طرفداری | در ژوئیه ۲۰۱۶، یایا توره وارد کافه‌ای کوچک در نزدیکی ورزشگاه کارگران پکن شد و با لبخندی همراه با تعجب، به ده‌ها هوادار چینی که به سمتش هجوم آورده بودند نگاه کرد. منچسترسیتی به‌تازگی ششمین جام خود را زیر مالکیت پرخرج گروه اتحاد ابوظبی شیخ منصور به دست آورده بود و بازیکنان تیم به ستاره‌هایی بین‌المللی تبدیل شده بودند. آنها همچنین آهنربایی برای جذب سرمایه بودند.
در یک هیئت همراه به رهبری سر هاوارد برنشتاین (رئیس وقت شورای شهر منچستر که به‌عنوان معمار منچستر مدرن از او یاد می‌شود)، چندین نفر دیگر از مدیران شهری و اسطوره‌های باشگاه باشگاه از جمله مایک سامربی و سون جیهای، را به میدان آوردند تا در یک کارزار جلب توجه برای بازرگانان چینیِ عاشق فوتبال شرکت کنند؛ بازرگانانی که می‌دیدند باشگاه منچسترسیتی و شهر منچستر هر دو در حال پیشرفت هستند.
یک دهه بعد، اوضاع منچستر بسیار متفاوت شده است. بنگاه‌های املاک پنت‌هاوس‌هایی با اجاره ماهانه ۱۵ هزار پوند را تبلیغ می‌کنند و اقتصاد شهری با سرعتی بیشتر از هر نقطه دیگری در بریتانیا رشد می‌کند؛ در همین حال، موفقیت «منچستریسم» اندی برنهام، شهردار شهر، را تا داونینگ استریت پیش برده تا نخست‌وزیر بریتانیا باشد.
با این حال، روابط نزدیک مدیران شهری منچستر با گروه اتحاد ابوظبی اکنون پس از آنکه مالکان منچسترسیتی در بیش از ۱۰۰ مورد نقض قوانین مالی لیگ برتر مجرم شناخته شدند، با بررسی‌های تازه‌ای روبه‌رو شده است. اظهارنظر غیرمنتظره در اندی برنهام در روز چهارشنبه که گروه اتحاد ابوظبی را به‌عنوان «چنین شریک بزرگی در ساخت منچستر مدرن» مورد تمجید قرار داد، اینطور به پایان رسید که از دست دادن آنها به‌عنوان مالکان باشگاه واقعاً برای اون نگران‌کننده خواهد کرد.
نخست‌وزیر در ادامه گفت که در روند انضباطی لیگ برتر دخالت نخواهد کرد، اما با اشاره به تحقیقات مشابه درباره اورتون، باشگاهی که هوادارشان است، ظاهراً همدلی خود را با وضعیت سیتی نشان داد. او گفت: «یادم هست آن زمان مردم اعلام می‌کردند اورتون مجرم است و با نگاهی به گذشته، فکر می‌کنم افراد بیشتری بگویند نحوه برخورد با آن پرونده منصفانه نبود.»
اظهارات برنهام در شرایطی که لیگ برتر در حال بررسی میزان مجازات است، توجه‌ها را برانگیخت؛ همچنین این اظهارات باعث شد سرمایه‌گذاری‌های گسترده‌تر گروه اتحاد ابوظبی در کلانشهر منچستر، جایی که برنهام حدود یک دهه شهردار آن بود، دوباره در کانون توجه قرار گیرد. یکی از متحدان برنهام گفت اظهارنظر نخست‌وزیر بی‌عقلی بوده و با خطر این همراه است که چنین برداشت شود که او در روند انضباطی تأثیر می‌گذارد؛ این فرد، این موضوع را «بزرگ‌ترین اشتباه برنهام تا امروز» توصیف کرد.
