طرفداری | منچستریونایتد با پیروزی مقابل رم به روند ۹ بازی بدون برد پایان داد، اما تحلیل تاکتیکی لیام ثارم در اتلتیک تأکید می‌کند که بازگشت هیجان‌انگیز این تیم، احتمالاً نقطه عطفی در دوره مایکل کریک نیست.
شروع‌های کند؛ الگویی تکرارشونده
یونایتد پس از عقب‌افتادن ۲-۱، با دو گل ماتئوس کونیا که فقط سه دقیقه با هم فاصله داشتند بازی را برد و به بدترین روند بدون بردش از سال ۱۹۸۴ پایان داد. با این حال، مسئله‌ای که پیش از این بازگشت هم بارها به چشم آمده بود، همچنان پابرجاست: تیم با گل خوردن‌های پیاپی، خودش را در موقعیت دشواری قرار می‌دهد و برای جبران باید از کوهی بالا برود.
رم در دقایق ۱۱ و ۱۷ به گل رسید؛ هیچ تیم مهمان اروپایی پیش از این به این زودی با اختلاف دو گل در اولدترافورد پیش نیفتاده بود. هفته قبل، یونایتد پس از نیمه‌ای امیدوارکننده مقابل چلسی که در آن در ضدحملات و ضربات ایستگاهی تهدید ایجاد کرد، در فاصله ۱۴ دقیقه دو گل خورد. ماه گذشته هم بورنموث در پنج دقیقه از نیمه اول دو بار دروازه این تیم را باز کرد و در نهایت با نتیجه ۳-۰ در اولدترافورد پیروز شد.
این روند به شکست ۴-۱ برابر کومو هم شباهت داشت؛ تیم سسک فابرگاس در دقیقه ۴۹ گل دومش را زد و هشت دقیقه بعد به گل سوم رسید. یونایتد در هر چهار بازی اخیرش در فاصله‌ای کوتاه گل خورده و تنها تیم لیگ برتر است که هنوز در ۳۰ دقیقه ابتدایی هیچ‌یک از بازی‌هایش گل نزده است. شروع‌های ضعیف دومینویی از مشکلات به راه انداخته‌اند که به توضیح شکست این تیم در نیمی از ۱۴ مسابقه‌اش در همه رقابت‌ها کمک می‌کند.
یونایتد در لیگ برتر ۹ بار با نتیجه ۱-۰ عقب افتاده و فقط ۱۴ درصد از زمان بازی‌ها را با برتری سپری کرده است. این آمار با فصل ۲۶-۲۰۲۵، زمانی که تیم کریک در ۱۱ بازی از ۱۷ مسابقه لیگ برتری‌اش ابتدا گل زد و در ۱۰ مورد پیروز شد، فاصله زیادی دارد.
جای‌گیری بالای دالوت، راه نفوذ رم
یونایتد بازی را با پرس منسجم و پرفشار امیدوارکننده شروع کرد؛ ویژگی‌هایی که در بخش زیادی از فصل کم داشت، اما در مالکیت توپ برای پیدا کردن راه‌حل مشکل نشان داد. جان پیرو گاسپرینی، سرمربی رم، تیمش را با آرایش ۳-۴-۳ به میدان فرستاده بود و از بازیکنانش می‌خواست، به‌ویژه در خط میانی، نزدیک و فشرده یارگیری کنند. در برابر این ساختار، دیوگو دالوت گزینه‌ای برای خروج از فشار بود؛ مدافع چپ یونایتد جلو می‌رفت تا پاس‌های بلند را دریافت کند.
کریک پس از بازی در نشست خبری درباره شیوه دفاعی رم گفت:
آن‌ها تقریباً در تمام نقاط زمین نفر به نفر یارگیری می‌کردند؛ پیدا کردن راه‌حل و فضا در چنین شرایطی دشوار است.
یونایتد می‌کوشید با جابه‌جایی هافبک‌های میانی، یارگیری رم را به‌هم بزند و برای دریافت توپ از سنه لامنس، دروازه‌بان تیم، بازیکنانش را به عقب می‌فرستاد. در یکی از این صحنه‌ها، کونیا پس از چرخش از لئوناردو بالردی توپ را به سمت دالوت فرستاد، اما پاسش قدرت کافی نداشت و امانوئله لولی توپ را با ضربه سر دور کرد.
رم برای گل نخست از موقعیت بالای دالوت استفاده کرد. وقتی لنی یورو توپ را به کوبی ماینو سپرد، ماریو هرموسو به او چسبید؛ مارتن ده‌رون هم برگشت و توپ‌گیری کرد. دالوت آن‌قدر جلو و عریض قرار داشت که حتی در قاب صحنه دیده نمی‌شد. رم با نفرات بیشتری رو به جلو رفت، حرکت ده‌رون آی‌دن هیون را به سمت او کشاند و ماتیاس سوله در سمت دور زمین آزاد ماند. رودریگو مورا توپ را به آن سمت فرستاد و سوله از مقابل لامنس گل زد.
