طرفداری- تیم های بایرلورکوزن و بایرن مونیخ چهارشنبه شب در ورزشگاه بای آرنا در مرحله یک چهارم نهایی جام حذفی آلمان ملقب به دی اف بی پوکال به مصاف یکدیگر می روند. این دو تیم 4 بار در جام حذفی با یکدیگر رو به رو شده اند که سهم بایرن 3 پیروزی بوده است. آخرین مصاف این دو تیم در جام حذفی به سال 2009 باز می گردد که لورکوزن در ورزشگاه موقت خود، ال تی یو آرنا با هدایت برونو لابادیا موفق شد با نتیجه 4-2 شاگردان یورگن کلینزمن را مغلوب کند. در آن فصل لورکوزن پس از حذف بایرن در فینال مغلوب وردربرمن شد. 

لورکوزن در فصل 2009-2008 دو نیم فصل متفاوت داشت؛ نیم فصل اول را به خوبی به اتمام رساند اما در نیم فصل دوم افت محسوسی داشت تا حدی که تنها امید لورکوزن برای بازگشت به مسابفات اروپایی، جام حذفی بود. شاید لورکوزن آن روز ها را بتوان از نظر مهره از لورکوزن امروز قوی تر دانست اما از نظر کادر فنی، لورکوزن امروز از روگر اشمیتی بهره می برد که با کمترین نوسان تیم را پیش برده و شاید در بیشتر موارد فنی برای رقبا از برونو لابادیا ترسناک تر باشد. لابادیا از بازیکنانی مثل رنه آدلر، گونزالو کاسترو، میشل کادلچ، سایمون رولفس، رناتو آگوستو، ترانکیلو بارنتا، پاتریک هلمز، اشتفان کیسلینگ، آنجلوس کاریستیاس، آرتورو ویدال، تونی کروس، مانوئل فردریش و برند اشنایدر مصدوم بهره می برد که از 6 سال پیش تا کنون کاسترو، رولفس و کیسلینگ در تیم باقی مانده اند. بایرن در حالی که در لیگ قهرمانان اروپا اسپورتینگ لیسبون را در هم کوبیده بود، به ال تی یو آرنا شهر دوزلدورف آمده بود تا در حضور بیش از 50 هزار تماشاگر به نیمه نهایی جام حذفی راه یابد. اما بازی با برنامه لورکوزن بایرن را تا مرز تحقیر پیش برد؛ آن ها ابتدا با شوت بی نقص ترانکیلو بارنتا از میزبان خود عقب افتادند. 7 دقیقه بعد و در دقیقه 61 آرتورو ویدال اختلاف را به دو گل رساند. در دقیقه 70 هم پاتریک هلمز گل سوم لورکوزن را به ثمر رساند تا کمتر بیننده فوتبالی بایرن را برنده بداند.  در حالی که هواداران لورکوزن از بازی چشم نواز و روان تیمشان لذت می بردند، لوسیو و کلوزه در عرض 2 دقیقه امید را به کاروان بایرن بازگرداندند تا دقایق باقی مانده با حساسیت بیشتری ادامه پیدا کند. شاگردان کلینزمن در پی به تساوی کشاندن بازی بودند. حتی کمکِ داور و منظور کردن 4 دقیقه وقت اضافه هم نتوانست مانع حذف بایرن شود و در لحظات پایانی بازی این اشتفان کیسلینگ بود که روی پاس آنجلوس کاریستیاس تیر خلاص را زد تا پرچم های هواداران لورکوزن بار دیگر رو به آسمان بلند شوند و لورکوزن حریف ماینتس در مرحله نیمه نهایی شود.

لورکوزن اشمیت یک روح تیمی دارد که در فصل جاری در مقابل هیچ تیمی دست و پا بسته نشان نداده، چیزی که برونو لابادیا فقط برای برخی بازی ها از این قدرت و توانایی برخوردار بود. شاید همین ثبات نسبی اشمیت سبب شود تا وی کار نیمه کاره لابادیا در سال 2009 را تمام کند و لورکوزن را پس از 22 سال قهرمان جام حذفی کند. بازیکنانی مثل لارس بندر، گونزالو کاسترو، کریم بلعربی، عمر توپراک در کنار بازیکنان با تجربه ای مثل سایمون رولفس و اشتفان کیسلینگ، این امید را به لورکوزن می دهند تا شب سختی را برای بایرن بسازند. لورکوزن فصل گذشته در حالی که با بحرانی سنگین دست و پنجه نرم می کرد در همین مرحله، میزبان کایزرسلاترن بود که به این تیم باخت تا اشمیت مسئولیت سنگین تری در قبال باشگاه و هواداران داشته باشد و با اراده محکمتری خود را برای رسیدن به مرحله نیمه نهایی آماده کند. گواردیولا و اشمیت در فصل جاری یک بار با هم رو به رو شده اند که بایرن با یک گل موفق به شکست لورکوزن شد.