طرفداری- مساله ای که به اختلاف سلیقه دو سبک از فوتبال اشاره می کند که افق دید متفاوتی را جهت موفقیت تصویرسازی می کنند. این که بازیکنان شاخص  تیم ملی بزرگسالان باید در مسابقات تیم ملی پایه ها نیز حضور داشته باشند امری است که کیروش در فوتبال اروپا چندان با آن درگیر نیست. ولی در ایران باید به خاطر آن استعفای خود را بنویسد. در حال حاضر تیم ملی زیر 23 سال آلمان با موستافی، دراکسلر و ماریو گوتزه بازی نمی کند یا همین هری کین که به تازگی به تیم ملی دعوت شده  دیگر در تیم ملی زیر 21ساله های انگلیس در مسابقات آینده جام ملت های  زیر 21 ساله های اروپا جهت حضور در المپیک جائی ندارد. به واقع چرا راه دور برویم، بیائیم تیم های آسیائی را بررسی کنیم که هم تیم ملی آن ها بازی تدارکاتی دارد و هم تیم ملی امیدشان برای مسابقات مقدماتی المپیک آماده می شود.

استرالیا

در تیم ملی استرالیا متئو ریان دروازه بان تیم ملی استرالیا و لونوگو پدیده این تیم در جام ملت های آسیا هر دو 22ساله هستند که به جای این که با تیم امید بروند خودشان را برای بازی دوستانه با آلمان و مقدونیه آماده می کنند. حتی آنگه پوستکوگلو سرمربی تیم ملی یک بازیکن 19ساله تیم لاتزیو را نیز به تیم ملی دعوت کرده است و این ها هیچ کدام جائی در تیم المپیک جهت بازی های تدارکاتی در استرالیا ندارند.

 

کره جنوبی

در تیم ملی کره جنوبی نیز که همزمان با حضور تیم امیدشان در مقدماتی المپیک  دو بازی دوستانه با ازبکستان و نیوزیلند دارند، بازیکنان زیر 23ساله حضور دارند. کیم جین سو مدافع ارزشمند تیم هافنهایم، سون هیونگ مین بازیکن شناخته شده تیم لورکوزن و لی جائه سونگ بازیکن 22ساله تیم چونبوک به جای این که با تیم امید کره جنوبی به اندونزی بروند خود را مهیای بازی تدارکاتی می کنند.

ژاپن

تیم ملی ژاپن نیز دو بازی دوستانه با تونس و ازبکستان برگزار می کند و همزمان تیم ملی امیدش هم به مالزی خواهد رفت. در این تیم هم تاکشی یوسامی، یوشیهیرو موتو، گین شوجی و گیبا شیبازاکی 22ساله به تیم ملی بزرگسالان پیوسته اند و خبری از حضور آنان در تیم امید نیست.

 

مشخص است که برای تیم های بزرگ دنیا و همه کسانی که به دید حرفه ای به این رشته می نگرند جداسازی تیم پایه از بزرگسالان اهمیت فراوانی دارد. به همین منظور است که آن ها بازیکنان ملی پوش جوان خودشان را در تیم های پایه خود بازی نمی دهند، چون معتقدند که این بازیکنان به سطحی بالاتر از این مساله رسیدند که به درد بازی در تیم پایه بخورند و حضورشان در تیم پایه موجبات مصدومیت و یا کاهش اثرپذیری آن ها می شود. از آن فراتر آن ها افق های بسیار گسترده تری از المپیک برای این بازیکنان باز کرده اند و تیم های پایه شان به حضور این بازیکنان نیاز چندانی ندارد.  به واقع اگر کیروش در آینده در اروپا بپرسند که که چرا با ایران ادامه همکاری ندادید، چگونه می تواند چنین مساله غیر قابل هضمی را برای خبرنگاران خارجی توضیح دهد. چنین تفاوت فکری وحشتناکی است که کیروش را از فوتبال ما جدا می کند و بسیاری  این باورحرفه ای کیروش را حمل برخودستائی ، غرور و خودخواهی او تفسیر می کنند.