معرفی موسیقی متال

موسیقی متال سبک خاصی هرکسی نمیپسنده یا تاحالا گوش نداده اگه با دید بزرگتری بهش گوش بدی متوجه ضرافت بالای آن میشی منظورم نوع درام زدن، گیتار لید زدن، گیتار ریتم زدن و گیتار بیس زدن است. مهمترین ساز تو این سبک درام هس. از معروفترین و سریعترین درامر های موجود میتونیم به درامر گروه اسلیپکنات به نام جویی جوردیسون اشاره کنیم.

اما درام فقط بخشی از این داستان است. در کنار ضربات کوبنده‌ی جویی جوردیسون، گیتار الکتریک با صدای اعوجاج‌یافته هویت این سبک را می‌سازد. اگر درام ضربان قلب متال باشد، گیتار ریتم با ریف‌های سنگینش ستون فقرات آن است و گیتار لید با سولوهای پیچیده، روح خشمگین آن را به پرواز درمی‌آورد. در این میان، گیتار بیس اغلب نادیده گرفته می‌شود، اما بدون غرش عمیق آن، این هیولا فرو می‌ریزد. متال فقط یک سبک موسیقی نیست؛ یک زبان است برای بیان احساساتی که در موسیقی تجاری جایی ندارند. جایی که خشم، تکنیک می‌شود و مرزهای صدا جابه‌جا می‌شوند. 

 

زیرژانرها؛ تکامل یک جنبش

متال یه رنگ ثابت نیست. از هوی متال (پایه و کلاسیک) که با بلک سبت شروع شد، تا دث متال (تاریکی و خشم محض)، سیمفونیک متال (ترکیب با ارکستر) و پروگرسیو متال (پیچیدگی‌های ریاضی‌وار). هر زیرژانر، یه مرز جدید رو شکسته. مثلاً گروه‌هایی مثل متالیکا مرزهای سرعت رو جابه‌جا کردن، و گروه‌هایی مثل اپث (Opeth) مرزهای زیبایی‌شناسی.

دومین ساز که نقش بسزایی داره، ساز بیس است.سازی است مانند گیتار که تار های بسیار ضخیمی داره. معمولا به صورت 4 یا 5 یا در مواقع خاص 6 سیم میباشد. سومین ساز و رو ترین صدای ساز در موسیقی متال گیتار الکتریک(برقی) است. گیتاریست 6 سیم که به خودی خود صدایی تولید نکرده و برای گرفتن صدا از آن به وسیله ای به نام آمپلی فالر نیاز است. یک متال باز کامل باید در مرحله اول با تمام این سبک ها آشنایی کامل داشته باشد و همچنین دلیل متمایز شدن این سبک ها را بداند. موسیقی متال دارای تنوع متفاوتی است :

1-هوی متال (Heavy Metal):
پدرخوانده‌ی همه‌ست. ریف‌های سنگین، آوازهای قدرتمند و ریشه‌ای که همه‌چیز از اون شروع شد. گروه‌هایی مثل بلک سبت (Black Sabbath) و آیرون میدن (Iron Maiden) بنیان‌گذاران این سبک هستن.

2-ترش متال (Thrash Metal): سرعت، خشم و تکنیک. این سبک مثل یه ماشین مسابقه‌ست که ترمز نداره. متالیکا (Metallica) و اسلیر (Slayer) با ریتم‌های تند و آوازهای خشن، این ژانر رو به اوج رسوندن.

3-دث متال (Death Metal):
تاریکی و سنگینی محض. آوازهای گروال (Growl) و ریتم‌های پیچیده. گروه‌هایی مثل دث (Death) و کنیبال کورپس (Cannibal Corpse) چهره‌ی خشن این سبک هستن.

4-بلک متال (Black Metal): فضایی سرد، خشن و گاهاً ترسناک. صدای خام، تمپوی بالا و اتمسفری تاریک. میهم (Mayhem) و برزوم (Burzum) از پیشگامان این سبک هستن.

5-پاور متال (Power Metal): حماسه و فانتزی. آوازهای اپرایی، ریتم‌های سریع و ملودی‌های شاد. دراگون فورس (DragonForce) با سرعت باورنکردنی گیتارهاش و هِلووین (Helloween) از معروف‌ترین‌ها هستن.

6-پروگرسیو متال (Progressive Metal): پیچیدگی‌های ریاضی‌وار. تغییر مداوم ریتم و تمپو، آهنگ‌های طولانی و ساختارهای عجیب. دریم تیتر (Dream Theater) و اپث (Opeth) استادان این ژانرن

7-سیمفونیک متال (Symphonic Metal): ترکیب متال با ارکستر و آوازهای کلاسیک (معمولاً زنانه). نایت‌ویش (Nightwish) و ویثین تمپتیشن (Within Temptation) چهره‌های درخشان این سبک هستن.

8-گوتیک متال (Gothic Metal): ترکیبی از تاریکی، رمانتیسم و درام. آوازهای دوگانه (مرد و زن) و فضایی غم‌انگیز. پارادایز لاست (Paradise Lost) و تیپ اُ نگتیو (Type O Negative) از پیشگامان هستن.

9-نومتال (Nu Metal):
ترکیب متال با هیپ‌هاپ و الکترونیک. ریتم‌های گروو (Groove) و آوازهای رپ. کورن (Korn)، لیمپ بیزکیت (Limp Bizkit) و اسلیپ‌نات (Slipknot) (که درامرش همون جویی جوردیسونه!) این سبک رو به اوج رسوندن.

10-اینداستریال متال (Industrial Metal): ترکیب صدای گیتار با ماشین، سینث‌سایزر و صدای کارخانه‌ها. فضایی سرد و مکانیکی. رامشتاین (Rammstein) و مینیستری (Ministry) از چهره‌های شاخصش هستن.

11-متال‌کور (Metalcore): ترکیبی از متال و هاردکور پانک. ریف‌های خشن، بریک‌داون‌های (Breakdown) سنگین و آوازهای احساسی. کیل‌سوییچ انگیج (Killswitch Engage) و بولاِرد (Bullet for My Valentine) از معروف‌ترین‌هاش هستن.

این فقط چند لوگو نیست؛ این نقشه‌ی گنج تاریکی است. هر کدوم از این اسم‌ها، بنیان‌گذار یک زیرژانر یا یک انقلاب صوتی هستند. از ریف‌های کلاسیک بلک سبت تا خشونت کوبنده کنیبال کورپس، این دیوار صدا، تاریخ ۵۰ ساله‌ی ساختارشکنی متال را روایت می‌کند.