حمله‌ای که به پنالتی رم انجامید نیز با پاس بلند لامنس به دالوت آغاز شد. مدافع چپ توپ اول را برای هم‌تیمی‌اش فرستاد، اما حرکت یونایتد به جایی نرسید. برایان امبومو با پرس خود دویس واسکس، دروازه‌بان سوم رم، را وادار کرد توپ را بلند بفرستد. هری مگوایر به اندازه کافی به دونیل مالن نزدیک نشد و مهاجم رم پس از کنترل توپ، مورا را در مسیر حرکت پشت سر یورو صاحب توپ کرد.
دالوت فاصله زیادی برای بازگشت داشت، وسلی هم به حمله اضافه شده بود و خط دفاعی آشفته یونایتد فشاری روی مورا وارد نکرد. توپ دوباره به سمت سوله رفت و او مالن را هدف گرفت. مگوایر باید توپ را دور می‌کرد، اما آن را به سوله برگرداند؛ سوله به پای راستش چرخید و شوتی زد که به دست هیون برخورد کرد. کریک درباره فرصت‌هایی که تیمش در اختیار رم گذاشت، گفت:
بازی قرار بود کمی گره‌دار باشد؛ ما فرصت‌های ساده‌ای در اختیارشان گذاشتیم و فضای زیادی به آن‌ها دادیم.
تغییر کریک و بازگشت منچستریونایتد
یونایتد در فصل جاری در ۹ بازی که با نتیجه ۱-۰ عقب افتاده، شش بار شکست خورده است. البته سبک بازی تیم گاسپرینی هم در بازگشت یونایتد بی‌تأثیر نبود؛ رم تیمی جاه‌طلب در حمله است و به‌ندرت برای حفظ برتری عقب می‌نشیند. این تیم در مرحله لیگ برابر رئال مادرید، با وجود پیش افتادن ۳-۱، در نهایت ۴-۳ باخت و در سری آ هم برتری ۲-۰ برابر اینتر را از دست داد و به تساوی رسید.
گاسپرینی پیش‌تر هم در اولدترافورد چنین برتری‌ای را از دست داده بود. در اکتبر ۲۰۲۱، آتالانتا با هدایت او در لیگ قهرمانان اروپا ۲-۰ از منچستریونایتد پیش افتاد، اما سه گل در نیمه دوم، پیروزی را برای تیم اوله گونار سولشر رقم زد. شباهت دو بازگشت قابل‌توجه بود.
کریک در نیمه دوم جای کونیا و امبومو را عوض کرد تا شکل بازی تیمش را تغییر دهد. او درباره این تغییر گفت:
ماتئوس را به داخل بردیم و جای او را با برایان عوض کردیم تا شکل متفاوتی داشته باشیم.
کمتر از ۳۰ ثانیه از شروع نیمه دوم گذشته بود که یونایتد یک موقعیت بزرگ ساخت. مگوایر توپ را به کونیا رساند و او از هرموسو چرخید؛ این حرکت مسیر نفوذ کارلوس بالبا را باز کرد. هافبک کامرونی از فضایی که هرموسو خالی کرده بود استفاده کرد، اما در ادامه روی زمین افتاد و به نظر می‌رسید از ناحیه همسترینگ آسیب دیده باشد.
دو گل نخست یونایتد در این مسابقه با خوش‌شانسی همراه بود. ترکیب کونیا و فرناندس برای گرفتن پنالتی خوب بود، اما فرناندس از ورود بازیکنان به محوطه جریمه سود برد؛ پس از آن‌که واسکس ضربه پنالتی را از فاصله ۱۲ یاردی مهار کرد، فرصت تکرار ضربه به دست آمد. گل تساوی هم پس از آن به ثمر رسید که بالردی نتوانست ارسال کات‌دار و کم‌دقت فرناندس را دور کند و کونیا از فاصله شش یاردی گل زد.
گل برتری زیباتر ساخته شد: شی لیسی، بازیکن تعویضی، با حرکات پا در کناره زمین فضا ایجاد کرد و قدرت دوندگی ماینو یونایتد را به جلو برد. فرار رو به جلوی ماینو مسیر پاس لیسی به کونیا را باز کرد و مهاجم برزیلی با اولین لمس توپ، آن را به فضای میان مدافعان رم برد. ضربه از زاویه بسته، یادآور تمام‌کنندگی‌هایی بود که کونیا پیش از پیوستن به یونایتد از ولورهمپتون واندررز در تابستان ۲۰۲۵ بارها نشان داده بود.
پیروزی به‌تنهایی پاسخ مشکلات نیست
این برد برای منچستریونایتد بیشتر یک استثنا بود تا نشانه‌ای قطعی از تغییر. پیشرفت واقعی به شروع‌های بهتر، مدیریت جریان بازی پس از گل خوردن برای جلوگیری از دریافت گل‌های پیاپی و پیدا کردن راه‌حل‌های بیشتری مقابل تیم‌هایی نیاز دارد که با شدت پرس می‌کنند. بازگشت‌ها تماشایی‌اند، اما مشکلات را از بین نمی‌برند.
کریک در گفت‌وگوی پس از بازی با آمازون پرایم درباره اهمیت این نتیجه گفت:
این فقط یک بازی است؛ بستگی دارد بعد از این چه اتفاقی بیفتد.
دیدگاهها