باشد. این سیث های جدید، نقشهای را برای نابودی جدایها و فتح مخفیانه کهکشان آغاز میکردند. با شکست بین به دست شاگردش، دارث زانا، که گفته میشود در سیاره امبریا در حاشیه داخلی کهکشان بود، جدایها به اشتباه معتقد بودند که سیث ها نیز به همراه او شکست خوردهاند، زیرا کهکشان وارد یک دوره صلح هزار ساله شد.
انتقام زهر از جدایها در طول جنگهای کلون محقق شد، زمانی که صدراعظم شیو پالپاتین، که مخفیانه لرد سیث دارث سیدیوس و پیرو قانون دو بود، جمهوری کهکشانی را در سال ۱۹ پیش از میلاد به امپراتوری کهکشانی تبدیل کرد و فرقه جدای را نابود کرد. با این حال، این پیروزی کوتاه مدت بود، زیرا شوالیه جدای رستگار شده آناکین اسکایواکر، که قبلاً لرد سیث دارث ویدر بود، بیست و سه سال بعد سیث را شکست داد و این فرقه سرانجام با مرگ نهایی سیدیوس در سال ۳۵ پس از میلاد نابود شد. دارت بِین که اهل موراباند سرزمین مادری باستانی سیثها بود، یکی از اربابان تاریک سیث و شخصیتی افسانهای به شمار میرفت که در دوران تاریک جمهوری قدیم، یعنی هزار سال پیش از جنگهای کلون، میزیست. در آن زمان، شمار اعضای فرقه سیث تقریباً با فرقه جدای برابری میکرد و سیطره سیثها در اوج قدرتشان، سراسر کهکشان را فرا گرفته بود. با این حال، سیثها اغلب تحت تأثیر عطش فردی خود برای کسب قدرت بودند و درگیری و نزاع میان آنها و رویاروییشان با یکدیگر در میدان نبرد، امری رایج محسوب میشد.
بِین در دوران خدمت خود در امپراتوری سیث که با نام انجمن برادری تاریکی شناخته میشد دریافت که درگیریهای داخلی و طمع سایر جنگجویانِ سمت تاریک، موجب بروز ضعف در آنها شده است. این اختلافات داخلی سرانجام در سال ۱۰۳۲ پیش از نبرد یاوین و در سیاره روسان، به شکست فرقه آنها انجامید؛ چرا که جدایها توانستند سیثهای تضعیفشده را تا مرز نابودی کامل پیش ببرند. بِین تنها بازمانده جنگ میان جدای و سیث بود، زیرا خود شخصاً سازماندهیِ نابودی تمامی دیگر اعضای سیث را بر عهده گرفته بود. هدفِ فرمانِ بین و سلسلهمراتب جدیدی که آن فرمان ایجاد کرد، تضمین بقای فرقه سیث بود. قانون دوگانه، جاهطلبی برای کسب قدرت را که در ذات فلسفه سیث نهفته بود به رسمیت میشناخت و آن را به سازوکاری برای انتقال قدرت از یک استاد سیث به استاد بعدی بدل میکرد. از این رو، قانون دوگانه شاگردان سیث را تشویق میکرد تا با کنار زدن استادانشان، قدرتی را که برای اشتیاق ورزیدن به آن آموزش دیده بودند، تصاحب کنند؛ استادانی که خود موظف بودند ضمن آموزش شاگردانشان از طریق درسهایی طاقتفرسا و دردناک، همواره هوشیارِ نشانههای خیانت باشند.
استقرار قانون دو همزمان با شکلگیری توطئهای موسوم به طرح بزرگ بود؛ نقشهای که هدف آن فاسد کردن جمهوری کهکشانی از درون، تضعیف و بدنامسازی محفل جدای، و در نهایت قدرت گرفتن و تسخیر کهکشان توسط سیثها بود. سیثها قصد داشتند پیش از آنکه برای سلطه کامل بر دشمنان خود یورش برند، ابتدا آنها را تضعیف و آسیبپذیر کنند. بِین با این باور که این اصلِ جدید مانع از نابودی محفل سیث بر اثر قدرت سمت تاریک میشود، شاگردی به نام دارت زانا (Darth Zannah) برای خود برگزید و شروع به انتقال دانش خود به او کرد. جدایها از فلسفه جدید بِین آگاه شدند و به اشتباه تصور کردند که با شکست او، سیثها را برای همیشه نابود کردهاند؛ رویدادی که سرآغاز دورانی طولانی از صلح تحت حاکمیت جمهوری کهکشانیِ اصلاحیافته بود. اگرچه اسناد تاریخی در مورد هویت شاگرد بِین یا چگونگی مرگ او دقیق نبودند، اما شایع بود که بِین در دوئلی با زانا الگویی که تقریباً تمام سیثهای بعدی نیز آن را تکرار کردند در سیاره آمبریا واقع در منطقه اینر ریم کشته شده است.