سخنگوی دفتر نخست‌وزیری روز پنجشنبه برای روشن کردن اظهارات نخست‌وزیر گفت: «همان‌طور که نخست‌وزیر روشن کرد، حکم اولیه جدی است و نباید این تصور وجود داشته باشد که کسی فراتر از قوانین است. او همچنین تأکید کرد که نحوه‌ی دادرسی بدون دخالت دولت در حال انجام است. «ضروری است که اجازه داده شود این روند مسیر خود را طی کند و نتیجه‌ای عادلانه از آن خارج شود. هر جا تخلفی احراز شود، مسئولان آن باید با پیامدهای متناسب روبه‌رو شوند.»
وقتی گروه ابوظبی متعلق به منصور در سال ۲۰۰۸ کنترل منچسترسیتی را به دست گرفت، زمینه‌های موفقیت این باشگاه از قبل فراهم شده بود. باشگاه یک ورزشگاه جدید داشت که تنها شش سال پیش‌تر برای بازی‌های کشورهای مشترک‌المنافع و با پول مالیات‌دهندگان ساخته شده بود و مدیران شورای شهر نیز در شرایطی که شهر با بحران مالی دست‌وپنجه نرم می‌کرد، به دنبال یک سرمایه‌گذار قابل اتکا برای بلندمدت بودند.
در سال ۲۰۱۴، شورای شهر منچستر از یک «قرارداد یک میلیارد پوندی» با منصور برای دگرگون کردن بخش بزرگی از زمین‌های میان ورزشگاه و مرکز شهر خبر داد. ریچارد لیز (رهبر وقت شورای شهر) وعده داده بود این پروژه «نمونه‌ای در سطح جهانی از بازآفرینی» باشد. این همکاری میان شورای شهر و مالک منچسترسیتی که «منچستر لایف» نام گرفت، شامل بیش از هزار آپارتمان اجاره‌ای خصوصی و ۳۹۵ خانه برای فروش بود؛ اما حتی یک واحد مسکونی مقرون‌به‌صرفه در آن وجود نداشت.
در ارزیابی انتقادی از شراکت منچستر لایف که در سال ۲۰۲۴ منتشر شد، پژوهشگران دانشگاه شفیلد گفتند به نظر می‌رسد شورای شهر، زمین را با قیمتی بسیار پایین‌تر از بسیاری از پروژه‌های مشابه به ابوظبی اجاره داده است. این پژوهشگران گفتند شورای شهر انگار سرمایه‌ای خانوادگی را زیرقیمت فروخته و ظاهراً هیچ سهمی از اجاره‌ها یا درآمدی از فروش املاک دریافت نمی‌کند. پژوهشگران دریافتند تمام این املاک، با ارزش تخمینی ۳۵۰ میلیون پوند، تحت کنترل شرکت‌های تابعه مستقر در جرسی (جزیره‌ای در کانال مانش که تا حد زیادی مستقل از بریتانیا است و به قوانین آزاد مالیات خود شهرت دارد - مترجم) هستند و در نهایت در مالکیت منافع ابوظبی قرار دارند. آنها این وضعیت را «انتقال ثروت عمومی به دست‌های خصوصی که توجیه آن دشوار است» توصیف کردند.
دکتر ریچارد گولدینگ، یکی از نویسندگان پژوهش دانشگاه شفیلد، روز پنجشنبه گفت پروژه منچستر لایف «این پرسش‌ها را ایجاد می‌کند که می‌خواهیم چه نوع بریتانیایی بسازیم و منچستری که ساخته‌ایم به نفع چه کسانی است. از یک طرف، [قرارداد ابوظبی] باعث ورود پول می‌شد. از طرف دیگر، بخش زیادی از آن پول به سمت آپارتمان‌هایی می‌رفت که طبق پژوهش ما، اجاره آنها به خارج از کشور منتقل می‌شود.»
