طرفداری - به قول خود سیاسی او «پول دارد و می تواند نوکر استخدام کند» و تا وقتی چنین قدرتی داری حتی زندانی شدن و کیفرخواست هم نمی تواند تو را از مقامت برکنار کند. سیاسی نه به خاطر شایسته سالاری ونه حتی قدرت های مدیریتی که تنها به خاطر مسائل مالی هنوز در این مجموعه می تواند نقش بازی کند. سیاسی می تواند حسین کلانی را با آن همه سابقه درخشان فوتبالی به عنوان حامی چشم و وگوش بسته خود معرفی کند و امیر رضا خادم را وا دارد که از او در باشگاه های مختلف به عنوان سرمایه گذار معرفی کند. تا وقتی پول داشته باشی مهم نیست که دیگران چه می خواهند و می گویند، حتی مرد خونسرد و آرامی چون سیاسی نیز می تواند پادشاهی کند. البته سیاسی نیز در این قضیه یک پدیده منحصر به فرد نیست، به واقع اکنون هر کسی که خودش را در پرسپولیس صاحب حق آب و گل می داند دور سرمایه داری خیمه زده و از او چه تعریف ها که نمی کند. از بهروز رهبری فرد که در هر پست شبکه اجتماعیش اسمی از هدایتی می آورد و یا حتی مجبتی محرمی که برای حاج حسین هدایتی دل نوشته می نویسد کسی عاشق چشم و گوش بسته این جماعت نشده است.
در جامعه ای که به جای فرد، پول رل مهمی را ایفاء می کند مشخص است که امثال سیاسی وسیله ای هستند که بتوانند در آن حضور داشته باشند. تا وقتی پولی هم نباشد و سودی به کسی هم نرسد آقای سیاسی بعد از زندان چه می توانست بکند؟ او حالا می تواند در مقام مسئولی که حتی پرسپولیس را به بحران برساند به جایگاه خودش برگردد . چون کسی که از جایگاه او به به منفعتی رسیده هرگز چنین مهره ای را به راحتی خارج نمی کند. امیر رضا خادم باید هم از به محض آزادی سیاسی او را در مقامش ابقاء کند. چگونه می توان چنین مهره دست و دلبازی را به همین راحتی از مدیریت حذف کرد. مگر قرار است حسین کلانی و همایون بهزادی حذف بشوند که بود و نبودشان فرق چندانی برای امثال آقای خادم ندارند. فردی که می تواند به سه باشگاه کمک مالی کند، بدهکاری های مختلف را صاف کند و یا فرامین مدیریتی آن ها را هم اجراء کند برود در خانه بنشیند با نوه هایش بازی کند؟ نه آقای سیاسی باید برگردد و حتی اگر این برگشت به بحران دوباره پرسپولیس شدت بخشد. و حتی قصد تغییرات در کادر فنی جدید داشته باشد این ها چیزی است که برای هوادار پرسپولیس مهم است و برای خادم و امثالهم نباید اهمیتی داشته باشد. مهم جیبی است که پول دارد و می تواند«نوکر» استخدام کند.