پس از مرگ بِین، پیکر او در تابوتی سنگی قرار گرفت که با کتیبههایی به خط باستانی اور-کیتات مزین شده بود. این تابوت در دره اربابان تاریکی» در سیاره موراباند جای داده شد؛ مکانی که گفته میشد توسط شبح آتشینِ آن ارباب تاریکیِ فقید تسخیر شده است. علاوه بر این، مجسمهای عظیم از بِین در حالی که زره بر تن داشت، در انتهای تالار بزرگِ مقبرهاش برپا شد. بِین آخرین ارباب سیثی بود که در موراباند به خاک سپرده شد. دارث بین، یکی از بدنامترین اربابان سیت، بنیانگذار سیتهای مدرن محسوب میشد که به تلاش خود برای انتقام ادامه دادند و در خفا نقشه بازگشت خود به سلطه کهکشانی را طراحی میکردند. این نقشهها از طریق دارث سیدیوس، که علناً با نام صدراعظم شیو پالپاتین شناخته میشد، ادامه یافت. او جنگهای کلون را برای کسب قدرت بیشتر بر جمهوری کهکشانی طراحی کرد. او همچنین جنگ - که بین جمهوری و اتحاد جداییطلبان درگرفت - را دستکاری کرد تا جدایها آرمانهای خود را به خطر بیندازند، زیرا آنها به عنوان رهبران ارتش بزرگ جمهوری خدمت میکردند. انجام این کار به او اجازه میداد تا نابودی نهایی فرقه جدای را توجیه کند. سیدیوس همچنین یک دروید پروتکل شخصی به نام 11-4D داشت که از استاد سیت خود، دارث پلاگیس، به ارث برده بود و بانک حافظه این دروید اطلاعاتی در مورد دژهای سابق اربابان سیت باستان، مانند مقبره دارث بین در مورابند، را در خود نگه میداشت.
در جریان جنگ و در سال ۱۹ پیش از نبرد یاوین استاد بزرگ جدای، یودا، برای کشف اسرار جاودانگی راهی سیاره موراباند شد. او وارد مقبره بِین شد و با تجلی آتشین آن ارباب تاریکی باستانی روبرو گشت. آن شبح، به عنوان بخشی از آزمون یودا برای دستیابی به قدرت جاودانگی، تلاش کرد تا این استاد جدای را متقاعد سازد که به سمت تاریک بپیوندد. یودا نپذیرفت و خاطرنشان کرد که بِین مرده است و آنچه در برابرش پدیدار شده، صرفاً توهمی است که هیچ چیزی برای عرضه ندارد. هزار سال پس از مرگ بِین نقطه اوج کینهتوزی هزارساله سیثها علیه جدایها بود. سیدیوس خود را امپراتور خواند و جمهوری را به امپراتوری کهکشانی تغییر ساختار داد. او برای نابودی جدایها، فرمان ۶۶ را صادر کرد؛ دستوری که در ذهن سربازان کلونِ ارتش بزرگ جمهوری نهادینه شده بود تا جدایها را به عنوان خائن از پای درآورند. افزون بر این، سیدیوس آناکین اسکایواکر را به سوی نیمه تاریک کشاند؛ کسی که جدایها او را همان برگزیده موعود در پیشگوییها میدانستند که قرار بود تعادل را به نیرو بازگرداند و سیثها را نابود کند. اسکایواکر عنوان سیثیِ دارت ویدر را برگزید و بدین ترتیب، طرح بزرگ که دارت بِین هزار سال پیش آغاز کرده بود، توسط سیدیوس به سرانجام رسید؛ کسی که از آن پس به عنوان بزرگترین ارباب سیث پس از بِین شناخته میشد.