شورای شهر منچستر در ژوئیه گزارشی درباره قراردادهای خود با سازندگان بخش خصوصی منتشر کرد. طبق این گزارش، اگرچه این قراردادها سود و منافع زیادی داشته‌اند اما در زمینهٔ ثبت مستندات، نظارت و شفافیت ضعف‌های جدی در آنها دیده می‌شود؛ به‌ویژه درباره اینکه سود حاصل از این پروژه‌ها دقیقاً چگونه و بر چه اساسی تقسیم شده است. سخنگوی شورای شهر منچستر، در مقام توضیح گفت: «ما انتقادهای مطرح‌شده درباره واگذاری زمین‌های عمومی و این ادعا که این شراکت هیچ منفعت مالی برای شورا ندارد را قبول نداریم. این ادعا که همکاری با مالکان باشگاه منچسترسیتی برای شورا یا شهر معامله خوبی نبوده، بارها رد شده است. این نگاهی یک‌طرفه است که تأثیر مثبت سرمایه‌گذاری در بخش‌های مختلف منچستر را در نظر نمی‌گیرد. ادعاهایی که می‌گویند برخی زمین‌ها به منچستر لایف بیش از حد ارزان فروخته شده‌اند، این واقعیت را نادیده می‌گیرند که در زمان فروش هیچ تقاضای بازاری وجود نداشت، ارزش زمین اکنون دقیقاً به دلیل سرمایه‌گذاری منچستر لایف و همچنین بازده مالی قابل‌توجهی که شورا از طریق سازوکارهای تقسیم سود دریافت می‌کند، بیشتر شده است.»
آسمان‌خراش‌های درخشان طی یک دهه گذشته سیمای منچستر را دگرگون کرده‌اند؛ جمعیت شهر نیز نزدیک به ۱۰۰ هزار نفر افزایش یافته و منچستر به یکی از جذاب‌ترین مقصدهای اروپا برای سرمایه خارجی تبدیل شده است. با این حال، ساکنان منچستری که در این شهر به دنیا آمده و بزرگ شده‌اند، به‌طور فزاینده‌ای احساس کرده‌اند که از شهر کنار زده می‌شوند. گزارشی که اوایل امسال از سوی نهاد منطقه‌ای کلانشهر منچستر (که برنهام تا ژوئن رهبری آن را بر عهده داشت) منتشر شد، نشان داد از حدود یازده هزار خانه‌ای که طی ۹ سال منتهی به ۲۰۲۴ در این منطقه ساخته شده، تنها ۶۷۹ واحد، معادل ۶ درصد در دسته مسکن مقرون‌به‌صرفه قرار داشته‌اند.
هیلی فلین، فعال مبارزه با جنتریفیکیشن (بورژوازی‌شدن یک محله با نفوذ از بیرون، پس زدن ساکنین قدیمی) که در منچستر سخنرانی می‌کند، گفت ساخت آپارتمان‌های لوکس در محل اجرای پروژه منچستر لایف، به جامعه موجود این منطقه سودی نرسانده است. او گفت: «چه امکاناتی برای آنها فراهم کرده‌ایم؟ آنها قرار نیست برای خرید یک قرص نان ۷ پوندی به پولن [نانوایی لاکچری] بروند، اما این نزدیک‌ترین نانوایی به آنهاست. همه این آپارتمان‌ها برای اینفلوئنسرها هستند؛ این فرسایش بسیار شدیدی است که فقط جامعه بومی را به بیرون می‌راند.»
تیم هیتلی، یکی از بنیان‌گذاران شرکت توسعه املاک منچستری کپیتال اند سنترک، گفت شهر از ثروت ابوظبی سود برده و موفقیت سیتی «منچستر را در سطح بین‌المللی روی نقشه قرار داده است».
منچسترسیتی تحت مالکیت منصور هشت قهرمانی لیگ برتر، چهار جام حذفی، هفت لیگ کاپ و یک لیگ قهرمانان اروپا به دست آورده و به یکی از باشگاه‌های نخبه جهان تبدیل شده است. این باشگاه که همچنان هرگونه تخلفی را رد می‌کند، در فاصله سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۸، یعنی دوره‌ای که تحت تحقیقات قرار دارد، هشت جام از جمله سه قهرمانی لیگ برتر به دست آورد. هیتلی گفت ابوظبی «تأثیر بزرگی بر آن بخش خاص از شهر» میان ورزشگاه اتحاد و مرکز شهر منچستر داشته، اما معتقد است رشد اقتصادی منطقه بدون سرمایه‌گذاری در فوتبال نیز اتفاق می‌افتاد.
- گاردین، جاش هالیدی
