✍️ محمود فخرالحاج

شاید بسیاری توقف تراکتور در زمین خودش را برای استقلال یک حسن در نظر بگیرند و اینکه استقلال با اینکه توانست در برابر حملات خطرناک و پرتعداد تراکتوری ها جان سالم به در ببرد و با یک تساوی به قول خودشان ارزشمند (که به نظرمان این یک امتیاز در بلند مدت ثابت می کند که ارزشمند بوده یا کم ارزش) همچنان تیم دوم جدول و به شکست ناپذیری خودمان ادامه داده ایم. ولی اگر واقعا بخواهیم برای یک لحظه که چه عرض کنم، ما هواداران استقلال باید همیشه واقع بین باشیم و در این روزهای ناکامی و تساوی های پشت سر هم (چهار تساوی از پنج بازی و تنها یک برد) در لیگ نمی تواند خوشبینانه و جای امیدواری داشته باشد. وقتی واقع بین باشیم و ببینیم که دیگر رقیبان ما پرسپولیس و آلومینیوم و حتی گل گهر با چند بازی کمتر از ما در صدد نتیجه گرفتن هستند تا خیلی زود جای مان را در بالای جدول بگیرند، آنگاه باید از تساوی در تبریز و برابر تراکتور صدرنشین افسوس و ناراحت خواهیم شد. هر چند فصل تازه به هفته هشتم خود رسیده است و تا پایان نیم فصل و حتی پایان فصل فرصت های بسیاری وجود دارد، اما برای تیمی که قصد دارد صدرنشین شود و صدرنشینی اش را تا هفته ها ادامه دهد، همین نتیجه گیری در ابتدای فصل و ده هفته ابتدایی آن و جمع کردن تمامی سه امتیازها می تواند تضمین کننده اش در صورت از دست دادن امتیاز در پایان فصل باشد. استقلال وقتی از هفته چهارم تا همین هفته هشتم تنها به یک برد رسیده و چهار تساوی بدست آورده مطمئنا نمی توانیم به شکست ناپذیری اش دل خوش کنیم، و نمی توانیم با افتخار بگویید یک امتیاز گرفتن در تبریز و برابر تراکتور می تواند برای استقلال مفید و ارزشمند باشد. می توانید این پاراگراف آخر را تنها یک هشدار تلقی کنید و نه هیچ مضمون دیگری؛ اگر استقلال و سهراب بختیاری زاده بخواهند همچنان به همین راه خود تساوی های متوالی ادامه بدهند مطمئنا همین جایگاه دومی در جدول را تا قبل از پایان نیم فصل اول از دست خواهند داد، سهراب بختیاری زاده باید فکر کند که چه اتفاقی برای استقلال در سه هفته ابتدای فصل افتاد که توانست به سه برد متوالی برسد و همان 9 امتیاز سه بازی اول فصل است که تیمش را فعلا در رده دوم نگه داشته است والا جایگاه امروز و این هفته استقلال با این تساوی های متوالی نباید از رده پنجم بالاتر می آمد.