طرفداری | ژاوی اسپارت تازه‌ترین بازیکنی است که آینده‌اش را به بارسلونا گره زده؛ او روز جمعه قراردادی تا سال ۲۰۳۰ امضا کرد. روزنامه اسپانیایی آ.اس این تمدید را تازه‌ترین حلقه از برنامه دکو برای حفظ مهره‌های بارسا می‌داند؛ برنامه‌ای که با حمایت خوان لاپورتا پیش رفته است.

تمدیدهای دکو از گاوی و پدری شروع شد

اسپارت آخرین استعداد نسل مشهور ۲۰۰۷ بارسلوناست؛ نسلی که لامین یامال و پائو کوبارسی هم از آن برخاسته‌اند. دکو در دو سال گذشته برای تثبیت آینده بازیکنان، قراردادهای متعددی را تمدید کرده است. این روند از ژانویه ۲۰۲۵ آغاز شد؛ زمانی که گاوی و پدری قراردادهایشان را تا ۲۰۳۰ تمدید کردند. پائو کوبارسی در فوریه همان سال قراردادش را تا ۲۰۲۹ تمدید کرد. لامین یامال هم تابستان قرارداد تازه‌ای امضا کرد؛ تمدیدی که با رسیدن او به سن قانونی هم‌زمان شد. ژول کونده در اوت قراردادش را تا ۲۰۳۰ تمدید کرد و فرنکی دی‌یونگ در اکتبر با قراردادی تا ۲۰۲۹ تکلیف آینده‌اش را روشن کرد.

این سیاست به بازیکنان حاضر در ترکیب محدود نمانده و بارسلونا قرارداد خریدهای تازه‌اش را هم مشخص کرده است: گوردون تا ۲۰۳۱، خوان گارسیا و رودری تا ۲۰۳۰ و دنی اولمو تا ۲۰۲۹. باشگاه برای سرعت‌دادن به تمدیدها از قانون ۱:۱ استفاده کرده است؛ قانونی که اجازه می‌دهد تمام مبلغ صرفه‌جویی‌شده در دستمزدها و هزینه ثبت بازیکنان خرج شود. بارسلونا ممکن است این امکان را از دست بدهد؛ موضوعی که با انتظارات مربوط به بازگشت به ورزشگاه مونتجوئیک مطرح شده است. فرمین لوپس هم بخشی از موج تمدیدها بود و ۶ فوریه قراردادش را تا ۲۰۳۱ امضا کرد؛ توافقی که افزایش چشمگیر دستمزد را برای او به همراه داشت.

یک منبع داخل باشگاه کاتالان درباره سیاست افزایش دستمزدها گفت:

هرکس واقعاً شایسته‌اش باشد، نمی‌تواند به افزایش‌ها اعتراض کند.

شزنی می‌رود؛ چند قرارداد مهم در انتظار تعیین تکلیف

در هفته‌های اخیر، روند تمدیدها شتاب بیشتری گرفته است. رافینیا دو هفته پیش قراردادی تا ژوئن ۲۰۳۰ امضا کرد و تمدید اسپارت نیز مسیر را برای تمدید قرارداد مارک برنال تا ۲۰۳۱ هموار می‌کند. جرارد مارتین هم نفر بعدی در صف است و ممکن است پیش از پایان امسال توافق تازه‌اش را نهایی کند. این روند در مجموع ۱۱ تمدید راهبردی در دو سال را شامل می‌شود؛ اقدامی مهم برای تثبیت آینده تیمی که دوره‌ای از نتایج مثبت و پیروزی‌های پیاپی را پشت سر می‌گذارد. تنها قرارداد بازیکنی که ژوئن آینده به پایان می‌رسد، قرارداد وویچیخ شزنی است و او تیم را ترک خواهد کرد.

قراردادهای الخاندرو بالده، کاسادو، آندریاس کریستنسن و مارک-آندره تراشتگن در سال ۲۰۲۸ تمام می‌شود. از این وضعیت چنین برمی‌آید که این بازیکنان جایی در پروژه آینده بارسلونا ندارند. بالده، مدافع چپ تیم، روزهای دشواری را می‌گذراند؛ هانسی فلیک اعتمادش را به او از دست داده است. سیاست تمدید قراردادها دوباره هزینه دستمزدهای بارسلونا را بالا خواهد برد؛ هزینه‌ای که در سال‌های اخیر به‌طور محسوسی کاهش یافته بود. لاپورتا ممکن است به‌زودی ناچار شود قراردادهای دو ستاره تیم، پائو کوبارسی و لامین یامال، را بهبود ببخشد و شاید قرارداد هر دو را هم تمدید کند. با این حال، دکو در دو سال گذشته تمدیدها را حساب‌شده پیش برده است. قراردادهای بلندمدت احتمال جذب بازیکنان بارسلونا از سوی باشگاه‌های دیگر را کاهش می‌دهند. اگر بارسا روزی ناچار به فروش بازیکنی شود، چنین قراردادهایی هم دست باشگاه را در مذاکره بازتر می‌گذارند.