طرفداری | نتایج یک پژوهش دانشگاهی در ۲۶ کشور جهان نشان می‌دهد گرایش سیاسی افراد می‌تواند در انتخاب میان لیونل مسی و کریستیانو رونالدو نقش داشته باشد؛ به‌طوری‌که افراد متمایل به جریان‌های چپ و مترقی بیشتر به مسی گرایش دارند و محافظه‌کاران و راست‌گرایان، رونالدو را ترجیح می‌دهند.
رقابت دیرینه لیونل مسی و کریستیانو رونالدو، این بار از زاویه‌ای متفاوت مورد توجه قرار گرفته است. نتایج یک مطالعه دانشگاهی بین‌المللی که پیش‌تر روزنامه فرانسوی اکیپ به آن پرداخته بود، نشان می‌دهد انتخاب میان این دو فوق‌ستاره فوتبال جهان ممکن است تنها به معیارهای فنی و ورزشی محدود نباشد و با گرایش‌های سیاسی افراد نیز ارتباط داشته باشد.
این پژوهش با عنوان «هویت سیاسی فراتر از سیاست: ترجیح مسی-رونالدو در ۲۶ کشور» نشان می‌دهد افرادی که خود را مترقی یا چپ‌گرا می‌دانند، به‌طور میانگین تمایل بیشتری به لیونل مسی دارند؛ در مقابل، افراد محافظه‌کار و راست‌گرا بیشتر به کریستیانو رونالدو گرایش نشان می‌دهند. نکته قابل توجه اینکه محققان، جهت‌گیری سیاسی را در میان متغیرهای بررسی‌شده، قوی‌ترین عامل پیش‌بینی‌کننده ترجیح یکی از این دو بازیکن معرفی کرده‌اند.
این مطالعه به سرپرستی سیف‌الدین احمد، دانشیار دانشگاه فناوری نانیانگ سنگاپور، و با همکاری پژوهشگرانی از دانشگاه کارلوس سوم مادرید و دانشگاه ملی سنگاپور انجام شده است. در مجموع، ۱۰ هزار و ۶۶۱ نفر از ۲۶ کشور در شش قاره، طی ماه‌های آوریل و می ۲۰۲۶، در یک نظرسنجی آنلاین شرکت کردند. شرکت‌کنندگان میزان علاقه خود به مسی و رونالدو را در مقیاسی از یک تا هفت مشخص کردند. پژوهشگران نیز با استفاده از مدل خطی سلسله‌مراتبی دو‌سطحی، تأثیر متغیرهایی همچون گرایش سیاسی، اقتدارگرایی، عزت‌نفس و رتبه فوتبال کشورهای مبدأ را بر انتخاب پاسخ‌دهندگان مورد بررسی قرار دادند.
یکی دیگر از یافته‌های جالب این تحقیق، ارتباط میان سن و شدت این الگو بود. بر اساس نتایج، رابطه میان گرایش سیاسی و ترجیح یکی از دو ستاره در میان افراد جوان‌تر پررنگ‌تر است؛ اما با افزایش سن، این ارتباط کاهش پیدا می‌کند و در گروه‌های سنی بالاتر، دیگر از نظر آماری معنادار نیست. محققان در تحلیل این تفاوت‌ها، به تصویر عمومی و ویژگی‌های شخصیتی منتسب به دو بازیکن نیز اشاره کرده‌اند. مسی معمولاً با خصوصیاتی مانند فروتنی، آرامش، خانواده‌محوری و اولویت دادن به موفقیت تیمی شناخته می‌شود؛ در حالی که رونالدو بیشتر نماد جاه‌طلبی فردی، اعتمادبه‌نفس آشکار، خودنمایی و تأکید بر برتری شخصی تلقی می‌شود.
از نگاه پژوهشگران، تفاوت در برداشت عمومی از شخصیت این دو بازیکن می‌تواند بخشی از ارتباط مشاهده‌شده با گرایش‌های سیاسی را توضیح دهد. با وجود این، نویسندگان تحقیق تأکید کرده‌اند که نتایج نباید به شکل یک قاعده قطعی یا تعمیم‌پذیر درباره همه هواداران فوتبال تفسیر شود. این پژوهش هنوز مراحل داوری علمی همتایان را پشت سر نگذاشته و اندازه اثر آماری به‌دست‌آمده نیز در سطح متوسط ارزیابی شده است.
سیف‌الدین احمد در توضیح نتایج این مطالعه تصریح کرده است که نمی‌توان گفت تمام محافظه‌کاران طرفدار رونالدو و همه افراد مترقی هوادار مسی هستند. به گفته او، یافته اصلی این است که در یک جامعه مشخص، افرادی که نسبت به دیگر هموطنان خود گرایش محافظه‌کارانه‌تری دارند، به‌طور میانگین تمایل بیشتری به امتیاز دادن به رونالدو نشان می‌دهند.
دیدگاهها